ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
Ε’ Κυριακή του Πάσχα, 3 Μαΐου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Κατά την πασχαλινή περίοδο, όπως η νεογέννητη Εκκλησία, επιστρέφουμε στα λόγια του Ιησού που αποκαλύπτουν το πλήρες νόημά τους υπό το φως του πάθους, του θανάτου και της Ανάστασής Του. Ό,τι προηγουμένως διέφευγε από τους μαθητές ή προκαλούσε ταραχή, τώρα επανέρχεται στη μνήμη, ζεσταίνει την καρδιά και χαρίζει ελπίδα.
Το Ευαγγέλιο που διακηρύσσεται αυτή την Κυριακή (Ιω 14,1-12) μας εισάγει στον διάλογο του Διδασκάλου με τους μαθητές Του κατά τον Μυστικό Δείπνο. Ιδιαίτερα, ακούμε μια υπόσχεση που μας εντάσσει ήδη από τώρα στο μυστήριο της Ανάστασής Του. Ο Ιησούς λέει: «Όταν θα έχω φύγει και θα σας έχω ετοιμάσει τόπο, θα έλθω πάλι και θα σας πάρω κοντά μου, ώστε όπου είμαι εγώ να είστε κι εσείς» (στ. 3). Έτσι οι Απόστολοι ανακαλύπτουν ότι στον Θεό υπάρχει χώρος για τον καθένα. Δύο από αυτούς το είχαν ήδη βιώσει από την πρώτη τους συνάντηση με τον Ιησού, κοντά στον ποταμό Ιορδάνη, όταν Εκείνος πρόσεξε ότι Τον ακολουθούσαν και τους κάλεσε να μείνουν εκείνο το απόγευμα στο σπίτι Του (πρβλ. Ιω 1,39). Και τώρα, μπροστά στον θάνατο, ο Ιησούς μιλά για ένα σπίτι, αυτή τη φορά πολύ μεγάλο: είναι ο οίκος του Πατέρα Του και Πατέρα μας, όπου υπάρχει χώρος για όλους. Ο Υιός παρουσιάζεται ως ο υπηρέτης που ετοιμάζει τα δωμάτια, ώστε κάθε αδελφός και αδελφή, όταν φτάσει, να βρει το δικό του έτοιμο και να νιώσει ότι ήταν πάντοτε αναμενόμενος και τελικά βρέθηκε.
Αγαπητοί μου, στον παλαιό κόσμο, στον οποίο ακόμη πορευόμαστε, αυτό που τραβά την προσοχή είναι οι αποκλειστικοί χώροι, οι εμπειρίες προσιτές σε λίγους, το προνόμιο να εισέρχεται κάποιος εκεί όπου κανείς άλλος δεν μπορεί. Αντίθετα, στον νέο κόσμο στον οποίο μας οδηγεί ο Αναστημένος, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη αξία είναι προσιτό σε όλους. Και όμως δεν χάνει τη γοητεία του. Αντιθέτως, ό,τι είναι ανοιχτό σε όλους τώρα δίνει χαρά: η ευγνωμοσύνη παίρνει τη θέση του ανταγωνισμού· η αποδοχή καταργεί τον αποκλεισμό· η αφθονία δεν συνεπάγεται πλέον ανισότητα. Πάνω απ’ όλα, κανείς δεν συγχέεται με κάποιον άλλον, κανείς δεν χάνεται. Ο θάνατος απειλεί να σβήσει το όνομα και τη μνήμη, αλλά στον Θεό ο καθένας είναι τελικά ο εαυτός του. Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ο τόπος που αναζητούμε σε όλη μας τη ζωή, πολλές φορές διατεθειμένοι να κάνουμε τα πάντα για λίγη προσοχή και αναγνώριση.
«Έχετε πίστη», μας λέει ο Ιησούς. Να το μυστικό! «Να πιστεύετε στον Θεό και να πιστεύετε και σε μένα» (Ιω 14,1). Αυτή ακριβώς η πίστη ελευθερώνει την καρδιά μας από το άγχος να έχουμε και να αποκτούμε, από την πλάνη να κυνηγούμε μια θέση κύρους για να αξίζουμε κάτι. Ο καθένας έχει ήδη άπειρη αξία μέσα στο μυστήριο του Θεού, που είναι η αληθινή πραγματικότητα. Αγαπώντας ο ένας τον άλλον όπως μας αγάπησε ο Ιησούς, μεταδίδουμε αυτή τη συνείδηση. Αυτή είναι η νέα εντολή: έτσι προγευόμαστε τον ουρανό πάνω στη γη, αποκαλύπτουμε σε όλους ότι η αδελφοσύνη και η ειρήνη είναι ο προορισμός μας. Πράγματι, μέσα στην αγάπη, ανάμεσα σε πλήθος αδελφών, ο καθένας ανακαλύπτει ότι είναι μοναδικός.
Ας παρακαλέσουμε, λοιπόν, την Παναγία Θεοτόκο Μαρία, Μητέρα της Εκκλησίας, ώστε κάθε χριστιανική κοινότητα να είναι ένα σπίτι ανοιχτό σε όλους και προσεκτικό προς τον καθένα.
———————
Μετάφραση: π.Λ
