ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 12ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
27 Ιουνίου 2026
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (8, 5-17)
Και όταν ο Ιησούς μπήκε στην Καπερναούμ, ένας εκατόνταρχος ήλθε σε συνάντησή του παρακαλώντας τον και λέγοντας: “Κύριε, ο δούλος μου είναι κατάκοιτος στο σπίτι, παράλυτος, και βασανίζεται φοβερά”. Κι ο Ιησούς του λέει: “Θα έλθω και θα τον θεραπεύσω”. Και ο εκατόνταρχος απαντώντας είπε: “Κύριε, δεν είμαι άξιος να μπεις κάτω από τη στέγη μου, αλλά μόνο πες ένα λόγο και ο δούλος μου θα γιατρευτεί. Διότι κι εγώ είμαι άνθρωπος κάτω από εξουσία και έχω στρατιώτες στην εξουσία μου και λέω στον ένα: πήγαινε, και πηγαίνει. Και στον άλλο λέω: έλα, και έρχεται. Και στο δούλο μου λέω: κάμε αυτό, και το κάνει”. Όταν το άκουσε ο Ιησούς θαύμασε και είπε σ’ αυτούς οι οποίοι τον ακολουθούσαν: “Αλήθεια σας λέω: Τόσο μεγάλη πίστη δεν βρήκα σε κανένα Ισραηλίτη. Και σας λέω ότι θα έλθουν πολλοί απ’την ανατολή και τη δύση και θα καθίσουν στο τραπέζι της βασιλείας των ουρανών, μαζί με τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, ενώ οι γιοι της βασιλείας θα πεταχτούν έξω στο σκοτάδι. Εκεί θα είναι ο θρήνος και το τρίξιμο των δοντιών”. Κι ο Ιησούς είπε στον εκατόνταρχο: “Πήγαινε, και ας σου γίνει όπως πίστεψες”. Κι εκείνη την ώρα ο δούλος θεραπεύτηκε.
Όταν έφθασε ο Ιησούς στο σπίτι του Πέτρου, είδε την πεθερά του κατάκοιτη και με πυρετό. Άγγιξε το χέρι της και ο πυρετός την άφησε κι εκείνη σηκώθηκε και τον υπηρετούσε. Και όταν βράδιασε του έφεραν πολλούς δαιμονιζόμενους. Και έβγαλε τα πνεύμα με ένα λόγο του και όλους τους αρρώστους τους θεράπευσε, για να εκπληρωθεί ο λόγος του προφήτη Ησαΐα, που είπε: Αυτός πήρε τις ασθένειές μας και τις αρρώστιες μας σήκωσε πάνω του.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Στην Καπερναούμ, στο σημερινό Ευαγγέλιο, ο Ιησούς επιτελεί πολλά θαύματα. Όμως, περισσότερο από τα ίδια τα θαύματα, εντυπωσιάζουν οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους αυτά πραγματοποιούνται. Είναι σαν το Ευαγγέλιο να θέλει να μας πει ότι ο Θεός δεν ενεργεί πάντοτε με τον ίδιο τρόπο, αλλά πλησιάζει τον κάθε άνθρωπο από διαφορετικούς δρόμους.
Το πρώτο περιστατικό είναι η θεραπεία του δούλου του εκατόνταρχου. Πρόκειται για μια θεραπεία που γίνεται από απόσταση, χωρίς ιδιαίτερες κινήσεις, χωρίς σωματική επαφή, χωρίς ορατά σημεία. Όλα στηρίζονται στον λόγο του Ιησού και στην εμπιστοσύνη εκείνου του ανθρώπου. Γι’ αυτό και ο Κύριος επαινεί την πίστη του. Πίστη, άλλωστε, δεν σημαίνει να ζητούμε διαρκώς αποδείξεις ή εξαιρετικά σημεία. Σημαίνει να εμπιστευόμαστε την παρουσία και την ενέργεια του Θεού, ακόμη κι όταν δεν βλέπουμε τίποτε ακόμη και όταν όλα φαίνονται να μένουν αμετάβλητα.
Αμέσως μετά, το Ευαγγέλιο αφηγείται τη θεραπεία της πεθεράς του Πέτρου. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο: ο Ιησούς την πλησιάζει, την πιάνει από το χέρι, την αγγίζει. Είναι το σημείο μιας συγκεκριμένης, προσωπικής εγγύτητας.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου ο Θεός ενεργεί μέσα από μια παρουσία που γίνεται αισθητή: μέσα από έναν άνθρωπο, έναν λόγο, μια απρόσμενη παρηγοριά. Είναι το ίδιο έλεος του Χριστού που φανερώνεται με διαφορετικούς τρόπους.
Τέλος, ένα μεγάλο πλήθος σχηματίζει ουρά και πηγαίνει κοντά Του για να λάβει θεραπεία και απελευθέρωση. Είναι η εικόνα ολόκληρης της ανθρωπότητας που φέρνει στον Χριστό τις πληγές της, τους φόβους της και τις ελπίδες της.
Στην πραγματικότητα, δεν διαφέρουμε πολύ από εκείνο το πλήθος. Κάθε φορά που στεκόμαστε στην ουρά για να κοινωνήσουμε, κάνουμε την ίδια κίνηση με εκείνους τους ανθρώπους που έτρεχαν προς τον Ιησού. Δεν πηγαίνουμε απλώς για να εκπληρώσουμε ένα θρησκευτικό τυπικό, αλλά για να συναντήσουμε τον ζωντανό Κύριο. Και όπως τότε, έτσι και σήμερα, ο Χριστός συνεχίζει να θεραπεύει, να ελευθερώνει και να μεταμορφώνει. Ίσως όχι πάντοτε με τον τρόπο που εμείς περιμένουμε, αλλά πάντοτε με τον τρόπο που πραγματικά έχουμε ανάγκη.
Προσευχήσου……
Κύριε μου, Ιησού, γνωρίζω πως Εσύ είσαι αγάπη.
Θεράπευσε την καρδιά μου, θεράπευσέ με από την αμαρτία.
Κύριε δώσε μου μια ειλικρινή καρδιά, που να επιθυμεί τη μεταστροφή, ικανή να εκμεταλλεύεται κάθε περίσταση για να αλλάξει τη ζωή. Και δώσε μου τη δύναμη να μιλώ, για Σένα, με Σένα…..
(π. Νίκος Ρούσσος)
