ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ 

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026

                                      
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν

Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

 

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο άγιο Ευαγγέλιο   (18,1-5.10)

Κι εκείνη την ώρα πλησίασαν τον Ιησού οι μαθητές και του είπαν: “ποιος, άραγε, είναι ο ανώτερος στη βασιλεία των ουρανών;” Κι αφού προσκάλεσε ένα παιδί, το έστησε ανάμεσά τους και είπε: “Αλήθεια σας λέω: αν δεν μεταστραφείτε και γίνετε όπως τα παιδιά, δεν θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος, λοιπόν, ταπεινώσει τον εαυτό του όπως αυτό το παιδί, αυτός θα είναι ο ανώτερος στη βασιλεία των ουρανών. Κι όποιος δεχθεί ένα τέτοιο παιδί στο όνομά μου, δέχεται εμένα.

Κοιτάξτε να μη καταφρονείστε ένα από αυτούς τους μικρούς. Διότι, σας λέω, ότι οι άγγελοί τους στους ουρανούς, βλέπουν πάντα το πρόσωπο του Πατέρα μου, του επουράνιου.

Λόγος του Κυρίου

 

Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco

«Προσέχετε να μην περιφρονήσετε ούτε έναν από αυτούς τους μικρούς, γιατί σας λέω πως οι άγγελοί τους στους ουρανούς βλέπουν πάντοτε το πρόσωπο του Πατέρα μου, που είναι στους ουρανούς».

Αυτό το εδάφιο του Ευαγγελίου μάς βοηθά να καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα της μνήμης των Αγίων Αγγέλων Φυλάκων. Ο φύλακας άγγελός μας δεν είναι ένα γούρι, ούτε μια μαγική παρουσία στην οποία παραδίδουμε από δεισιδαιμονία τη ζωή μας. Είναι, αντίθετα, ένα σημάδι μιας θεμελιώδους αλήθειας της πίστης: κανείς από εμάς δεν είναι ποτέ εντελώς μόνος.

Μπορεί να περάσουμε στιγμές κατά τις οποίες νιώθουμε εγκαταλειμμένοι, ξεχασμένοι, πως δεν μας κατανοούν. Μπορεί να έχουμε την εντύπωση πως κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά αυτό που ζούμε. Κι όμως, ο Θεός γνωρίζει πάντοτε ποιοι είμαστε και πού βρισκόμαστε. Η Πρόνοιά Του βρίσκει δρόμους που πολλές φορές ούτε καν μπορούμε να αναγνωρίσουμε, για να μας συνοδεύσει, να μας προστατεύσει και να μας στηρίξει.

Το να σκεφτόμαστε τον φύλακα άγγελό μας, λοιπόν, δεν σημαίνει ότι καλλιεργούμε μια παιδική αντίληψη. Σημαίνει να ξαναγίνουμε παιδιά σύμφωνα με τη λογική του Ευαγγελίου.Γιατί το παιδί δεν βρίσκει τη δύναμή του στην αυτάρκεια, αλλά στη σχέση. Είναι δυνατό επειδή αφήνεται να το κρατήσουν από το χέρι, επειδή ξέρει να εμπιστεύεται.

Ίσως, μεγαλώνοντας, να χάνουμε ακριβώς αυτή την ικανότητα. Νομίζουμε πως το να είμαστε ώριμοι σημαίνει να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Η πίστη, όμως, μας θυμίζει ότι είμαστε πλάσματα φτιαγμένα για κοινωνία και σχέση.

Το να τιμούμε τον φύλακα άγγελό μας σημαίνει επίσης να θυμόμαστε πως η ζωή μας δεν είναι απομονωμένη. Ζούμε μέσα σε μια μυστηριώδη κοινωνία που ενώνει τον ουρανό και τη γη.

Και ίσως μπορούμε να ξαναβρούμε και μια πολύ απλή προσευχή: να εμπιστευόμαστε στον φύλακα άγγελό μας τους ανθρώπους που συναντούμε, ιδιαίτερα εκείνους που δεν μπορούμε να βοηθήσουμε όπως θα θέλαμε.

Υπάρχουν καρδιές στις οποίες δεν μπορούμε να μπούμε. Υπάρχουν πόνοι που δεν ξέρουμε πώς να παρηγορήσουμε. Υπάρχουν ζωές που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.

Μπορούμε όμως να τις παραδώσουμε στον Θεό.

Αυτό ακριβώς μας θυμίζει η μνήμη των Αγίων Αγγέλων Φυλάκων: ακόμη κι όταν εμείς δεν μπορούμε να συνοδεύσουμε κάποιον μέχρι το τέλος, ο Θεός μπορεί να συνεχίσει να τον συνοδεύει.

Και ακόμη κι όταν εμείς νιώθουμε μόνοι, ο ουρανός δεν έπαψε ποτέ να μας φροντίζει.

 

Προσευχή της ημέρας

Κύριε, 

ευχαριστώ, 

ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον Φύλακα άγγελό μου. 

Άγγελε φύλακά μου, ευχαριστώ τον Κύριο για την παρουσία σου πάντοτε και παντού. 

Χορήγησέ μου την χαρά και την ετοιμότητα

να ακολουθώ πάντοτε

αυτό στο οποίο εσύ με ωθείς. Αμήν.

(π. Νίκος Ρούσσος)