ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 24ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
19 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (8,4-15)
Τον καιρό εκείνο πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε γύρω από τον Ιησού, που προερχόταν από διάφορες πόλεις, τους μίλησε με την εξής παραβολή: “Βγήκε ο σπορέας να σπείρει το σπόρο. Κι ενώ έσπερνε κάποιοι σπόροι έπεσαν κοντά στο δρόμο και καταπατήθηκαν και τα πουλιά του ουρανού τους έφαγαν. ‘Αλλοι σπόροι έπεσαν πάνω στην πέτρα κι όταν φύτρωσαν ξεράθηκαν, επειδή δεν υπήρχε υγρασία. ‘Αλλοι, πάλι, έπεσαν ανάμεσα στ’ αγκάθια κι όταν τα αγκάθια φύτρωσαν μαζί, τους έπνιξαν. Κι άλλοι έπεσαν στο καλό χώμα και όταν φύτρωσαν έδωσαν εκατονταπλάσιο καρπό”. ‘Οταν τα είπε αυτά, φώναξε: “Αυτός που έχει αυτιά για ν’ακούει, ας ακούει”.
Τον ρώτησαν οι μαθητές του τι σημαίνει αυτή η παραβολή. Κι εκείνος είπε: “Σε σας δόθηκε να γνωρίστε τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού, ενώ στους υπόλοιπους δίνονται με παραβολές, ώστε κοιτάζοντας να μη βλέπουν και ακούγοντας να μην καταλάβουν.
Αυτή είναι η σημασία της παραβολής: Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Οι σπόροι που έπεσαν κοντά στο δρόμο, είναι όσοι άκουσαν. Μετά έρχεται ο διάβολος και αφαιρεί το λόγο απ’τις καρδιές των, ώστε να μη πιστέψουν και σωθούν. Εκείνοι οι σπόροι που έπεσαν πάνω στην πέτρα, είναι εκείνοι που όταν ακούσουν δέχονται το λόγο με χαρά. Κι αυτοί δεν έχουν ρίζα, όσοι πιστεύουν πρόσκαιρα και απομακρύνονται την ώρα του πειρασμού. Εκείνοι οι σπόροι που έπεσαν στ’αγκάθια, αυτοί είναι όσοι άκουσαν αλλά συμπορεύονται απ’τις μέριμνες και τα πλούτη και τις ηδονές της ζωής, πνίγονται απ’αυτά και δεν καρποφορούν. Εκείνοι οι σπόροι που έπεσαν στο καλό χώμα, είναι εκείνοι που αφού ακούσουν με καλή και αγαθή καρδιά, κρατούν μέσα τους το λόγο και καρποφορούν με υπομονή”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (don Luigi Maria Epicoco)
Η καλή είδηση της παραβολής του σπορέα δεν είναι απλώς ότι στο τέλος υπάρχει μια καλή γη, ικανή να δεχτεί τον σπόρο και να καρποφορήσει. Η πραγματική καλή είδηση είναι ότι αυτός ο Θεός-γεωργός συνεχίζει να σπέρνει ακόμη κι όταν, σύμφωνα με τους δικούς μας υπολογισμούς, θα φαινόταν μάταιο να το κάνει. Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας κατά τις οποίες είμαστε σκληροί και επιφανειακοί σαν έναν ασφαλτοστρωμένο δρόμο.
Ο Λόγος φτάνει μέχρι εμάς, αλλά φαίνεται πως δεν καταφέρνει καν να μπει μέσα μας. Τον ακούμε, αλλά γλιστρά και φεύγει χωρίς να αφήσει ίχνος. Υπάρχουν επίσης στιγμές κατά τις οποίες παρασυρόμαστε από εύκολους ενθουσιασμούς. Μας φαίνεται πως επιτέλους καταλάβαμε τα πάντα, πως είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε, πως βρήκαμε τον σωστό δρόμο. Όμως, μόλις έρθει μια δυσκολία, εκείνος ο ενθουσιασμός σβήνει, επειδή δεν είχε ακόμη ριζώσει.
Άλλες φορές, αντίθετα, είμαστε σαν τη γη που έχει κατακλυστεί από αγκάθια. Ο Λόγος έχει μπει μέσα μας, αλλά πρέπει να ανταγωνιστεί για χώρο χίλιες έγνοιες, φόβους, επιθυμίες, προσδοκίες και σχέδια. Δεν είμαστε κατ’ ανάγκην κακοί· απλώς είμαστε υπερβολικά φορτωμένοι εσωτερικά, ώστε κάτι να μπορέσει πραγματικά να αναπτυχθεί.
Και έπειτα, μυστηριωδώς, υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες γινόμαστε καλή γη. Είμαστε επιτέλους πρόθυμοι, διαθέσιμοι, ικανοί να ακούμε. Και τότε εκείνος ο σπόρος που ο Θεός συνεχίζει επίμονα να ρίχνει αρχίζει να καρποφορεί.
Όμως το πιο παρήγορο στοιχείο του σημερινού Ευαγγελίου είναι ότι ο Θεός δεν περιμένει να γίνουμε καλή γη για να αρχίσει να σπέρνει. Δεν λέει: «Όταν θα είσαι έτοιμος, όταν θα έχεις λύσει όλα σου τα προβλήματα, όταν θα έχεις επιτέλους φτάσει στο ύψος των περιστάσεων, τότε θα σου μιλήσω». Ο Θεός σπέρνει τώρα.
Σπέρνει μέσα και σε αυτό που είναι επιφανειακό σε μας, μέσα στους παροδικούς μας ενθουσιασμούς, ανάμεσα στις έγνοιες μας. Συνεχίζει να σπέρνει ακόμη κι όταν φαίνεται πως δεν αξίζει τον κόπο. Ίσως η μεγαλύτερη χάρη να βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την επιμονή του Θεού.
Δεν κουράζεται από τα λάθος χώματα της ζωής μας. Κάθε μέρα επιστρέφει για να ρίξει τον σπόρο του Λόγου του στη ζωή μας, με την ελπίδα να βρει επιτέλους ένα μικρό κομμάτι γης πρόθυμο να τον δεχτεί.
Προσευχή της ημέρας.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
ακούω εσένα Θεέ μου που μου μιλάς.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
μαθαίνω να ακούω τους άλλους.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
ανακαλύπτω πως Εσύ με αγαπάς.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
ακούω εσένα Κύριε, είμαι στην διάθεση σου, σε δοξάζω και σε ευχαριστώ, αισθάνομαι παιδί Σου, σου ζητώ με εμπιστοσύνη.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
σε αφήνω να με ανανεώσεις.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
παρουσιάζομαι σε Σένα, και με εμπιστεύομαι σε Σένα,
είμαι έτοιμος να δεχτώ ότι θελήσεις να μου προσφέρεις.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
ανοίγω τα αυτιά μου και προσπαθώ να καταλάβω
το μήνυμα σου Θεέ μου.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
παραμένω με την πίστη και με την αγάπη
στην παρουσία Σου.
Είμαι καλή γη σημαίνει:
πιστεύω πως στο βάθος του δρόμου
υπάρχει ένα φως,
γιατί Εσύ Θεέ κρατάς από το χέρι
όσους σε εμπιστεύονται. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
