Πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια, ο Albertus Gregory Tan βρέθηκε αντιμέτωπος με μια αποστολή που έμοιαζε αδύνατη. Οι οικονομικοί πόροι ήταν περιορισμένοι και οι δυσκολίες ολοένα αυξάνονταν. Ο νεαρός Καθολικός λαϊκός άρχισε να αναρωτιέται αν άξιζε να συνεχίσει.

Τότε έφθασε ένας ανώνυμος φάκελος.

Μέσα υπήρχε μόλις ένα δολάριο και ένα σύντομο μήνυμα ενθάρρυνσης.

Το ποσό δεν ήταν αρκετό για να αλλάξει την οικονομική κατάσταση της αποστολής. Αρκούσε όμως για να αλλάξει την καρδιά του Gregory.

«Ένιωσα ότι ο Θεός με καλούσε να συνεχίσω», θυμάται.

Εκείνο το ένα δολάριο έγινε η απαρχή μιας πορείας που σήμερα έχει οδηγήσει στη στήριξη εκατοντάδων Καθολικών κοινοτήτων σε ολόκληρη την Ινδονησία.

Το Ίδρυμα Vinea Dei, που ίδρυσε ο Gregory, και η ψηφιακή πλατφόρμα Jala Kasih έχουν μέχρι σήμερα συμβάλει στην κατασκευή 219 εκκλησιών και παρεκκλησίων, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες και οικονομικά ασθενέστερες περιοχές της χώρας.

Ωστόσο, για τον Gregory, οι αριθμοί και τα οικοδομήματα δεν είναι το ουσιαστικότερο αποτέλεσμα.

«Τα κτίρια είναι μόνο το ορατό αποτέλεσμα», εξηγεί. Η βαθύτερη αποστολή είναι «να οικοδομούμε τους ανθρώπους, να μεταφέρουμε την ελπίδα, να ενισχύουμε την πίστη και να υπενθυμίζουμε σε εκείνους που βρίσκονται στο περιθώριο ότι δεν είναι ξεχασμένοι».

Η Εκκλησία οικοδομείται πρώτα στις καρδιές

Στην αρχή της διακονίας του, ο Gregory πίστευε ότι η αποστολή του ήταν κυρίως να βοηθήσει στην κατασκευή Ναών για τις Καθολικές κοινότητες που δεν διέθεταν κατάλληλους χώρους Λατρείας.

Τα χρόνια των ταξιδιών του σε απομακρυσμένα χωριά τον βοήθησαν όμως να κατανοήσει βαθύτερα τι σημαίνει να οικοδομείς την Εκκλησία.

«Η Εκκλησία ανοικοδομείται πολύ πριν τοποθετηθεί ο πρώτος λίθος», λέει. «Αρχίζει όταν οι άνθρωποι συνοδεύουν ο ένας τον άλλον, μοιράζονται τα βάρη τους και γίνονται σημεία της αγάπης του Θεού».

Έτσι, κάθε έργο οικοδόμησης ενός Ναού μετατρέπεται ταυτόχρονα σε μια πορεία κοινοτικής ανανέωσης.

Οι κάτοικοι προσφέρουν ό,τι μπορούν: την εργασία τους, οικοδομικά υλικά, τρόφιμα ή απλώς τη συμπαράστασή τους. Μαθαίνουν να συνεργάζονται, να υπερβαίνουν τις διαφορές τους και να ανακαλύπτουν ξανά τη δύναμη της κοινότητας.

Όταν ολοκληρώνεται ο Ναός, έχει ήδη οικοδομηθεί κάτι ακόμη σημαντικότερο: μια ανανεωμένη αίσθηση κοινότητας και εκκλησιαστικής συμμετοχής.

Εκεί όπου η φτώχεια δεν μπορεί να νικήσει τη χαρά της πίστης

Μία από τις εμπειρίες που σημάδεψαν ιδιαίτερα τον Gregory συνέβη στην πρώτη εκκλησία που υποστήριξε το Vinea Dei, στη Μητρόπολη Sibolga.

Εκεί συνάντησε παιδιά που έψαλλαν ύμνους με μεγάλη χαρά, παρά τις δύσκολες συνθήκες και την ακραία φτώχεια στην οποία ζούσαν.

«Είχαν τόσο λίγα», θυμάται, «κι όμως η πίστη τους ξεχείλιζε».

Η εμπειρία αυτή έγινε για εκείνον ένα διαρκές μάθημα:

«Μου δίδαξαν ότι η αγάπη του Θεού δεν εξαρτάται από τον υλικό πλούτο. Μερικές φορές εκείνος που έχει λιγότερα φανερώνει τη μεγαλύτερη πίστη».

Από αυτές τις συναντήσεις γεννήθηκε και μια βαθύτερη κατανόηση του ευαγγελισμού. Η μετάδοση του Ευαγγελίου δεν αρχίζει πάντοτε με μεγάλα προγράμματα. Αρχίζει με την παρουσία.

Να βαδίζεις μαζί με τους ανθρώπους. Να τους ακούς. Να μοιράζεσαι τις χαρές και τις δυσκολίες τους. Να τους βοηθάς να αναγνωρίζουν την εγγύτητα του Θεού μέσα από απλές πράξεις αγάπης και συμπόνιας.

Μια Εκκλησία που αναγνωρίζει τον πολιτισμό του λαού της

Η ίδια αντίληψη καθοδηγεί και τον τρόπο με τον οποίο το Vinea Dei συμβάλλει στην οικοδόμηση των Ναών.

Το Ίδρυμα δεν επιβάλλει ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό πρότυπο, αλλά ενθαρρύνει κάθε τοπική κοινότητα να εκφράζει την πολιτιστική της ταυτότητα μέσα από την ιερή αρχιτεκτονική.

Ένας Ναός που ολοκληρώθηκε πρόσφατα στη Φλόρες ενσωματώνει στοιχεία του παραδοσιακού αρχιτεκτονικού ύφους Mbaru Niang, που αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του λαού Manggarai.

Για τον Gregory, η επιλογή αυτή έχει βαθύτερη σημασία.

«Όταν οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τον πολιτισμό τους μέσα στην Εκκλησία, αναγνωρίζουν επίσης ότι ο Χριστός είναι ήδη παρών στην ιστορία τους, στις παραδόσεις τους και στον τρόπο ζωής τους».

Η πολιτισμική ενσάρκωση του Ευαγγελίου, επομένως, δεν αποτελεί απλώς μια αισθητική επιλογή. Βοηθά το μήνυμα του Χριστού να ριζώσει βαθύτερα, επειδή εκφράζεται μέσα από σύμβολα οικεία και αγαπητά στους ανθρώπους.

Οι λαϊκοί: συνεργοί στην αποστολή της Εκκλησίας

Με την πάροδο των χρόνων, η αποστολή του Vinea Dei διευρύνθηκε.

Σήμερα το Ίδρυμα προσφέρει επίσης υποτροφίες και εκπαιδευτική υποστήριξη σε παιδιά από οικονομικά ασθενέστερες καθολικές οικογένειες. Η επένδυση στους νέους θεωρείται ένας ακόμη τρόπος οικοδόμησης του μέλλοντος της Εκκλησίας.

Στην αποστολή αυτή συμμετέχουν άνθρωποι διαφορετικών επαγγελμάτων και ηλικιών: επιχειρηματίες, εκπαιδευτικοί, λογιστές, φοιτητές, τραπεζικοί υπάλληλοι, νέοι επαγγελματίες και συνταξιούχοι.

Ο καθένας προσφέρει σύμφωνα με τα χαρίσματα και τις δυνατότητές του.

Πολλοί δεν έχουν συναντηθεί ποτέ μεταξύ τους. Τους ενώνει όμως η κοινή επιθυμία να υπηρετήσουν.

Για τον Gregory, αυτή είναι η συνοδικότητα όχι ως θεωρία, αλλά ως καθημερινή πραγματικότητα:

«Ο καθένας έχει μια κλήση. Ο καθένας έχει κάτι να προσφέρει. Η αποστολή της Εκκλησίας ανήκει σε όλους τους βαπτισμένους».

«Ξεκινήστε από εκεί όπου βρίσκεστε»

Κοιτάζοντας προς το μέλλον, ο Gregory επιθυμεί το Vinea Dei να συνεχίσει να φθάνει στις πιο απομακρυσμένες κοινότητες της Ινδονησίας. Παράλληλα, θέλει να ενισχυθεί η στήριξη των Ιεροσπουδαστών, των οποίων η εκπαίδευση συχνά δυσχεραίνεται από οικονομικές δυσκολίες.

Όνειρό του είναι ακόμη η εμπειρία αυτή να μπορέσει κάποια ημέρα να επεκταθεί πέρα από τα σύνορα της Ινδονησίας και να υπηρετήσει την Εκκλησία και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Το μήνυμα, ωστόσο, με το οποίο ολοκληρώνει την αφήγησή του δεν είναι έκκληση για οικονομική βοήθεια.

Είναι μια πρόσκληση προς κάθε χριστιανό να αρχίσει από το δικό του περιβάλλον:

«Δεν ζητούμε από όλους να στηρίξουν το Jala Kasih. Στηρίξτε τη δική σας ενορία. Βοηθήστε την τοπική σας κοινότητα. Επισκεφθείτε κάποιον που αισθάνεται μόνος. Ενθαρρύνετε κάποιον που βρίσκεται σε δυσκολία. Ξεκινήστε με κάτι μικρό».

Και ίσως εδώ βρίσκεται το βαθύτερο μήνυμα της ιστορίας του ενός δολαρίου.

Ο Θεός δεν χρειάζεται πάντοτε μεγάλα μέσα για να αρχίσει ένα μεγάλο έργο. Μπορεί να αρχίσει από μια μικρή πράξη αγάπης, από μια απλή χειρονομία γενναιοδωρίας, από έναν άνθρωπο που αποφασίζει να μην εγκαταλείψει.

«Ο Θεός συχνά αρχίζει μεγάλες αποστολές μέσα από πολύ μικρές πράξεις αγάπης».

ΠΗΓΗ: Vatican news

                   +Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.