ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Άνοιγμα των ματιών και της καρδιάς μας

«Δεν υπάρχει χειρότερος τυφλός απ’ αυτόν που δεν θέλει να δει». Αυτή η παροιμία θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του Ευαγγελίου της Τετάρτης Κυριακής της Τεσσαρακοστής. Ενώ ανοίγουν τα μάτια ενός εκ γενετής τυφλού, η καρδιά των Φαρισαίων κλείνει και σκληραίνει!

Το τόσο εντυπωσιακό θαύμα – που είναι αδύνατον να παραμείνει κρυφό – γίνεται αιτία να πάρουμε θέση απέναντι στο «Δράστη»! Ποιος είναι τελικά αυτός ο Ιησούς που μ’ αυτόν τον τρόπο, υπερβαίνει της ανθρώπινης ικανότητας; Είναι απεσταλμένος του Θεού (προφήτης) ή αμαρτωλός; Μεσσίας ή απατεώνας;

Φασαρία, διαφωνίες, αντιθέσεις! Κατά περίεργο τρόπο, ο Χριστός είναι απών κατά τη διάρκεια των επεισοδίων. Λες κι έδινε στον καθένα τον καιρό, την ευκαιρία, να πάρει θέση και να κρίνει!

Τελικά, παίρνει το λόγο και λέει με σαφήνεια: «Αν ήσασταν τυφλοί δεν θα είχατε αμαρτία, αλλά από την στιγμή που λέτε «βλέπουμε», το αμάρτημά σας παραμένει!». Η Σαρακοστή είναι περίοδος που αφήνουμε τον Χριστό ν’ αποκαλύψει τα αμαρτήματά μας, όχι για να μας ταπεινώσει, ούτε για να μας καταδικάσει, αλλά για να μας ελευθερώσει, να μας συγχωρέσει!

Ο Απόστολος Παύλος μας υπενθυμίζει το χριστιανικό μας κάλεσμα, μας ωθεί ν’ αφήσουμε το σκοτάδι για να γίνουμε παιδιά του Φωτός που δεν έχουν τίποτα να κρύψουν, διότι ενεργούν σύμφωνα με το φως της πίστης. Το να δούμε τα αμαρτήματά μας ίσως είναι αποκαρδιωτικό, αλλά ο τελικός σκοπός είναι να ανακαλύψουμε το φως της θεϊκής ευσπλαχνίας του Καλού Βοσκού που φροντίζει, αγαπά και θυσιάζεται για τα πρόβατά του. «Σε Σένα είναι η πηγή της ζωής – Μέσα στο φως Σου θα δούμε το φως το αληθινό» (ψαλ. 35,10).

Μετάφραση π. Μάρκος Βιδάλης