ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ
ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Κεντρικός εξώστης της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου
Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, βιώσαμε αρκετές εορταστικές ημέρες, και η πανήγυρη των Θεοφανίων, το ίδιο το όνομά τους, μας υποδηλώνει τι καθιστά δυνατή τη χαρά ακόμη και σε δύσκολους καιρούς. Όπως γνωρίζετε, η λέξη “επιφάνεια”σημαίνει “φανέρωση”, και η χαρά μας γεννιέται από ένα Μυστήριο το οποίο δεν είναι πλέον κρυμμένο. Φανερώθηκε η ζωή του Θεού: πολλές φορές και με διαφορετικούς τρόπους, αλλά με οριστική σαφήνεια στον Ιησού, έτσι ώστε τώρα να γνωρίζουμε, ακόμη και εν μέσω πολλών θλίψεων, ότι μπορούμε να ελπίζουμε. “Ο Θεός σώζει”: δεν έχει άλλες προθέσεις, δεν έχει άλλο όνομα. Έρχεται από τον Θεό και είναι “επιφάνεια” του Θεού μόνο αυτό που απελευθερώνει και σώζει.
Το να γονατίζουμε όπως οι Μάγοι μπροστά στο Βρέφος της Βηθλεέμ σημαίνει και για εμάς να ομολογούμε ότι βρήκαμε την αληθινή ανθρωπινότητα, στην οποία λάμπει η δόξα του Θεού. Στον Ιησού, φανερώθηκε η αληθινή ζωή, ο ζων άνθρωπος, δηλαδή αυτός ο οποίος δεν ζει για τον εαυτό του, αλλά είναι ανοιχτός και σε κοινωνία, κάτι που μας κάνει να λέμε: «ως εν ουρανώ και επί της γης» (Μτ 6,10). Ναι, η θεία ζωή είναι εφικτή για εμάς, φανερώθηκε, για να μας συμπεριλάβει στον απελευθερωτικό της δυναμισμό που διαλύει τους φόβους και μας φέρνει κοντά ενειρήνη. Είναι μια δυνατότητα, μια πρόσκληση: η κοινωνία δεν μπορεί να είναι περιορισμός, αλλά τι περισσότερο θα μπορούσαμε να επιθυμήσουμε;
Στην ευαγγελική αφήγηση και στις φάτνες μας, οι Μάγοι προσφέρουν στο Βρέφος Ιησού πολύτιμα δώρα: χρυσό, λιβάνι και σμύρνα (βλ. Μτ 2,11). Μπορεί να μην φαίνονται χρήσιμα σε ένα παιδί, αλλά εκφράζουν μια επιθυμία που μας κάνει να σκεφτόμαστε καθώς πλησιάζουμε στο τέλος του Ιωβηλαίου Έτους. Αυτός που δίνει πολλά, δίνει τα πάντα. Θυμόμαστε εκείνη την φτωχή χήρα, την οποία πρόσεξε ο Ιησούς, η οποία είχε ρίξει τα τελευταία της νομίσματα, όλα όσα είχε, στο θησαυροφυλάκιο του Ναού (βλ. Λκ 21,1-4). Δεν γνωρίζουμε τι κατείχαν οι Μάγοι, ερχόμενοι από την Ανατολή, αλλά η αναχώρησή τους, το ρίσκο τους, τα ίδια τους τα δώρα μας υποδηλώνουν ότι τα πάντα, πραγματικά όλα όσα είμαστε και κατέχουμε, ζητούν να προσφερθούν στον Ιησού, τον ανεκτίμητο θησαυρό. Και το Ιωβηλαίο μάς υπενθύμισε αυτή τη δικαιοσύνη που βασίζεται στη δωρεάν προσφορά: περιέχει μέσα του την κλήση για αναδιοργάνωση της συνύπαρξης, για αναδιανομή της γης και τωνπόρων, για αποκατάσταση “αυτού που έχουμε” και “αυτού που είμαστε” στα όνειρα του Θεού, τα οποία είναι μεγαλύτερα από τα δικά μας.
Αγαπητοί μου, η ελπίδα που διακηρύττουμε πρέπει να είναι με τα πόδια στη γη: προέρχεται από τον ουρανό, αλλά για να γεννήσει, εδώ κάτω, μια νέα ιστορία. Στα δώρα των Μάγων, λοιπόν, βλέπουμε τι μπορεί να βάλει μαζί ο καθένας μας, τι δεν μπορεί πλέον να κρατήσει για τον εαυτό του αλλά να το μοιραστεί, ώστε ο Ιησούς να μεγαλώσει ανάμεσά μας. Είθε η Βασιλεία Του να μεγαλώσει, είθε τα λόγια Του να βρουν εφαρμογή σε εμάς, είθε οι ξένοι και οι εχθροί να γίνουν αδελφοί και αδελφές, είθε οι ανισότητες να αντικατασταθούν από την ισότητα, και είθε η πολεμική βιομηχανία να αντικατασταθεί από την τέχνη της ειρήνης. Ως υφαντές ελπίδας, ας ξεκινήσουμε προς το μέλλον ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο (βλ. Μτ 2,12).
——————-
Μετάφραση: π.Λ
