ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
Δ’ Κυριακή της Τεσσαρακοστής, 15 Μαρτίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Το Ευαγγέλιο αυτής της τέταρτης Κυριακής της Τεσσαρακοστής αφηγείται την θεραπεία ενός άνδρα τυφλού εκ γενετής (βλ. Ιω 9:1-41). Μέσα από τον συμβολισμό αυτού του επεισοδίου, ο ευαγγελιστής Ιωάννης μας μιλάει για το μυστήριο της σωτηρίας: ενώ εμείς ήμασταν στο σκοτάδι, ενώ η ανθρωπότητα περπατούσε στο σκοτάδι (βλ. Ησ 9:1), ο Θεός έστειλε τον Υιό του ως φως του κόσμου, για να ανοίξει τα μάτια των τυφλών και να φωτίσει τη ζωή μας.
Οι προφήτες είχαν αναγγείλει ότι ο Μεσσίας θα άνοιγε τα μάτια των τυφλών (βλ. Ησ 29:18· 35:5· Ψαλ 146:8). Ο ίδιος ο Ιησούς επικυρώνει την αποστολή του δείχνοντας ότι «οι τυφλοί ανακτούν το φως τους» (Μτ 11:4) και συστήνεται λέγοντας: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου» (Ιω 8:12). Πράγματι, μπορούμε να πούμε ότι όλοι είμαστε “εκ γενετής τυφλοί”, επειδή από μόνοι μας δεν μπορούμε να δούμε τα βάθη του μυστηρίου της ζωής. Επομένως, ο Θεός σαρκώθηκε εν Ιησού, ώστε η λάσπη της ανθρωπότητάς μας, ζυμωμένη με την πνοή της χάρης Του, να μπορέσει να λάβει ένα νέο φως, ικανό να μας επιτρέψει τελικά να δούμε τον εαυτό μας, τους άλλους και τον Θεό εν αληθεία.
Είναι εντυπωσιακό ότι κατά τη διάρκεια των αιώνων έχει διαδοθεί, και εξακολουθεί να είναι κυρίαρχη σήμερα, η άποψη ότι η πίστη είναι ένα είδος “άλματος στο σκοτάδι”, μια απάρνηση της σκέψης, έτσι ώστε το να έχεις πίστη σημαίνει να πιστεύεις “τυφλά”. Το Ευαγγέλιο μας λέει, ωστόσο, ότι κατά την επαφή με τον Χριστό, τα μάτια μας ανοίγουν, σε σημείο που οι θρησκευτικές αρχές ρωτούν επίμονα τον θεραπευμένο τυφλό: «Πώς ανοίχτηκαν τα μάτια σου;» (Ιω 9:10) και πάλι: «Πώς σου άνοιξε τα μάτια;» (στ. 26).
Αδελφοί και αδελφές, κι εμείς, θεραπευμένοι από την αγάπη του Χριστού, καλούμαστε να ζήσουμε έναν Χριστιανισμό “με ανοιχτά μάτια”. Η πίστη δεν είναι μια τυφλή πράξη, μια παραίτηση από τη λογική, μια εμμονή σε κάποια θρησκευτική βεβαιότητα που αποστρέφει το βλέμμα μας από τον κόσμο. Αντιθέτως, η πίστη μάς βοηθά να βλέπουμε «από την οπτική γωνία του Ιησού, με τα μάτια του: είναι μια συμμετοχή στον τρόπο που Αυτός βλέπει» (Εγκύκλιος Lumen Fidei, 18) και, ως εκ τούτου, μας ζητά να “ανοίξουμε τα μάτια μας”, όπως έκανε Εκείνος, ειδικά στα βάσανα των άλλων και στις πληγές του κόσμου.
Σήμερα, ιδιαιτέρως, αντιμέτωποι με τα πολλά ερωτήματα της ανθρώπινης καρδιάς και τις δραματικές καταστάσεις αδικίας, βίας και οδύνης που σημαδεύουν την εποχή μας, υπάρχει ανάγκη για μια άγρυπνη, προσεκτική και προφητική πίστη, που να μπορεί να ανοίξει τα μάτια μας στο σκοτάδι του κόσμου και να φέρει το φως του Ευαγγελίου μέσω μιας δέσμευσης για ειρήνη, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.
Ας παρακαλέσουμε την Παρθένο Μαρία να πρεσβεύει για εμάς, ώστε το φως του Χριστού να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς μας και να δώσουμε μαρτυρία για Αυτόν με απλότητα και θάρρος.
——————-
Μετάφραση: π.Λ
