ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 7ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
28 Μαΐου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (17, 20-26)
Τον καιρό εκείνο, ο Ιησούς σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: «Δε σε παρακαλώ μόνο γι’ αυτούς, αλλά και για κείνους που με το λόγο τους θα πιστέψουν σε μένα, ώστε όλοι να είναι ένα, όπως εσύ. Πατέρα, μαζί μου κι εγώ μαζί σου, για να είναι κι αυτοί μαζί μας, ώστε ο κόσμος να πιστέψει πως εσύ με απέστειλες.
Κι εγώ, τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σ’αυτούς, ώστε να είναι ένα, όπως ένα είμαστε κι εμείς. Εγώ μαζί τους κι Εσύ μαζί μου, για να είναι τέλειοι μέσα στην ενότητα, για να γνωρίσει ο κόσμος ότι εσύ με απέστειλες και πως αγάπησες κι αυτούς όπως αγάπησες και μένα.
Πατέρα, αυτοί που μου έδωσες, θέλω όπου είμαι εγώ να είναι κι εκείνοι μαζί μου, για να βλέπουν τη δόξα τη δική μου, αυτή που μου έδωσες, επειδή με αγάπησες πριν ακόμα πλαστεί ο κόσμος.
Πατέρα δίκαιε, ο κόσμος κι εσένα δε σε γνώρισε, αλλά εγώ σε γνώρισα κι αυτοί γνώρισαν ότι εσύ με απέστειλες. Τους έκαμα γνωστό το όνομά σου και θα συνεχίσω να το κάνω γνωστό, ώστε η αγάπη με την οποία με αγάπησες να είναι μέσα τους κι εγώ να είμαι μαζί τους”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Για να είναι όλοι ένα». Αυτή η θερμή προσευχή που διαβάζουμε στο σημερινό Ευαγγέλιο είναι η προσευχή που ο Ιησούς απευθύνει στον Πατέρα. Και ίσως είναι ένα από τα πιο συγκινητικά λόγια όλου του Ευαγγελίου, γιατί μας φανερώνει την πιο βαθιά επιθυμία της καρδιάς του Χριστού: την ενότητα.
Όποιος αγαπά επιθυμεί πάντοτε την ενότητα. Το καταλαβαίνουμε καλά ακόμη και στις πιο ανθρώπινες εμπειρίες. Πόσες φορές ένας πατέρας ή μια μητέρα υποφέρουν βλέποντας τα παιδιά τους διχασμένα, ανίκανα να μιλήσουν μεταξύ τους, πληγωμένα από παρεξηγήσεις ή από την υπερηφάνεια! Όποιος αγαπά δεν αντέχει τον χωρισμό. Γι’ αυτό και η προσευχή του Ιησού δεν είναι κάτι δευτερεύον. Είναι η ίδια η επιθυμία της αγάπης Του.
Κι όμως, εμείς οι χριστιανοί, πολλές φορές, δεν ανταποκριθήκαμε σε αυτό το αίτημα. Οι διαιρέσεις, οι αντιπαραθέσεις, τα αμοιβαία κλεισίματα πληγώνουν το πρόσωπο της Εκκλησίας και αντιφάσκουν με το Ευαγγέλιο που κηρύττουμε. Γι’ αυτό και η οικουμενική πορεία της Εκκλησίας δεν γεννιέται από μια απλώς διπλωματική ευαισθησία ή από μια πολιτιστική μόδα, αλλά από την πιστότητα σε αυτή την προσευχή του Χριστού. Ο ίδιος ο Ιησούς θέλησε οι μαθητές Του να είναι ενωμένοι.
Αλλά ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία. Δεν σημαίνει να σβήσουμε τις διαφορές. Σημαίνει κοινωνία. Σημαίνει να μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον ως μέλη του ίδιου σώματος, μέσα στη διαφορετικότητα των χαρισμάτων, των ευαισθησιών και των ιστοριών μας. Η ίδια η Αγία Τριάδα είναι το πρότυπο αυτής της ενότητας: ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι διαφορετικά πρόσωπα, κι όμως απολύτως ένα μέσα στην αγάπη.
Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς καλεί λοιπόν να αναρωτηθούμε αν είμαστε άνθρωποι που οικοδομούν κοινωνία ή διαίρεση. Γιατί κάθε φορά που επιλέγουμε την υπερηφάνεια, την αντιζηλία ή την κατάκριση, απομακρυνόμαστε από την επιθυμία του Χριστού. Και κάθε φορά που χτίζουμε γέφυρες, που διαφυλάσσουμε δεσμούς, που επιλέγουμε τη συμφιλίωση, κάνουμε ορατό μέσα στον κόσμο κάτι από την ίδια την αγάπη του Θεού.
Προσευχή της ημέρας
Να είσαι ευλογημένος, Κύριε, Πατέρα κάθε ανθρώπου, γιατί η αγάπη σου είναι μια αγάπη που δεν γνωρίζει σύνορα φυλής και γλώσσας. Η Σωτηρία σου φθάνει σε κάθε λαό με τον Χριστό. Εκείνος μας εμπιστεύτηκε το έργο του στα χέρια μας, ως ζωντανή φωτιά για να ζεστάνει όλη τη γη, αλλά εμείς συχνά είμαστε το φως που κρύβεται και το αλάτι που έχασε τη γεύση του. Συγχώρεσε μας, Κύριε. Δώσε μας τη χάρη σου, πλημμύρισέ μας με τη δύναμη σου, με το Πνεύμα σου, για να φανερώνουμε το Πρόσωπο Σου και την Ευσπλαχνία Σου σ’ εκείνους που θέλουν να την δουν σε εμάς. Μόνο έτσι θα είμαστε ικανοί να φανερώνουμε την Παρουσία Σου στον κόσμο. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
