ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Καστέλ Γκαντόλφο

 Κυριακή, 26 Ιουλίου 2026

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!

Στο επίκεντρο της διδασκαλίας του Ιησού βρίσκεται το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού, την οποία το σημερινό Ευαγγέλιο παρομοιάζει με ένα πολύτιμο μαργαριτάρι και με έναν θησαυρό (πρβλ. Μτ 13,44-52). Οι παραβολές μάς αφήνουν να διακρίνουμε την έκπληξη εκείνου που βρίσκει κάτι το οποίο ούτε καν μπορούσε να ελπίσει, σε τέτοιο βαθμό ώστε το να πουλήσει ή να εγκαταλείψει τα πάντα να μην του φαίνεται πλέον απώλεια, αλλά κέρδος. Πράγματι, ήδη από τις πρώτες σελίδες τους, οι ευαγγελιστές περιγράφουν την πρόσκληση του Ιησού να Τον ακολουθήσουν ως ακαταμάχητη: είναι ασφαλώς μια ελεύθερη πρόσκληση, αλλά ταυτόχρονα επείγουσα και ικανή να προκαλέσει μια άμεση απάντηση, κινούμενη από βαθιά επιθυμία.

Αυτή είναι μια πρώτη σημαντική όψη του τρόπου με τον οποίο ο Θεός βρίσκεται κοντά μας και μας επιτρέπει να Τον συναντήσουμε: η συνάντηση με τη Βασιλεία Του αποτελεί μια αποφασιστική στροφή, η οποία δεν περιορίζει, αλλά διευρύνει τη ζωή. Και αν κάτι πρέπει πλέον να αλλάξει, αυτό συμβαίνει για να μας προσφερθούν περισσότερες δυνατότητες και όχι λιγότερες.

Υπάρχει και μια δεύτερη όψη, στην οποία ο Ιησούς φαίνεται να δίνει μεγάλη σημασία. Εκείνος που βρίσκει τον κρυμμένο θησαυρό στο χωράφι είναι πιθανότατα ένας γεωργός· το μαργαριτάρι, αντίθετα, αναγνωρίζεται ως πολύτιμο από έναν έμπορο, ίσως έναν ταξιδιώτη. Ακολουθούν άλλες δύο παραβολές, στις οποίες πρωταγωνιστούν ψαράδες και ένας γραμματέας έμπειρος σε παλαιά και νέα πράγματα. Υπάρχουν επίσης και άλλες παραβολές, στις οποίες η Βασιλεία διακρίνεται σε μια γυναίκα που ζυμώνει το αλεύρι, σε μια άλλη που συγυρίζει το σπίτι της, σε έναν βασιλιά που σχεδιάζει έναν πόλεμο, σε έναν άνθρωπο που προγραμματίζει την οικοδόμηση ενός πύργου, σε διαχειριστές που φροντίζουν πληρωμές ή επενδύσεις, καθώς και σε ποιμένες και γεωργούς.

Με λίγα λόγια, η Βασιλεία του Θεού αποκαλύπτει την ανεκτίμητη ομορφιά της μέσα από διαφορετικούς δρόμους, αλλά καλεί όλους —άνδρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους, φτωχούς και πλούσιους— σε μια βαθιά ανανέωση. Όλοι μπορούν να την κατανοήσουν και όλοι έλκονται από αυτήν.

Και σήμερα η Εκκλησία είναι κοινωνία προσώπων που διαφέρουν ως προς την καταγωγή, τον πολιτισμό, τις ικανότητες και τον βαθμό ευθύνης, αλλά όλοι καλούνται να αναγνωρίζουν ότι είναι «ένα» εν Χριστώ Ιησού. Εκείνος είναι ο κρυμμένος θησαυρός, το πολύτιμο μαργαριτάρι, το δίχτυ που συγκεντρώνει όσους βρίσκονται διασκορπισμένοι.

Από την αρχή, πράγματι, ο Ιησούς κάλεσε και συγκέντρωσε γύρω Του ανθρώπους οι οποίοι, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα είχαν ποτέ συναναστραφεί μεταξύ τους. Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο έδειξε ότι ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων και ότι η εκλογή Του είναι έκφραση ιδιαίτερης αγάπης, κυρίως προς όσους είναι μικροί και περιφρονημένοι.

Αδελφοί και αδελφές, δεν μας απομένει παρά να ζητήσουμε ένα δώρο, το ίδιο που ζήτησε και ο νεαρός βασιλιάς Σολομών (πρβλ. Α΄ Βασ 3,5.7-12): το δώρο να διακρίνουμε το μαργαριτάρι της μεγάλης αξίας, να γνωρίζουμε να αναγνωρίζουμε τον θησαυρό για τον οποίο αξίζει να πουλήσουμε τα πάντα.

Ενώ η καταναλωτική βιομηχανία αλλοιώνει το κριτήριό μας, δημιουργώντας συνεχώς νέες ανάγκες, για να μας πουλήσει στη συνέχεια απαντήσεις που δεν μας χορταίνουν και μερικές φορές δηλητηριάζουν την καρδιά, εμείς οφείλουμε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε εκείνο που έχει αληθινή αξία: τον θησαυρό της σχέσης μας με τον Θεό, ο οποίος μας ανοίγει στη χαρά και μας βοηθά να ζούμε με τον καλύτερο τρόπο τις σχέσεις μεταξύ μας.

Οι πρεσβείες της Παναγίας, η οποία ακποκαλείται Θρόνος Σοφίας, ας κατευθύνουν προς τον Ιησού την επιθυμία μας για ζωή, ώστε αυτή να πραγματοποιηθεί στην πληρότητά της.

——————

Μετάφραση: π.Λ