ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ 

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2025 

 

Κύκλος – Ιωβηλαίο 2025. Ο Ιησούς Χριστός, η ελπίδα μας. IV. H Aνάσταση του Χριστού και οι προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. 3. Το Πάσχα δίνει ελπίδα στην καθημερινή ζωή

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Το Πάσχα του Ιησού είναι ένα γεγονός που δεν ανήκει σε ένα μακρινό παρελθόν, εδραιωμένο στην παράδοση όπως τόσα άλλα επεισόδια στην ανθρώπινη ιστορία. Η Εκκλησία μάς διδάσκει να τελούμε την ανάμνηση επικαιροποιώντας την Ανάσταση κάθε χρόνο την Κυριακή του Πάσχα και κάθε ημέρα στην τέλεση της Θείας Ευχαριστίας, κατά την οποία πραγματοποιείται πλήρως η υπόσχεση του αναστημένου Κυρίου: «Εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, ως τη συντέλεια του κόσμου» (Μτ 28,20). 

Γι’ αυτό, το Πασχαλινό Μυστήριο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της χριστιανικής ζωής, γύρω από τον οποίο περιστρέφονται όλα τα άλλα γεγονότα. Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε, χωρίς κανέναν ειρηνισμό ή συναισθηματισμό, ότι κάθε ημέρα είναι Πάσχα. Με ποιον τρόπο; 

Ώρα με την ώρα, βιώνουμε τόσες πολλές διαφορετικές εμπειρίες: πόνο, ταλαιπωρία, θλίψη, συνυφασμένες με χαρά, θαυμασμό, γαλήνη. Αλλά μέσα από κάθε κατάσταση, η ανθρώπινη καρδιά λαχταρά την πληρότητα, την βαθιά ευτυχία. Μια μεγάλη φιλόσοφος του εικοστού αιώνα, η Αγία Θηρεσία Βενεδίκτη του Σταυρού, γεννημένη ως Έντιθ Στάιν, η οποία εμβάθυνε στο μυστήριο του ανθρώπινου προσώπου, μας υπενθυμίζει αυτή τη δυναμική, συνεχή αναζήτηση της ολοκλήρωσης. «Το ανθρώπινο ον», γράφει, «πάντα λαχταρά να έχει εκ νέου ως δώρο την ύπαρξη, για να μπορεί να αντλήσει αυτό που η στιγμή τού δίνει και ταυτόχρινα του αφαιρεί» (Essere finito ed Essere eterno. Per una elevazione al senso dell’essere, Roma 1998, 387). Είμαστε βυθισμένοι σε περιορισμούς, αλλά τείνουμε επίσης να τους ξεπεράσουμε. 

Η αναγγελία του Πάσχα είναι η πιο όμορφη, χαρούμενη και συγκλονιστική είδηση ​​που αντήχησε ποτέ σε όλη την ιστορία. Είναι το κατ’ εξοχήν “Ευαγγέλιο”, που βεβαιώνει τη νίκη της αγάπης επί της αμαρτίας και της ζωής επί του θανάτου, και ως εκ τούτου είναι το μόνο ικανό να ικανοποιήσει την αναζήτηση νοήματος που ταλανίζει το μυαλό και την καρδιά μας. Το ανθρώπινο ον εμψυχώνεται από μια εσωτερική κίνηση, που τείνει προς ένα επέκεινα από το οποίο έλκεται συνεχώς. Καμία τυχαία πραγματικότητα δεν το ικανοποιεί. Τείνουμε προς το άπειρο και το αιώνιο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την εμπειρία του θανάτου, τα βάσανα, την απώλεια και την αποτυχία. Από τον θάνατο, «κανένας ζωντανός άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφύγει», ψάλλει ο Άγιος Φραγκίσκος (βλ. Ωδή του Αδελφού Ήλιου). 

Όλα αλλάζουν χάρη σε εκείνο το πρωινό όταν οι γυναίκες, που είχαν πάει στο μνήμα για να αλείψουν το σώμα του Κυρίου, το βρήκαν άδειο. Το ερώτημα που είχαν θέσει οι Μάγοι φτάνοντας από την Ανατολή στα Ιεροσόλυμα: «Πού είναι ο νεογέννητος βασιλιάς των Ιουδαίων;» (Μτ 2,1-2) βρίσκει την οριστική του απάντηση στα λόγια του μυστηριώδους νεαρού άνδρα ντυμένου στα λευκά που μιλάει στις γυναίκες την αυγή του Πάσχα: «Εσείς ζητάτε τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον εσταυρωμένο. Δεν είναι εδώ. Αναστήθηκε» (Μκ 16,6). 

Από εκείνο το πρωινό μέχρι σήμερα, κάθε ημέρα, ο Ιησούς θα έχει επίσης αυτόν τον τίτλο: ο Ζωντανός, όπως παρουσιάζεται στην Αποκάλυψη: «Εγώ είμαι ο Πρώτος και ο Έσχατος και ο Ζωντανός. Ήμουν νεκρός, και ιδού, είμαι ζωντανός στους αιώνες των αιώνων» (Αποκ 1,17-18). Και σε Αυτόν έχουμε τη βεβαιότητα ότι μπορούμε διαρκώς να βρίσκουμε τον Πολικό Αστέρα προς τον οποίο να κατευθύνουμε τη φαινομενικά χαοτική ζωή μας, η οποία σημαδεύεται από γεγονότα που συχνά φαίνονται συγκεχυμένα, απαράδεκτα, ακατανόητα: το κακό, στις πολλές πτυχές του, τα βάσανα, τον θάνατο, γεγονότα που επηρεάζουν τον καθένα μας. Στοχαζόμενοι στο μυστήριο της Ανάστασης, βρίσκουμε την απάντηση στη δίψα μας για νόημα. 

Αντιμέτωποι με την εύθραυστη ανθρώπινη φύση μας, η αναγγελία του Πάσχα γίνεται φροντίδα και θεραπεία, τρέφει την ελπίδα απέναντι στις τρομακτικές προκλήσεις που μας παρουσιάζει η ζωή καθημερινά, τόσο σε προσωπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την οπτική γωνία του Πάσχα, ο Δρόμος του Σταυρούμεταμορφώνεται σε Δρόμο του Φωτός. Έχουμε ανάγκη να απολαύσουμε και να στοχαστούμε τη χαρά μετά τον πόνο, να επανεξετάσουμε με νέο φως όλα τα στάδια που προηγήθηκαν της Ανάστασης.

Το Πάσχα δεν εξαλείφει τον σταυρό, αλλά τον κατατροπώνει στη θαυμαστή μονομαχία που άλλαξε την ανθρώπινη ιστορία. Και η εποχή μας, που σημαδεύεται από τόσους πολλούς σταυρούς, επικαλείται την αυγή της πασχαλινής ελπίδας. Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι μια ιδέα, μια θεωρία, αλλά το Γεγονός που αποτελεί το θεμέλιο της πίστης. Αυτός, ο Αναστημένος, μέσω του Αγίου Πνεύματος συνεχίζει να μας το υπενθυμίζει αυτό, ώστε να μπορούμε να είμαστε μάρτυρές Του ακόμη και εκεί όπου η ανθρώπινη ιστορία δεν βλέπει φως στον ορίζοντα. Η πασχαλινή ελπίδα δεν απογοητεύει. Το να πιστεύουμε αληθινά στο Πάσχα μέσα από το καθημερινό μας ταξίδι σημαίνει να φέρνουμε επανάσταση στη ζωή μας, να μεταμορφωνόμαστε για να μεταμορφώσουμε τον κόσμο με την ευγενική και θαρραλέα δύναμη της χριστιανικής ελπίδας.

——————–

Μετάφραση: π.Λ