ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ
Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (9,9-13)
Τον καιρό εκείνο, ο Ιησούς προχώρησε πιο πέρα, είδε έναν άνθρωπο, που λεγόταν Ματθαίος, να κάθεται στο τελωνείο και του λέει: “Ακολούθησέ με”. Κι εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε.
Κι ενώ στο σπίτι ο Ιησούς καθόταν στο τραπέζι, πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί ήλθαν και έτρωγαν με τον Ιησού και τους μαθητές του. Όταν το είδαν αυτό οι Φαρισαίοι, έλεγαν στους μαθητές του: “Γιατί ο διδάσκαλός σας τρώει με τελώνες και αμαρτωλούς”; Όταν το άκουσε ο Ιησούς, είπε: “Δεν έχουν ανάγκη από γιατρό όσοι είναι υγιείς, αλλά όσοι ασθενούν. Αλλά πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει “έλεος θέλω και όχι θυσία”. Πράγματι, δεν ήλθα να καλέσω δίκαιους, αλλά αμαρτωλούς”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός don Luigi Maria Epicoco
Παίρνοντας αφορμή από αυτή τη σελίδα του Ευαγγελίου, που μας παραδίδει τη μαρτυρία του ίδιου του Ματθαίου, του οποίου σήμερα εορτάζουμε τη μνήμη, με άγγιξε μια λεπτομέρεια που ίσως κινδυνεύουμε να διαβάσουμε πολύ βιαστικά: «Ο Ιησούς είδε έναν άνθρωπο, που λεγόταν Ματθαίος, να κάθεται στο τελωνείο». Ο Ματθαίος κάθεται. Αυτή είναι η στάση της ζωής του πριν από τη συνάντησή του με τον Χριστό.
Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε τη μεταστροφή κυρίως ως μια ηθική αλλαγή. Το να μεταστραφεί κανείς θα σήμαινε να σταματήσει να κάνει ορισμένα λανθασμένα πράγματα και να αρχίσει να κάνει άλλα, σωστά. Βεβαίως, και αυτό αποτελεί μέρος της μεταστροφής, όμως το Ευαγγέλιο φαίνεται να μας υποδεικνύει κάτι ακόμη βαθύτερο: η μεταστροφή είναι, πρώτα απ’ όλα, μια αλλαγή της υπαρξιακής μας θέσης. Ο Ματθαίος κάθεται. Είναι ακίνητος μέσα σε μια ζωή που πιθανότατα γνωρίζει πολύ καλά, μέσα σε έναν ρόλο, σε συνήθειες, σε έναν πλέον παγιωμένο τρόπο να υπάρχει και να στέκεται στον κόσμο. Ο Ιησούς περνά, τον βλέπει και του λέει μόνο: «Ακολούθησέ με». Και να το πραγματικό θαύμα: «Κι εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε».
Πριν καθόταν, τώρα στέκεται όρθιος. Πριν ήταν ακίνητος, τώρα περπατά. Πριν το κέντρο της ζωής του ήταν το τελωνείο, μπροστά στο οποίο καθόταν, τώρα το κέντρο γίνεται Κάποιος πίσω από τον οποίο ξεκινά να βαδίζει. Ίσως αυτή να είναι ακριβώς η χάρη που χρειαζόμαστε κι εμείς. Υπάρχουν, πράγματι, πολλοί τρόποι να παραμένουμε καθισμένοι στη ζωή. Μπορούμε να καθίσουμε μέσα σε μια απογοήτευση, μέσα σε μια αποτυχία, μέσα σε έναν φόβο. Μπορούμε να παραμείνουμε ακίνητοι μέσα σε αυτό που μας συνέβη, πείθοντας τον εαυτό μας ότι πλέον δεν είναι δυνατόν να αλλάξει τίποτε. Μπορούμε ακόμη και να καθίσουμε μέσα στις βεβαιότητές μας και να μην έχουμε πια το θάρρος να διακινδυνεύσουμε κάτι καινούργιο.
Ο Χριστός δεν συναντά τον Ματθαίο όταν εκείνος έχει ήδη αλλάξει ζωή. Τον συναντά ενώ ακόμη κάθεται. Τον κοιτάζει ακριβώς εκεί όπου βρίσκεται και του προσφέρει μια δυνατότητα που ίσως ο Ματθαίος δεν πίστευε πλέον ότι είχε. Η μεταστροφή αρχίζει όταν παύουμε να θεωρούμε οριστική τη θέση στην οποία βρισκόμαστε και δεχόμαστε ξανά να μπούμε στον δρόμο, να ξεκινήσουμε και πάλι την πορεία μας.
Προσευχή της ημέρας.
Κύριε, επιθυμείς να σε ακολουθήσω ακόμη κι αν οι αμαρτίες μου είναι μεγάλες και ντρέπομαι γι’ αυτές. Εσύ με κοιτάς με αγάπη στα μάτια μου. Το βλέμμα Σου είναι γεμάτο στοργή. Με καλείς να κάνω ένα βήμα εμπρός αφήνοντας πίσω το αμαρτωλό παρελθόν μου, ώστε να ξεκινήσω μια καινούρια αρχή. Με δέχτηκες, Κύριε, παρά τον άθλιο εαυτό μου δίνοντας ελπίδα στην ζωή μου. Τα λόγια εκείνων που με κατηγορούσαν για τα λάθη μου βάραιναν τη συνείδησή μου. Όμως χάρη σε Σένα, Ιησού Χριστέ, έμαθα να συγχωρώ τον εαυτό μου και να τον αποδέχομαι. Γι’ αυτό, Κύριε, ποτέ μην μ’ εγκαταλείψεις επειδή είσαι ο αδελφός μου που θέλει το καλό μου. Ένωσε τις επιθυμίες μου με τις δικές Σου, ώστε να συμπορευόμαστε μαζί για τη δόξα του Πατέρα.
Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
