ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 21ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
26 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (23, 27-32)
Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι μοιάζετε με ασπρισμένους τάφους, οι οποίοι απ’έξω φαίνονται ωραίοι, αλλά από μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε σαπίλα. Έτσι κι εσείς, απ’έξω φαίνεσθε δίκαιοι στους ανθρώπους, αλλά από μέσα είσθε γεμάτοι από υποκρισία και ανομία.
Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνήματα των δικαίων, και λέτε: “Αν ζούσαμε στις μέρες των πατέρων μας, δεν θα λαβαίναμε μέρος μαζί τους στο αίμα των προφητών”. Ώστε δίνετε μαρτυρία για σας, ότι είσθε γιοι εκείνων που σκότωσαν τους προφήτες. Συμπληρώστε, λοιπόν, το μέτρο των πατέρων σας!
Στοχασμός don Luigi Maria Epicoco
Στη σημερινή περικοπή του Ευαγγελίου, ο Ιησούς συνεχίζει την επίθεσή Του ενάντια στην υποκρισία των γραμματέων και των Φαρισαίων, αυτή τη φορά όμως χρησιμοποιεί μια εικόνα που θα πρέπει να μας συνοδεύσει σοβαρά στην εξέταση της συνείδησής μας: «Είστε όμοιοι με ασβεστωμένους τάφους». Ένας τάφος μπορεί εξωτερικά να είναι πανέμορφος, περιποιημένος, ακόμη και μνημειώδης, αλλά μέσα του, σε κάθε περίπτωση, κρύβει τον θάνατο. Είναι μια πολύ σκληρή εικόνα, αλλά ταυτόχρονα συγκλονιστικά επίκαιρη.
Ζούμε σε μια κοινωνία που συνεχώς μας μαθαίνει να φροντίζουμε αυτό που φαίνεται. Πρέπει να δείχνουμε ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι, δυνατοί, σίγουροι για τον εαυτό μας. Μπορεί να έχουμε μια φαινομενικά τέλεια ζωή και μέσα μας να κουβαλάμε μια βαθιά θλίψη. Μπορεί να χαμογελάμε μπροστά στους άλλους και να ζούμε με μια αγωνία που κανείς δεν γνωρίζει. Μπορεί να έχουμε επιτυχία και να βιώνουμε ένα τρομερό εσωτερικό κενό. Μπορεί να είμαστε περιτριγυρισμένοι από ανθρώπους και να αισθανόμαστε βαθιά μόνοι. Με άλλα λόγια, μπορεί να φαινόμαστε ζωντανοί, ενώ μέσα μας κουβαλάμε τον θάνατο. Το πρόβλημα δεν είναι ότι έχουμε εσωτερικές πληγές. Το πρόβλημα είναι ότι συνεχώς «ασβεστώνουμε τον τάφο», προσποιούμενοι πως αυτές οι πληγές δεν υπάρχουν.
Ο Ιησούς δεν χρησιμοποιεί αυτή την εικόνα για να μας καταδικάσει, αλλά για να φέρει στο φως εκείνο που προσπαθούμε να κρύψουμε, γιατί μόνο ό,τι έρχεται στο φως μπορεί πραγματικά να θεραπευτεί. Ίσως σήμερα ο Χριστός θέλει να μας πει ακριβώς αυτό: μην συμβιβάζεσαι με τον θάνατο που κουβαλάς μέσα σου. Μην συνηθίζεις τη θλίψη, την αγωνία, την έλλειψη νοήματος, το κενό. Μην νομίζεις ότι αρκεί να συνεχίζεις να λειτουργείς, για να σημαίνει ότι όλα πηγαίνουν καλά. Βρες το θάρρος να δώσεις όνομα σε αυτό που κατοικεί μέσα σου και, όταν είναι απαραίτητο, να επιτρέψεις στον εαυτό σου να βοηθηθεί.
Η πίστη δεν είναι η τέχνη να κρύβουμε καλύτερα τις πληγές μας. Είναι το θάρρος να τις φέρνουμε μπροστά στον Χριστό, ώστε να μπορέσει το φως Του να τις αγγίξει. Η μεταστροφή ίσως αρχίζει ακριβώς τη στιγμή που σταματάμε να ασβεστώνουμε το εξωτερικό και επιτρέπουμε επιτέλους στον Κύριο να εισέλθει στο εσωτερικό μας.
Γιατί ο Χριστός δεν ήρθε για να κάνει πιο όμορφους τους τάφους μας. Ήρθε για να μας βγάλει από αυτούς και να μας ξαναδώσει τη ζωή.
Προσευχήσου……
Είμαι ένας άνθρωπος ελπίδας
γιατί πιστεύω πως ο Θεός
κάθε πρωί είναι κάτι καινούργιο.
Είμαι ένας άνθρωπος ελπίδας
γιατί πιστεύω πως το Άγιο Πνεύμα
ενεργεί στην Εκκλησία και στον κόσμο.
Είμαι ένας άνθρωπος ελπίδας
γιατί πιστεύω πως το Πνεύμα το Άγιο το δημιουργό
δίνει σε όποιον το δέχεται
μια νέα ελευθερία
και αφθονία χαράς και εμπιστοσύνης.
Είμαι άνθρωπος ελπίδας
γιατί βλέπω πως η ιστορία της Εκκλησίας
είναι γεμάτη από θαυμάσια έργα.
Να ελπίζεις είναι ένα καθήκον και όχι μια πολυτέλεια.
ελπίζω δεν σημαίνει ονειρεύομαι,
αλλά είναι η ικανότητα
να μεταμορφώνω τα όνειρα σε πραγματικότητα,
σύμφωνα με το θέλημα και τη χάρη του Θεού.
(π. Νίκος Ρούσσος)
