Η τέχνη είναι μια γέφυρα προς τον Ουρανό

Η τέχνη είναι μια γέφυρα προς τον Ουρανό


Η σχέση μεταξύ των νέων και του κόσμου της τέχνης μπορεί να γίνει ένα είδος γέφυρας προς τον Ουρανό. Ένας τρόπος για να πλησιάσουμε στο Θεό και να τον ευχαριστήσουμε για όλα αυτά που μας έχει δώσει.

Μέσα από την ομορφιά της μουσικής, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της ποίησης ή κάποιας άλλης μορφής τέχνης, οι νέοι μπορούν να μάθουν να κοιτούν τη ζωή με διαφορετικά μάτια. Μπορούν να ξεφύγουν από την παγίδα του υλισμού που επικρατεί, ο οποίος τείνει να τους συντρίψει και να τους κλείσει σε ένα κέλυφος απαισιοδοξίας και εγκατάλειψης της ελπίδας.

Όταν μιλάμε για τέχνη, όμως, πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Υπάρχει πραγματικά μια αληθινή τέχνη, η οποία μπορεί να οδηγήσει τους νέους στο Θεό. Αλλά δεν λείπουν, δυστυχώς, άσχημα παραδείγματα ψευδούς και παραπλανητικής τέχνης, καρπός της υποβάθμισης των καιρών μας. Είναι μια λυπηρή τέχνη, που μπορεί να εκφράσει μόνο σύγχυση και παραίτηση.

Από εκπαιδευτική άποψη, το δράμα της εποχής μας αντιπροσωπεύεται από την απώλεια της αντικειμενικής έννοιας της τέχνης, που νοείται ως η ικανότητα να αναγνωρίζουμε την αυθεντική ομορφιά.

Οι νέοι, σήμερα, βομβαρδίζονται από έναν άσχημο και αηδιαστικό μη-πολιτισμό. Ας σκεφτούμε, για παράδειγμα, αυτό που συνέβη στον κόσμο της μουσικής. Μετά την εμφάνιση των μουσικών βίντεο, οι τραγουδιστές δεν μπορούν πλέον να περιορίζονται μόνο στο να τραγουδούν. Μερικές φορές είναι καταδικασμένοι να χτίζουν μια εικόνα και να εφευρίσκουν καθημερινά μια επιθετική εμφάνιση, για να προσελκύσουν την προσοχή.

Αλλά η τέχνη, αν είναι πραγματική τέχνη, δεν χρειάζεται να καταφεύγει σε τεχνάσματα. Είναι τόσο όμορφη ώστε να μας αφήνει με κομμένη την ανάσα. Αντιθέτως, σήμερα, οι λεγόμενοι «καλλιτέχνες» είναι υποχρεωμένοι να καταφεύγουν σε κάτι ιδιαίτερο και ασυνήθιστο για να καταφέρουν να μας κάνουν να τους κοιτάξουμε ή να τους ακούσουμε.

Η ιδέα της τέχνης, ως εκ τούτου, καταλήγει να συνδέεται με εκείνη της υπερβολής και της ακρότητας.

Η τάση να βομβαρδίζουν τους νέους με αρνητικά προϊόντα δεν φαίνεται να περιορίζεται μόνο στη μουσική, αλλά έχει καταλάβει και το διαδίκτυο, τον κινηματογράφο, τα βιβλία, τα κόμικς. Μεταξύ αίματος και βίας, φαίνεται να γίνεται ένας αγώνας δρόμου για να μαυρίσουν τις ψυχές των νέων γενεών.

Χρειάζεται μια επιστροφή σε μια πιο αυθεντική τέχνη, από κάθε άποψη. Δεν πρέπει να δεχόμαστε παθητικά όλα αυτά που έρχονται από ψηλά. Αν ένας τραγουδιστής εγκωμιάζει τη βία, δεν πρέπει να αγοράζουμε τους δίσκους του. Αν μια χορεύτρια είναι χυδαία, ας μάθουμε να κλείνουμε την τηλεόραση. Είναι αναγκαίο να αναπτύξουμε ένα πνεύμα πιο κριτικό, να γίνουμε απόλυτοι κυρίαρχοι και να έχουμε επίγνωση των επιλογών μας.

Μια άλλη σημαντική πτυχή της αυθεντικής τέχνης είναι ο πολιτισμός της δέσμευσης. Πίσω από την αληθινή τέχνη υπάρχει πάντα ένα ανθρώπινο ον που αγωνίζεται καθημερινά για να επιτύχει τη βελτίωση. Υπάρχουν ατελείωτες ώρες δουλειάς και αφοσίωσης. Κάθε μέρα.

Δυστυχώς η εποχή της εικόνας τείνει να μας κάνει να τα ξεχάσουμε όλα αυτά. Μέχρι πρότινος, το να είναι κάποιος ηθοποιός, χορευτής ή τραγουδιστής σήμαινε να είναι αληθινός και πλήρης καλλιτέχνης. Σήμερα, αντιθέτως, φαίνεται να βασίζονται ως επί τω πλείστον στην εμφάνιση. Δεν είναι πια αναγκαίο να γνωρίζουν να μιλούν, να τραγουδούν, να ξέρουν να χορεύουν ή να απαγγέλουν. Αρκείμόνοναφαίνονται.

Εν κατακλείδι, ο μοναδικός δυνατός τρόπος για να βοηθήσουμε τους νέους να πλησιάσουν στο Θεό μέσα από την καλλιτεχνική διάσταση είναι να μην αφήνουμε να κατακλύζονται από τις εύκολες μόδες των καιρών μας.

Υπάρχει ανάγκη από μια αληθινή τέχνη, με δύο θεμελιώδη και αδιαμφισβήτητα χαρακτηριστικά. Το πρώτο: πρέπει να εκφράζει την ομορφιά και την ευαισθησία. Το δεύτερο: πρέπει να είναι καρπός μελέτης και δέσμευσης.

Μετάφραση:ρφ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου