ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 6ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
22 Μαΐου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (16, 20-23)
Τον καιρό εκείνο, είπε ο Ιησούς στους μαθητές του: «Αλήθεια, αλήθεια σας λέω: εσείς θα κλάψετε και θα θρηνείστε, αλλά ο κόσμος θα χαρεί. Εσείς θα λυπηθείτε, αλλά η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά.
Η γυναίκα, όταν γεννά, λυπάται, επειδή έφθασε η ώρα της. Αλλά όταν γεννήσει το παιδί, δε θυμάται πια τη θλίψη της, εξαιτίας της χαράς που γεννήθηκε ένας άνθρωπος στον κόσμο.
Κι εσείς, βέβαια, τώρα αισθάνεσθε λύπη. Αλλά πάλι θα σας ξαναδώ και η καρδιά σας θα χαρεί και τη χαρά σας κανένας δε θα σας την αφαιρέσει. Κι εκείνη τη μέρα δε θα ζητήσετε τίποτα».
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός don Luigi Maria Epicoco
«Η γυναίκα, όταν γεννά, πονά, γιατί έφτασε η ώρα της· όμως, όταν φέρει στον κόσμο το παιδί, δεν θυμάται πια τη θλίψη από τη χαρά ότι γεννήθηκε ένας άνθρωπος στον κόσμο». Είναι μία από τις πιο δυνατές εικόνες που χρησιμοποιεί ο Ιησούς στο σημερινό Ευαγγέλιο. Η ζωή μοιάζει με γέννα: περνά μέσα από τον πόνο, αλλά δεν εξαντλείται σε αυτόν. Υπάρχει ένα μέρος οδύνης, πραγματικό και αναπόφευκτο, όμως είναι στραμμένο προς μια μεγαλύτερη χαρά που το υπερβαίνει και το μεταμορφώνει.
Η πίστη είναι ακριβώς αυτό το βλέμμα που μπορεί να δει το όλο. Αν σταθούμε μόνο σε ένα μέρος, ιδιαίτερα στο επώδυνο μέρος, κινδυνεύουμε να πέσουμε στην απελπισία. Αν όμως μάθουμε να διαβάζουμε τη ζωή στην πληρότητά της, τότε ακόμη και αυτό που πονά αποκτά νόημα.
Ο χριστιανισμός δεν είναι λατρεία του πόνου. Ο πόνος, μόνος του, δεν σώζει· αντίθετα, μπορεί να καταστρέψει και να απανθρωπίσει. Όταν όμως συνδέεται με ένα νόημα, όταν εντάσσεται μέσα σε μια πορεία, τότε γίνεται σαν τους πόνους της γέννας: όχι ο τελικός προορισμός, αλλά ένα πέρασμα.
Ο Ιησούς το λέει ξεκάθαρα: «Έτσι κι εσείς τώρα λυπάστε· αλλά θα σας ξαναδώ και η καρδιά σας θα χαρεί, και κανείς δεν θα μπορέσει να σας αφαιρέσει τη χαρά σας». Η υπόσχεση δεν είναι η απουσία του πόνου, αλλά μια χαρά που κανείς δεν μπορεί να αφαιρέσει. Μια χαρά που γεννιέται από τη συνάντηση μαζί Του και που αντέχει ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες.
Και καταλήγει: «Εκείνη την ημέρα δεν θα με ρωτήσετε πια τίποτε». Σαν να λέει ότι, μπροστά σε αυτή την πληρότητα, όλα τα ερωτήματα βρίσκουν την απάντησή τους.
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς καλεί λοιπόν να κοιτάξουμε πέρα από τη μύτη μας. Να πιστέψουμε δηλαδή ότι μέσα σε κάθε εμπειρία, ακόμη και στην πιο δύσκολη, μπορεί να κρύβεται μια υπόσχεση ζωής.
Προσευχή της ημέρας.
Δώσε μου το κουράγιο να αγαπώ, αυτή είναι η προσευχή μου, κουράγιο να μιλώ, να ενεργώ, να υποφέρω. Δώσε μου να αισθανθώ τη βεβαιότητα της αγάπης σου, αυτή είναι η προσευχή μου. Δώσε μου δύναμη να σε αγαπώ πάντοτε, όπως εσύ με αγαπάς πάντοτε. Αυτή είναι η προσευχή μου να σε αγαπώ πάντοτε στις χαρές και στις λύπες, γιατί Εσύ είσαι ο σκοπός της ζωής μου. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
