Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΜΠΕ
ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΣΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΕΝΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗ

Στις 14 Αυγούστου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μαξιμιλιανού Μαρία Κόλμπε, ο οποίος μαρτύρησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς στις 14 Αυγούστου 1941.
Ένας κρατούμενος κατάφερε να δραπετεύσει από το στρατόπεδο και, ως αντίποινα, οι Ναζί επέλεξαν δέκα κρατουμένους για να πεθάνουν στο «καταφύγιο του θανάτου». Ανάμεσά τους βρισκόταν ένας οικογενειάρχης, ο Φραγκίσκος Γκαγιόβνιτσεκ. Ο π. Κόλμπε προσφέρθηκε να πάρει τη θέση του.
Ήταν 14 Αυγούστου 1941.
Ο άγιος Μαξιμιλιανός Κόλμπε αναγνωρίστηκε από την Εκκλησία ως μάρτυρας της αγάπης, επειδή έδωσε τη ζωή του για να σώσει τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου.
Σήμερα, 14 Αυγούστου, η Εκκλησία στην «Ακολουθία των Αναγνωσμάτων» μας πρόσφερε ένα απόσπασμα από τις επιστολές του Αγίου. Σας παρουσιάζω την κεντρική ιδέα αυτών των επιστολών που θεωρώ ωφέλιμη για όλους μας:
Το κείμενο αυτό είναι ένας πολύ όμορφος και βαθιά πνευματικός στοχασμός του Αγίου Μαξιμιλιανού Μαρία Κόλμπε για τον αποστολικό ζήλο, τη σωτηρία των ψυχών και την υπακοή στο θέλημα του Θεού.
Κεντρική ιδέα του είναι ότι η μεγαλύτερη δόξα του Θεού φανερώνεται στη σωτηρία και τον αγιασμό των ανθρώπων. Γι’ αυτό και η αποστολή του χριστιανού δεν είναι απλώς να πιστεύει, αλλά να γίνεται όργανο ώστε και άλλες ψυχές να οδηγηθούν στον Θεό.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα εξής:
- «Ο Θεός είναι τα πάντα»: κάθε δημιούργημα έχει αξία στον βαθμό που αναφέρεται στον Δημιουργό.
- Η υπακοή αποτελεί για τον Κόλμπε τον ασφαλή δρόμο για την αναζήτηση του θείου θελήματος. Εξαίρεση υπάρχει όταν μια εντολή αντιβαίνει σαφώς στον νόμο του Θεού.
- Ο Χριστός αποτελεί το κατεξοχήν πρότυπο της υπακοής. Ο Κόλμπε παραπέμπει χαρακτηριστικά στο Ευαγγέλιο: «και ήταν υποταγμένος σ’ αυτούς» (Λκ 2,51).
- Η αγάπη προς τον Θεό αποδεικνύεται ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος είναι πρόθυμος να θυσιάσει το δικό του θέλημα.
- Ο σταυρωμένος Χριστός είναι, κατά τον Κόλμπε, το «βιβλίο» από το οποίο μαθαίνουμε την τελειότερη αγάπη.
- Τέλος, όλα αυτά γίνονται ευκολότερα με τη μεσιτεία της Παναγίας της Αμώμου, στην οποία ο πιστός παραδίδεται με εμπιστοσύνη, αφήνοντας τον εαυτό του να οδηγηθεί από εκείνη.
Το αποκορύφωμα του κειμένου είναι η εικόνα της Παναγίας ως οδηγού και Μητέρας που φροντίζει για όλα: ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να φοβάται όταν παραδίδεται στα χέρια της, αλλά μπορεί να προχωρεί «ήρεμος και ασφαλής» υπό την καθοδήγησή της.
Πρόκειται, επομένως, για ένα κείμενο που συνδέει τρεις μεγάλες πραγματικότητες της πνευματικότητας του Αγίου Κόλμπε: τη δόξα του Θεού, τη σωτηρία των ψυχών και την ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στην Άμωμη Παρθένο.
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.


