ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
ΣΤ’ Κυριακή του Πάσχα, 10 Μαΐου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Στο σημερινό Ευαγγέλιο ακούσαμε κάποια λόγια που ο Ιησούς απευθύνει στους μαθητές Του κατά τον Μυστικό Δείπνο. Ενώ καθιστά τον άρτο και τον οίνο ζωντανό σημείο της αγάπης Του, ο Χριστός λέει: «Αν με αγαπάτε, τηρήστε τις εντολές μου» (Ιω 14,15). Αυτή η δήλωση μας ελευθερώνει από μια παρεξήγηση, δηλαδή από την ιδέα ότι αγαπώμαστε μόνο αν τηρούμε τις εντολές: τότε η δικαιοσύνη μας θα ήταν προϋπόθεση για την αγάπη του Θεού. Αντίθετα, η αγάπη του Θεού είναι η προϋπόθεση για τη δική μας δικαιοσύνη. Τηρούμε πραγματικά τις εντολές, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, όταν αναγνωρίζουμε την αγάπη Του για εμάς, όπως ο Χριστός την αποκαλύπτει στον κόσμο. Τα λόγια του Ιησού είναι λοιπόν μια πρόσκληση σε σχέση, όχι ένας εκβιασμός ή μια αμφίβολη αναστολή.
Γι’ αυτό ο Κύριος μας προστάζει να αγαπάμε ο ένας τον άλλον όπως Εκείνος μας αγάπησε (πρβλ. Ιω 13,34): είναι η αγάπη του Ιησού που γεννά μέσα μας την αγάπη. Ο ίδιος ο Χριστός είναι το κριτήριο, ο κανόνας της αληθινής αγάπης: εκείνης που είναι πιστή για πάντα, καθαρή και άνευ όρων. Εκείνης που δεν γνωρίζει ούτε «αλλά» ούτε «ίσως», που προσφέρεται χωρίς να θέλει να κατέχει, που δίνει ζωή χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα. Εφόσον ο Θεός μάς αγαπά πρώτος, κι εμείς μπορούμε να αγαπάμε· και όταν αγαπάμε πραγματικά τον Θεό, αγαπάμε πραγματικά και ο ένας τον άλλον. Συμβαίνει όπως με τη ζωή: μόνο όποιος την έχει λάβει μπορεί να ζήσει, και έτσι μόνο όποιος έχει αγαπηθεί μπορεί να αγαπήσει. Οι εντολές του Κυρίου είναι λοιπόν μια τάξη ζωής που μας θεραπεύει από ψεύτικες αγάπες· είναι ένα πνευματικό ύφος, που αποτελεί δρόμο σωτηρίας.
Ακριβώς επειδή μας αγαπά, ο Κύριος δεν μας αφήνει μόνους στις δοκιμασίες της ζωής: μας υπόσχεται τον Παράκλητο, δηλαδή τον Υπερασπιστή, το «Πνεύμα της αληθείας» (Ιω 14,17). Είναι ένα δώρο που «ο κόσμος δεν μπορεί να δεχθεί» (ό.π.), όσο επιμένει στο κακό που καταπιέζει τον φτωχό, αποκλείει τον αδύναμο, σκοτώνει τον αθώο. Όποιος όμως ανταποκρίνεται στην αγάπη που ο Ιησούς έχει για όλους, βρίσκει στο Άγιο Πνεύμα έναν σύμμαχο που ποτέ δεν εγκαταλείπει: «Εσείς το γνωρίζετε –λέει ο Ιησούς– διότι μένει κοντά σας και θα υπάρχει μέσα σας» (ό.π.). Πάντα και παντού μπορούμε λοιπόν να μαρτυρούμε τον Θεό, που είναι αγάπη: αυτή η λέξη δεν σημαίνει μια ιδέα του ανθρώπινου νου, αλλά την πραγματικότητα της θείας ζωής, χάρη στην οποία τα πάντα δημιουργήθηκαν από το μηδέν και απολυτρώθηκαν από τον θάνατο.
Προσφέροντάς μας την αληθινή και αιώνια αγάπη, ο Ιησούς μοιράζεται μαζί μας την ταυτότητά Του ως αγαπημένος Υιός: «Εγώ είμαι αχώριστος από τον Πατέρα, κι εσείς από μένα, κι εγώ από σας» (στ. 20). Αυτή η συναρπαστική κοινωνία ζωής διαψεύδει τον Κατήγορο, δηλαδή τον αντίπαλο του Παρακλήτου, το πνεύμα που αντιτίθεται στον υπερασπιστή μας. Πράγματι, ενώ το Άγιο Πνεύμα είναι δύναμη αληθείας, αυτός ο Κατήγορος είναι «πατέρας του ψεύδους» (Ιω 8,44), που θέλει να στρέψει τον άνθρωπο εναντίον του Θεού και τους ανθρώπους μεταξύ τους: ακριβώς το αντίθετο από αυτό που κάνει ο Ιησούς, σώζοντάς μας από το κακό και ενώνοντάς μας ως λαό αδελφών μέσα στην Εκκλησία.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, γεμάτοι ευγνωμοσύνη για αυτό το δώρο, ας εμπιστευθούμε τον εαυτό μας στη μεσιτεία της Παναγίας Αειπαρθένου Μαρίας, Μητέρας της Θείας Αγάπης.
——————–
Μετάφραση: π.Λ
