“Προσευχή, υπομονή, ελπίδα”

“Προσευχή, υπομονή, ελπίδα”


Στις πιο κακές  και σκοτεινές στιγμές της ανθρώπινης ύπαρξης, δεν χρειάζεται να αφήνουμε τον εαυτό μας  να κυριευθεί από το άγχος, κάνοντας και σκέψης ακόμη και για αυτοκτονία, αλλά να προστρέχουμε στην προσευχή , να έχουμε υπομονή και να τρέφουμε ελπίδα. Αυτή είναι η θεραπεία που πρότεινε ο Πάπας Φραγκίσκος  στην ομιλία του χθες Παρασκευή κατά τη Θεία Λειτουργία που τέλεσε στο παρεκκλήσιο του οίκου φιλοξενίας « Αγία Μάρθα» και μεταδόθηκε και από το Ράδιο του Βατικανού.

Για τη σκέψη του αυτή ο Άγιος Πατέρας ξεκίνησε από πρώτο ανάγνωσμα της ημέρας που ήταν από το Βιβλίο του Τωβίτ. (11,5-17), και πρόσφερε μια μελέτη πάνω στη ζωή των δούλων: Τωβία και Σάρας.

Και τα δύο αυτά πρόσωπα έζησαν  τόσον «κακές στιγμές» όσο και «καλές στιγμές», επειδή ο Τωβίτ – ο πατέρας του Τωβία- είχε τυφλωθεί, ενώ  Σάρα – σύζυγος του Τωβία  υπέφερε, επειδή την υποπτευόντουσαν  ότι είχε προκαλέσει το θάνατο  επτά συζύγων πριν παντρευτεί τον Τωβία.

Γι’ αυτούς  ήταν «όλα μαύρα» και σκέφτηκαν ότι θα ήταν «καλύτερα να πεθάνει», εξήγησε ο Πάπας.

Η Σάρα είχε σκεφθεί ακόμη και την αυτοκτονία, όμως μετά άρχισε να προσεύχεται, όπως και ο Τωβίτ, που ήταν  κτυπημένος από την τυφλότητα, άρχισε να προσεύχεται. «Αυτό – υπογράμμισε ο Πάπας – είναι η στάση που μας σώζει στις κακές στιγμές: η προσευχή». Έπειτα συνέχισε ο Άγιος Πατέρας: “η υπομονή», διότι τόσο ο Τωβίτ   όσο και η Σάρα «ήταν υπομονετικοί  με τον πόνο τους». Και τέλος η ελπίδα, δηλαδή εκείνη η ελπίδα ότι «ο Θεός θα μας ακούσει και θα μας βοηθήσει να ξεπεραστούν αυτές οι κακές στιγμές».

Και πράγματι ο Θεός τους βοήθησε σώζοντάς τους: Ο Τωβίτ  ξαναβρήκε το φως  και η Σάρα έγινε  σύζυγος του Τωβία . Δεν πρόκειται για το κλασικό «τέλος καλό όλα καλά» ενός ρομάντζου, παρατήρησε ο Ποντίφικας, διότι στο Βιβλίο του Τωβίτ , δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια «πλαστή» ομορφιά ή «τεχνητή» – ή εμπνευσμένη από τη «ματαιότητα» – αλλά μια «αυθεντική», δηλαδή «η «ομορφιά της ψυχής».

Όμορφη και σημαντική  και η σχέση του Τωβία με τη Σάρα, διότι ακόμη και σε «στιγμές όμορφες» άρχισαν να προσεύχονται και στην περίπτωση αυτή για να ευχαριστήσουν το Θεό, «επεκτείνοντας την  καρδιά τους σε μια ευχαριστήρια προσευχή».

Στις δύσκολες στιγμές είναι ανάγκη  να ξέρουμε να διακρίνουμε, να καταλάβουμε και να αντιληφθούμε ότι  αυτές αντιπροσωπεύουν  «το σταυρό», ώστε μετά  να  προσευχηθούμε, να έχουμε υπομονή και έχουμε τουλάχιστο λίγη ελπίδα», συνέχισε ο Πάπας, ο οποίος ολοκληρώνοντας την ομιλία του, κάλεσε τους παρόντες να ξαναδιαβάσουν  μέχρι το τέλος της εβδομάδας το Βιβλίο του Τωβίτ , ζητώντας «τη χάρη να μπορούν να διακρίνουν τι συμβαίνει στις κακές στιγμές της ζωής μας  και πώς να προχωρήσουν  μπροστά και τι συμβαίνει στις καλές στιγμές  της ζωής μας και να μην  αφήσουμε τον εαυτό μας να παραπλανηθεί από τη ματαιότητα».

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου