ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 20ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
22 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (23,1-12)
Τότε ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους μαθητές του και είπε: “Πάνω στην καθέδρα του Μωυσή κάθισαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Όλα, λοιπόν, όσα σας πουν, να τα εκτελείτε και να τα τηρείτε. Μην κάνετε σύμφωνα με τα έργα τους, διότι λένε και δεν κάνουν. Φορτώνουν βαριά και δυσβάστακτα φορτία και τα βάζουν πάνω στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι ούτε με το δάκτυλό τους δε θέλουν να τα κινήσουν. Και όλα τα καλά τους έργα τα κάνουν για να τους θαυμάζουν οι άνθρωποι. Πλαταίνουν, πράγματι, τα φυλακτήριά τους και μεγαλώνουν τις άκρες από τα επανωφόρια τους, αγαπούν τις πρώτες θέσεις στα δείπνα και τις πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές, τους ασπασμούς στις αγορές και θέλουν να τους φωνάζουν οι άνθρωποι “ραββί”.
Αλλά εσείς να μην ονομαστείτε “ραββί”, διότι ένας είναι ο διδάσκαλός σας, ενώ εσείς είστε αδέλφια. Και μην ονομάσετε πάνω στη γη κάποιον “πατέρα” σας, διότι ένας είναι ο πατέρας σας, ο ουράνιος. Ούτε να ονομασθείτε “καθοδηγητές”, διότι καθοδηγητής σας είναι ένας, ο Χριστός.
Κι εκείνος που είναι μεγαλύτερός σας, ας είναι υπηρέτης σας. Όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Υπάρχουν φορές στη ζωή μας κατά τις οποίες αναλαμβάνουμε θέσεις ευθύνης. Το να έχουμε ευθύνη δεν σημαίνει απλώς να διοικούμε ή να δίνουμε εντολές, αλλά σημαίνει να κατανοούμε ότι οι επιλογές μας μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή των άλλων. Ένας δάσκαλος, ένας πατέρας, ένας οδηγός: αυτές είναι οι τρεις λέξεις που χρησιμοποιεί ο Ιησούς στο σημερινό Ευαγγέλιο. Εκφράζουν τρεις μορφές ευθύνης μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις.
Όποιος δείχνει τον δρόμο σε κάποιον άλλον πρέπει να θυμάται ότι δεν είναι ο κύριος των δρόμων. Όποιος έχει στα χέρια του, στη φροντίδα και στην προστασία του, τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου, πρέπει πάντοτε να θυμάται ότι δεν είναι ο δημιουργός αυτής της ζωής. Όποιος εισάγει τους άλλους στην εμπειρία του νοήματος πρέπει πάντοτε να θυμάται ότι ο ίδιος δεν είναι το νόημα.
Στην πράξη, πρέπει να μάθουμε να σχετικοποιούμε τις ευθύνες μας, διότι το Απόλυτο είναι μόνο ο Θεός και εμείς υπάρχουμε σε σχέση με Εκείνον. Αν μέσα στις οικογένειές μας, σε ένα σχολείο, στην πολιτική, στην κοινωνία, στην Εκκλησία, συνειδητοποιήσουμε ότι η ευθύνη δεν είναι προνόμιο αλλά ένα σημαντικό καθήκον που έχει σχέση με τον Θεό, τότε παύουμε να προσπαθούμε να παίξουμε τον ρόλο του Θεού και αρχίζουμε πραγματικά να βοηθούμε τον συνάνθρωπό μας.
Η σημερινή εορτή της Μαρίας Βασίλισσας, την οποία τιμούμε σήμερα, φέρνει μπροστά στα μάτια μας Εκείνη η οποία, παρόλο που κατέχει την πιο εξέχουσα θέση μετά τον Χριστό, ποτέ δεν χρησιμοποίησε αυτό το προνόμιο προς όφελός της, αλλά πάντοτε και μόνο το έθεσε στην υπηρεσία όλων.
Προσευχή της ημέρας
Ιησού που τόσο πολύ με αγαπάς, άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Το θέλημα σου ας είναι η επιθυμία μου,
το πάθος μου, ας είναι η αγάπη σου.
Κάνε να αγαπώ μόνο ότι είναι δικό σου,
αλλά κυρίως να αγαπώ μόνο εσένα.
Δώσε μου μια καρδιά τόσο γεμάτη από αγάπη για σένα,
που τίποτα να μην μπορεί να με αποσπάσει από σένα.
Δώσε μου μια καρδιά πιστή και δυνατή,
που να μην τρέμει, ούτε να αποκάμει.
μια καρδιά ορθή που δεν γνωρίζει
τους επικίνδυνους δρόμους του κακού.
Μια καρδιά θαρραλέα,
πάντα έτοιμη να παλέψει.
Μια καρδιά γενναιόδωρη,
Που δεν κάνει πίσω όταν βλέπει εμπόδια.
Μια καρδιά ταπεινή και γλυκιά
Όπως η δική σου Κύριε Ιησού. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
