ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 25ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
24 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (9,7-9)
Τον καιρό εκείνο, άκουσε κι ο Ηρώδης ο τετράρχης όλα εκείνα που συνέβαιναν και απορούσε, επειδή κάποιοι έλεγαν ότι ο Ιωάννης είχε αναστηθεί απ’τους νεκρούς, ενώ άλλοι πάλι έλεγαν ότι εμφανίσθηκε ο Ηλίας, ενώ άλλοι έλεγαν ότι αναστήθηκε κάποιος προφήτης από τους παλαιούς. Ο Ηρώδης είπε: “Τον Ιωάννη τον αποκεφάλισα εγώ. Αλλά ποιός να είναι αυτός για τον οποίον ακούω τέτοια πράγματα;” Και ζητούσε να τον δει.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (don Luigi Maria Epicoco)
«Προσπαθούσε να τον δει».
Με αυτή την έκφραση το σημερινό Ευαγγέλιο περιγράφει τον Ηρώδη μπροστά στη φήμη που ολοένα εξαπλωνόταν για τον Ιησού.
Ο Ηρώδης ασφαλώς δεν παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος με καθαρή ζωή. Κι όμως, παρά τις λανθασμένες επιλογές του, κάτι μέσα του συνεχίζει να είναι ανήσυχο, συνεχίζει να αναζητά.
Ίσως αυτή να είναι η καλή είδηση του σημερινού Ευαγγελίου: ακόμη κι όταν ένας άνθρωπος έχει απομακρυνθεί πολύ από το καλό, μέσα του μπορεί να παραμένει μια νοσταλγία, μια επιθυμία, ένα ερώτημα που κανένα λάθος δεν μπορεί να σβήσει εντελώς.
Στην πραγματικότητα, το να αναζητά κανείς τον Χριστό σημαίνει να αναζητά ένα νόημα ικανό να ενώσει και να δώσει συνοχή σε ολόκληρη τη ζωή του.
Σημαίνει να επιθυμεί ένα καλό που θα μπορούσε και πάλι να γεμίσει τη ζωή του με νόημα.
Μερικές φορές δεν ξέρουμε ούτε καν να δώσουμε όνομα σε αυτή την αναζήτηση.
Τη συγχέουμε με την ανάγκη να είμαστε ευτυχισμένοι, με την εσωτερική μας ανικανοποίηση, με την επιθυμία να αλλάξουμε κάτι στη ζωή μας.
Όμως πίσω από πολλές από τις ανησυχίες και τις εσωτερικές μας αναζητήσεις μπορεί να κρύβεται ακριβώς αυτό το ερώτημα:
«Πού μπορώ να βρω κάτι που θα κάνει πραγματικά γεμάτη τη ζωή μου;»
Το πρόβλημα είναι ότι δεν αρκεί να επιθυμούμε να δούμε τον Ιησού.
Χρειάζεται επίσης να είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε πίσω μας εκείνο που μας εμποδίζει να Τον συναντήσουμε.
Και εδώ το Ευαγγέλιο γίνεται εξαιρετικά συγκεκριμένο.
Δεν μπορούμε να επιθυμούμε το καλό και ταυτόχρονα να υπερασπιζόμαστε εκείνο που γνωρίζουμε ότι είναι κακό.
Έρχεται κάποια στιγμή κατά την οποία η επιθυμία πρέπει να γίνει απόφαση.
Και ακριβώς εδώ πολλές φορές βιώνουμε τη δική μας αδυναμία.
Ξέρουμε ότι θα έπρεπε να διακόψουμε μια κατάσταση, να αλλάξουμε μια συνήθεια, να πάρουμε μια απόφαση, κι όμως δεν βρίσκουμε τη δύναμη που χρειάζεται.
Ίσως τότε χρειάζεται να ξεκινήσουμε από κάτι ακόμη μικρότερο:
να επιθυμήσουμε πραγματικά να αλλάξουμε.
Μπορεί να φαίνεται λίγο.
Δεν είναι όμως.
Μερικές φορές δεν έχουμε ακόμη τη δύναμη να κόψουμε οριστικά με το κακό, μπορούμε όμως τουλάχιστον να πάψουμε να το δικαιολογούμε.
Μπορούμε να αρχίσουμε να επιθυμούμε ειλικρινά να ελευθερωθούμε από αυτό.
Και ακριβώς μέσα σε αυτόν τον μικρό χώρο της ελευθερίας μας μπορεί να αρχίσει να εργάζεται η χάρη του Θεού.
Προσευχή της ημέρας.
Κύριε, βοήθησε με να κοιτάζω πάντοτε
στο βάθος της καρδιάς μου με ειλικρίνεια, αναγνωρίζοντας την αμαρτία μου,
έχοντας όμως
ζωντανή την επιθυμία να μεταστραφώ.
Κατέστησε την καρδιά μου ταπεινή και απλή
ώστε να ξέρει να αναγνωρίζει
πως Εσύ δεν είσαι απλά ένας προφήτης,
αλλά ο Υιός του Θεού του Ζωντανού,
ο οποίος ζει και βασιλεύει μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
