ΕΟΡΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΡΟΔΑΡΙΟΥ
7 Οκτωβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (1,26-38)
Κατά τον έκτο μήνα, ο Θεός έστειλε τον άγγελο Γαβριήλ σε μια πόλη της Γαλιλαίας που ονομάζεται Ναζαρέτ, σε μια παρθένο αρραβωνιασμένη με άνδρα, που λεγόταν Ιωσήφ από τη γενιά του Δαβίδ. Το όνομα της παρθένου ήταν Μαριάμ. Και όταν ο άγγελος μπήκε στο σπίτι της, είπε: “Χαίρε, χαριτωμένη, ο Κύριος μαζί σου”. Αλλά εκείνη ταράχθηκε απ’ αυτό το λόγο και σκεπτόταν τι είδους χαιρετισμός ήταν αυτός. Και ο άγγελος της είπε: “Μη φοβάσαι, Μαριάμ, διότι βρήκες χάρη κοντά στο Θεό. Και να, Θα μείνεις έγκυος και θα γεννήσεις ένα γιο, που θα τον ονομάσεις Ιησού. Αυτός θα γίνει μέγας και θα ονομασθεί Υιός του Υψίστου και θα του δώσει ο Κύριος ο Θεός το θρόνο του Δαβίδ του πατέρα του, και θα βασιλεύσει για πάντα πάνω στη γενιά του Ιακώβ και η βασιλεία του δεν θα έχει τέλος”.
Είπε τότε η Μαριάμ στον άγγελο: “Πώς θα γίνει αυτό, αφού δε γνωρίζω άνδρα;” Κι ο άγγελος απαντώντας της είπε: “Το ‘Αγιο Πνεύμα θα έλθει πάνω σου και η δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει. Για τούτο, και το παιδί που θα γεννηθεί, θα ονομασθεί άγιο, Υιός Θεού. Και η Ελισάβετ η συγγενής σου, συνέλαβε γιο στα γηρατειά της και αυτός είναι ο έκτος μήνας της εγκυμοσύνης, αυτής που την αποκαλούσαν στείρα. Διότι για το Θεό κανένας λόγος δεν είναι αδύνατος για να πραγματοποιηθεί”. Είπε τότε η Μαριάμ: “Εγώ είμαι η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με το λόγο σου”. Κι αναχώρησε απ’αυτήν ο άγγελος.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (Στοχασμός του donLuigi Maria Epicoco)
«Κύριε, δίδαξέ μας να προσευχόμαστε».
Το αίτημα που απευθύνουν οι μαθητές στον Ιησού στο σημερινό Ευαγγέλιο μας βοηθά να ζήσουμε σωστά τη μνήμη της Υπεραγίας Θεοτόκου του Ροδαρίου. Γιατί κανείς δεν γεννιέται γνωρίζοντας να προσεύχεται. Η προσευχή είναι κάτι που μαθαίνεται, όπως ακριβώς μαθαίνεται και η αγάπη.
Το Ροδάριο είναι ένα εξαιρετικό σχολείο προσευχής, ακριβώς επειδή, πίσω από τη φαινομενική επανάληψη των λόγων, εκπαιδεύει σταδιακά την καρδιά στη θεώρηση, στην περισυλλογή. Γιατί προσεύχομαι δεν σημαίνει απλώς να λέω κάποια πράγματα στον Θεό.
Σημαίνει να μαθαίνω να κοιτάζω τη ζωή μαζί Του.
Η θεώρηση γεννιέται όταν συναναστρεφόμαστε δωρεάν, χωρίς ανταλλάγματα, κάποιον που αγαπάμε. Όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο, θέλουμε να είμαστε μαζί του, να τον ακούμε, να τον κοιτάζουμε, να μοιραζόμαστε τον χρόνο μας μαζί του.
Το Ροδάριο προσπαθεί ακριβώς να μας εισαγάγει σε αυτή την ανιδιοτέλεια. Μέσα από τα μυστήρια, συναναστρεφόμαστε με αγάπη το Ευαγγέλιο. Επιστρέφουμε συνεχώς στα θεμελιώδη γεγονότα της ζωής του Χριστού και τα κοιτάζουμε μαζί με τη Μαρία.
Εκείνη δεν παίρνει τη θέση του Ιησού. Μας παίρνει όμως από το χέρι και μας οδηγεί σ’ Εκείνον.
Μας μαθαίνει να κοιτάζουμε τον Χριστό με τα μάτια εκείνης που Τον αγάπησε, Τον ακολούθησε και Τον φύλαξε στην καρδιά της.
Γι’ αυτό το Ροδάριο δεν θα έπρεπε να είναι ένας αγώνας δρόμου λέξεων που τις προφέρουμε αφηρημένα και μηχανικά. Τα «Χαίρε, Μαρία» είναι σαν τον ρυθμό που συνοδεύει το βλέμμα της καρδιάς, καθώς εκείνη παραμένει σταθερή στο μυστήριο που στοχαζόμαστε. Και σιγά-σιγά αυτή η προσευχή παράγει έναν από τους πιο όμορφους καρπούς της: την απλότητα της καρδιάς.
«Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό».
Η καθαρότητα της καρδιάς σημαίνει να μαθαίνουμε να έχουμε ένα βλέμμα που δεν είναι πλέον περίπλοκο από τους φόβους μας, τις προκαταλήψεις μας και τις απαιτήσεις μας.
Ίσως το αληθινό θαύμα του Ροδαρίου να είναι ακριβώς αυτό: αφού έχουμε κοιτάξει τόσες φορές τον Χριστό μαζί με τη Μαρία, αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι ο Θεός δεν είναι παρών μόνο στα μυστήρια που θυμόμαστε, αλλά είναι κρυμμένος και στις πτυχές της δικής μας ζωής.
Όποιος μαθαίνει να προσεύχεται, στο τέλος, μαθαίνει κυρίως να βλέπει.
Προσευχή της ημέρας.
Συγχώρεσέ με, Κύριε,
για τις φορές που αμφέβαλα για Σένα,
που θέλησα να μου αποδείξεις πως υπάρχεις
και δυσκολεύτηκα να Σε εμπιστευτώ.
Συγχώρεσέ με για τις αδυναμίες μου,
για τις φορές που άφησα το κακό να βρει χώρο μέσα μου
και δεν αντιστάθηκα όσο μπορούσα.
Αύξησε την πίστη μου, Κύριε.
Μάθε με να Σε εμπιστεύομαι περισσότερο,
να αναγνωρίζω τις παγίδες του πονηρού
και να έχω τη δύναμη να λέω «όχι» στο κακό.
Και όταν έρχεται το σκοτάδι,
μην επιτρέψεις να με κυριεύσει.
Κράτησέ με κοντά Σου
και φώτιζε πάντα τον δρόμο μου. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
