ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ;
Διότι υπάρχουν μεταξύ των χριστιανών διαιρέσεις που είναι ενάντιες στο θέλημα του Χριστού, ο οποίος προσευχήθηκε ώστε «όλοι να είναι ένα» (Ιωάν.17,21), για να φθάσουν στην ενότητα όλων των χριστιανών «με ένα ποίμνιο και ένα ποιμένα» (Ιωάν.10, 16), ώστε « ο λαός του Θεού να φθάσει στη χαρά και σε όλη την πληρότητα της αιώνιας δόξας στην ουράνια Ιερουσαλήμ» (UR 3).
Ο Πάπας Βενέδικτος βεβαίωνε ότι οι χριστιανοί επιβαρύνουν σήμερα τις μεταξύ τους διαιρέσεις τους για δύο λόγους:
1.- Εξ αιτίας των λεγομένων προφητικών πράξεων βασισμένων πάνω σε μία ερμηνευτική όχι πάντα σύμφωνη με τα δεδομένα της Γραφής και της Ιερής Παράδοσης. Αυτό έχει ως συνέπεια μερικές κοινότητες να αρνούνται να εργαστούν ως ένα ενωμένο σώμα και προτιμούν να ενεργούν σύμφωνα με τις τοπικές επιλογές. Σ’ αυτή τη διαδικασία, χάνεται από κάποια πλευρά η ανάγκη μιας διαχρονικής κοινωνίας – η κοινωνία με την Εκκλησία όλων των καιρών – ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος έχασε τον προσανατολισμό του και έχει ανάγκη να δώσει κοινή και πειστική μαρτυρία για τη δυναμικότητα της σωτηρίας που πηγάζει μέσα από το Ευαγγέλιο».
2) Πολλοί χριστιανοί πιστεύουν ότι πρέπει « να ακολουθούν τη συνείδησή τους και να επιλέγουν εκείνη την κοινότητα που καλύτερα αντιμετωπίζει τα προσωπικά τους γούστα. Το αποτέλεσμα είναι να πολλαπλασιάζονται συνεχώς οι κοινότητες, που αποφεύγουν τις θεσμικές δομές και ελαχιστοποιούν το περιεχόμενο της διδασκαλίας για τη χριστιανική ζωή. Έτσι, ακόμη και στο εσωτερικό της οικουμενικής κίνησης, οι χριστιανοί μπορούν να φανούν απρόθυμοι να δεχθούν την επίσημη διδασκαλία από φόβο μήπως αυτό επιδεινώσει αντί να επουλώσει τις πληγές της διαίρεσης».
+Ν
(συνεχίζεται)
