ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ
ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (19,25-27)
Στέκονταν, τότε, κοντά στο σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά και η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς, λοιπόν, όταν είδε τη μητέρα του και το μαθητή που αγαπούσε να στέκεται δίπλα της, λέει στη μητέρα του: “Γυναίκα, αυτός είναι ο γιος σου”. Μετά λέει στο μαθητή: “Αυτή είναι η μητέρα σου”. Κι από εκείνη την ώρα, ο μαθητής την πήρε στο σπίτι του.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Γυναίκα, ιδού ο υιός σου!». Έπειτα είπε στον μαθητή: «Ιδού η μητέρα σου!».
Αρκούν αυτά τα εδάφια από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη για να έχουμε έναν από τους πιο όμορφους ορισμούς της Εκκλησίας. Η Εκκλησία γεννιέται κάτω από τον Σταυρό. Γεννιέται τη στιγμή της ύψιστης προσφοράς του Χριστού και γεννιέται γύρω από μια μητέρα.
Σήμερα τιμούμε τη μνήμη της Μακαρίας Παρθένου Μαρίας, Μητέρας της Εκκλησίας. Και αυτή η μνήμη δεν είναι απλώς μια ευλάβεια ή μια τρυφερή ανάμνηση, αλλά μια ζωντανή μνήμη, που μας θυμίζει από πού ερχόμαστε και ποιοι καλούμαστε να γίνουμε.
Η Μαρία είναι η πιο όμορφη εικόνα της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι πραγματικά Εκκλησία μόνο όταν μοιάζει στη Μαρία. Όταν ξέρει να ακούει τον Λόγο του Θεού και να λέει το δικό της «ιδού εγώ», ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνει τα πάντα μέχρι τέλους.
Η Εκκλησία είναι Εκκλησία όταν, όπως η Παναγία, έχει ανοιχτά τα μάτια στις ανάγκες των άλλων. Τα είχε για την Ελισάβετ, τρέχοντας κοντά της μετά τον Ευαγγελισμό. Τα είχε στην Κανά, όταν αντιλήφθηκε πριν από όλους ότι έλειπε το κρασί, σώζοντας τη χαρά δύο άπειρων νεόνυμφων.
Η Εκκλησία είναι Εκκλησία όταν ξέρει να στέκεται κάτω από τον Σταυρό. Όταν δεν φεύγει μπροστά στον πόνο των ανδρών και των γυναικών της εποχής της, αλλά μένει δίπλα στους σταυρωμένους της ιστορίας.
Η Εκκλησία είναι Εκκλησία και όταν επιμένει στην κοινωνία, στην προσευχή και στην ενότητα, όπως η Παναγία μαζί με τους αποστόλους στο υπερώο, περιμένοντας το Άγιο Πνεύμα.
Γι’ αυτό η Παναγία δεν είναι ένα δευτερεύον στοιχείο της χριστιανικής πίστης. Είναι το μητρικό πρόσωπο της Εκκλησίας, το συγκεκριμένο πρότυπο αυτού που κάθε χριστιανική κοινότητα θα έπρεπε να γίνει.
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς καλεί λοιπόν να αναρωτηθούμε αν οι κοινότητές μας μοιάζουν πραγματικά στην Παναγία: ικανές να ακούν, να υπηρετούν, να παραμένουν πιστές, να δείχνουν συμπόνια και να επιμένουν με υπομονή.
Γιατί μόνο μια Εκκλησία που μένει κάτω από τον Σταυρό και περιμένει το Άγιο Πνεύμα μπορεί να συνεχίσει να γεννά τον Χριστό μέσα στον κόσμο.
Προσευχή της ημέρας.
Αειπάρθενε Μαρία,
Εσύ είσαι η μητέρα αλλά και η μαθήτρια του Ιησού!
Βοήθησέ με να ανακαλύψω την άπειρη τρυφερότητα
που ο Ιησούς έχει για μένα: Εκείνος έδωσε τη ζωή του για μένα!
Δίδαξέ με να μένω με τον Ιησού, να του δίνω από το χρόνο μου,
ακόμη κι αν έχω πολλά επείγοντα πράγματα να κάνω!
Κάνε με να ακούω τη φωνή του, όπως έκανες εσύ,
όταν μου μιλάει μέσα από το Ευαγγέλιο.
Βοήθησέ με να ψάξω στο βάθος της καρδιάς μου,
για να δω πως ο Ιησούς είναι εκεί και με περιμένει,
πως κατοικεί μέσα μου.
Βοήθησέ με να του λέω κάθε ημέρα Ναι, όπως έκανες εσύ!
Έτσι, θα μπορέσω να κάνω και εγώ τη ζωή μου δώρο αγάπης,
σε όσους ζουν πλάι μου
και τότε η καρδιά μου θα είναι πλήρης από χαρά
όπως η δική σου. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
