H.Π.Α. «Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ, Ο ΙΕΡΕΑΣ: Η ΚΡΙΣΗ ΠΙΣΤΗΣ ΜΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ»

Σε παλαιότερες γενιές καθολικών μητέρων λίγες φράσεις περιείχαν μεγαλύτερη γονική περηφάνια από τη φράση «Ο γιος μου ο ιερέας». Όμως για πολλές σύγχρονες μητέρες αυτό μοιάζει λιγότερο με ευλογία και περισσότερο με ανεπιθύμητη πρόκληση… Αυτό συνέβη και με τη φεμινίστρια δημοσιογράφο Κριστίν Γκρέιντ Γκίλγκερ, η οποία πέρασε δύο δεκαετίες αμφισβητώντας την επιλογή του γιου της Πάτρικ να ενταχθεί στους Ιησουίτες. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα πολυεπίπεδο αυτοβιογραφικό βιβλίο, με διάφορες ιστορίες γύρω από αυτό το ταξίδι, την αφήγηση του ιερέα – γιου της και της σκεπτικίστριας – μητέρας του, με πρόλογο του γνωστού Ιησουίτη π. Τζέιμς Μάρτιν, ο οποίος τονίζει ότι για πρώτη φορά εξετάζεται η ζωή των Ιησουιτών και της ιεροσύνης «από την οπτική μιας γυναίκας, φεμινίστριας και μητέρας … με αναζωογονητική αφήγηση για τα πάντα, από την ασυνήθιστη διαδικασία εκπαίδευσης…, μέχρι του τι συμβαίνει όταν ένα ιερέας ερωτεύεται …» 

Η συγγραφέας μεγάλωσε στην Αϊόβα, σε πολυπληθή Καθολική οικογένεια ιρλανδικής καταγωγής, παντρεύτηκε Καθολικό και βάπτισαν τα 3 παιδιά τους στην Καθολική Εκκλησία. Όμως αποχώρησε λίγο μετά την πρώτη Κοινωνία του Πάτρικ. «Δεν μπορούσα να ανεχθώ τη στάση της Καθολικής Εκκλησίας σε θέματα όπως η άμβλωση και η αντισύλληψη και τον τρόπο αντιμετώπισης των γυναικών. Δεν ήταν εντάξει και ακόμα δεν είναι». 

Ο γιος της προσέγγισε την ιεροσύνη όταν ήταν 3ετής φοιτητής. «Μπόρεσα να έρθω κοντά στο Θεό επειδή κάποιος, κάπου, μπορούσε να μιλήσει για το Θεό στη δική μου γλώσσα, του Saturday Night Live των Milwaukee Brewers και του Springsteen. Και αυτοί οι κάποιοι ήταν Ιησουίτες» έγραψε ο Πάτρικ, το 2012, στο Jesuit Post.

Η επικείμενη ιεροσύνη αναζωπύρωσε τις συγκρούσεις της μητέρας με τη δική της κρίση πίστης. Προσπάθησε να κάνει μια συνάντηση βασισμένη στις Πνευματικές Ασκήσεις του Αγίου Ιγνατίου, όπου οι συμμετέχοντες ενθαρρύνθηκαν να βιώσουν την «ευφάνταστη προσευχή» ως τρόπο συνάντησης με τον Ιησού. Δεν λειτούργησε. «Μίλησες με το Θεό, γι’ αυτό;» τη ρώτησε ο γιος της, όταν του τηλεφώνησε. «Δεν μπορώ να το κάνω», του απάντησε. «Ο Θεός είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου. Αν εσύ ή ο μπαμπάς δε δίνετε στο Θεό την ίδια ευκαιρία, είναι δύσκολο. Ξέρω ότι ο Θεός δεν είναι ένα πρόσωπο για σένα, όπως είναι για μένα…», της είπε.

Πάντα δημοσιογράφος αλλά και «μια απίθανη υποψήφια για να γίνει μητέρα ενός ιερέα» η Γκίλγκερ διαπίστωσε ότι το λειτούργημα του Πάτρικ έφερε μια αποκαλυπτική ώθηση στη πνευματική της ζωή. Με την πάροδο του χρόνου επέστρεψε στα χριστιανικά Μυστήρια και βρέθηκε μια αναζωπυρωμένη Καθολική. Παρόλ’ αυτά οι σοβαρές διαφωνίες της με την Εκκλησία παραμένουν: «με ενοχλεί η μεταχείριση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ. Ο εξαιρετικά αργός ρυθμός αλλαγής».

Η συγγραφέας αποδέχθηκε μια σκληρή πραγματικότητα. Η δημοσιογραφική αυστηρότητα δεν μπορεί να αποτυπώσει ακριβώς τι πιστεύει. «Κάποια πράγματα αψηφούν εξηγήσεις που ικανοποιούν τους πάντες, που δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας», γράφει. «Ο Θεός είναι ένα από αυτά. Η επιλογή της θρησκείας, μια άλλη. Η αναγνώριση της παρουσίας του Θεού, το να γίνω ξανά Καθολική, έχει προσθέσει μυστήριο και θαυμασμό στη ζωή μου. Έχω εγκαταλείψει την προσπάθεια να μάθω τα πάντα. Αρχίζω να αποδέχομαι αυτά που δεν μπορώ να γνωρίζω, άλλα τα νιώθω βαθιά. Αυτές είναι, χωρίς αμφιβολία, οι μέρες του δέους που έχω». 

Πληροφορίες και φωτογραφίες από National Catholic Reporter.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

μέλος της Συνοδικής Επιτροπής “Δικαιοσύνη και Ειρήνη”