Το παιδί έχει εμπιστοσύνη. Δεν μπορεί να μην εμπιστευθεί τη μητέρα του. Ξέρεις γιατί; Διότι εμπιστεύεται εκείνον που το αγαπά πιο πολύ.
Είναι αναγκαία η εμπιστοσύνη για να γίνει το πρώτο βήμα. Εμπιστοσύνη που σε βοηθά να κάνεις την πρώτη «πεταλιά» στο σκοτάδι. Πόση εμπιστοσύνη δείχνει το παιδί στο σπίτι, στο σχολείο. Πιστεύει τυφλά στην μητέρα, στη δασκάλα. Η εμπιστοσύνη που στο σπίτι του επιτρέπει να ζει και να μεγαλώνει. Και στο σχολείο να μαθαίνει και να εκπαιδεύεται.
Μου διηγούταν μία μητέρα αυτό που της συνέβηκε, όταν ακόμη ήταν στο θάλαμο του τοκετού: «μόλις μου έφεραν στην αγκαλιά μου το παιδί μου, εκείνο αμέσως προσκολλήθηκε πάνω μου, με κλειστά μάτια και με μια τέτοια ευκολία, σαν να περίμενε από καιρό αυτή τη στιγμή. Όλα γινόντουσαν με μια φυσική εμπιστοσύνη, που μου προκάλεσε μια ευχάριστη έκπληξη και χαρά».
Πόση εμπιστοσύνη έχει το παιδί! Τα παιδί είναι η ίδια η εμπιστοσύνη. Με κλειστά μάτια εμπιστεύεται τη μητέρα του. Δεν ζητά, ούτε θέλει να έχει κάποια εξήγηση για την ποιότητα του μητρικού γάλακτος.
Ξέρεις γιατί στο λόγο Του καλείσαι: «να ρίξεις τα δίχτυα στα βαθειά, παίζοντας κορώνα γράμμα τη ζωή σου; Ξέρεις γιατί μπορείς τυφλά να Τον εμπιστεύεσαι; Διότι «κοιτάζοντάς Τον στο σταυρό» διαπιστώνεις: πως κανένας δεν σ’ αγαπά πιο πολύ από Εκείνον.
