ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 5ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
13 Μαΐου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (15, 1-8)
Τον καιρό εκείνο είπε ο Ιησούς στους μαθητές του: «Εγώ είμαι το αληθινό αμπέλι και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός. Κάθε κλήμα πάνω μου που δεν κάνει καρπό, το κόβει. Ενώ κάθε κλήμα που κάνει καρπό το καθαρίζει, ώστε να καρποφορήσει περισσότερο. Ήδη εσείς είσθε καθαροί, εξαιτίας του λόγου που σας είπα. Μείνετε ενωμένοι μαζί μου κι εγώ θα μείνω ενωμένος μαζί σας. Όπως το κλήμα δε μπορεί να καρποφορήσει αφ’ εαυτού του αν δε μένει ενωμένο με το αμπέλι, έτσι ούτε κι εσείς, αν δε μείνετε ενωμένοι μαζί μου.
Εγώ είμαι το αμπέλι, εσείς τα κλήματα. Αυτός που μένει ενωμένος μαζί μου κι εγώ μαζί του, αυτός παράγει πολύ καρπό, διότι χωρίς εμένα δε μπορείτε να κάμετε τίποτα. Αν κάποιος δε μένει ενωμένος μαζί μου, πετάχτηκε έξω όπως το κλήμα και ξεράθηκε. Αυτά τα κλήματα τα μαζεύουν, τα ρίχνουν στη φωτιά και καίγονται.
Αν μείνετε ενωμένοι μαζί μου και τα λόγια μου παραμείνουν μέσα σας, ό,τι κι αν θελήσετε ζητείστε το και θα σας γίνει. Μ’ αυτό δοξάστηκε ο Πατέρας μου: όταν κάνετε άφθονο καρπό και γίνετε μαθητές μου.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός don Luigi Maria Epicoco
Δύο δυνατές εικόνες μάς παραδίδει η σημερινή σελίδα του Ευαγγελίου. Η πρώτη είναι εκείνη της ζωής: «Εγώ είμαι η άμπελος, εσείς τα κλήματα». Ο Πατέρας είναι ο γεωργός και ο καθένας από εμάς είναι ένα κλήμα που καλείται να παραμένει ενωμένο με τον Χριστό. Όμως ένα κλήμα μπορεί και να μη φέρει καρπό, και γι’ αυτό έχει ανάγκη να κλαδευτεί. Το κλάδεμα είναι μια τομή, και κάθε τομή στη ζωή πονάει. Κι όμως, δεν είναι όλες οι τομές καταστροφικές. Κάποιες είναι αναγκαίες, γιατί ελευθερώνουν το φυτό από ό,τι είναι περιττό και το κάνουν ικανό να καρποφορήσει.
Πόσες φορές κι εμείς δεν βιώνουμε «τομές»: καταστάσεις που δεν επιλέξαμε, στερήσεις, απώλειες, αλλαγές. Αν είμαστε ενωμένοι με τον Χριστό, αυτά τα κοψίματα δεν μας καταστρέφουν, αλλά μας καθαρίζουν. Μας βοηθούν να πάψουμε να ζούμε από την επιφάνεια, από τα φύλλα, και να στραφούμε προς αυτό που πραγματικά έχει σημασία: τον καρπό.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο είδος κοψίματος: εκείνο που χωρίζει από την άμπελο. Τότε το κλήμα ξεραίνεται. Χωρίς τον δεσμό με τον Χριστό, η ζωή χάνει τον χυμό της, τη ζωτική της δύναμη. Γι’ αυτό ο Ιησούς λέει καθαρά: «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα». Δεν είναι μια καταδίκη, αλλά μια αλήθεια. Δεν σημαίνει ότι είμαστε ανίκανοι να ενεργήσουμε, αλλά ότι χωρίς Εκείνον κινδυνεύουμε να χάσουμε το νόημα, το βάθος, την αληθινή ζωή. Είναι σαν ένα φυτό χωρίς νερό: μπορεί να αντέξει για λίγο, αλλά δεν μπορεί πραγματικά να ζήσει.
Ο Χριστός είναι Εκείνος που δίνει ζωή στη ζωή μας. Κι όμως, πρέπει με ειλικρίνεια να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός μπορεί να φτάσει σε έναν άνθρωπο και μέσα από μυστηριώδεις δρόμους. Υπάρχουν άνθρωποι που συναντούμε και είναι βαθιά ζωντανοί, αυθεντικοί, φωτεινοί. Και το μυστικό τους, στο βάθος, είναι πάντοτε ο Χριστός, ακόμη κι όταν δεν το γνωρίζουν πλήρως.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Εγώ ενωμένος με Εσένα και Εσύ μαζί μου. Τι όμορφη αυτή η ενότητα Κύριε. Συνειδητοποιώ πως αυτό το οποίο καταφέρνω να κάνω, πολύ ή λίγο δεν έχει σημασία, δεν θα το κατάφερνα δίχως Εσένα. Καθώς χωρίς Εσένα χάνω μόνο το χρόνο μου. Μένοντας σ’ Εσένα τι άλλο μπορώ να θέλω, να επιθυμώ παρά μονάχα αυτό το οποίο Εσύ θέλεις, Εσύ επιθυμείς. Κύριε κάνε τα λόγια σου να μην μείνουν μόνο στη μνήμη μου αλλά να βρουν χώρο στην καρδιά μου και να φωτίζουν τη ζωή μου, μόνο τότε θα είμαι ενωμένος μ’ Εσένα, όπως η βέργα με το κλήμα, για να φέρω καρπό. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
