Σκέψεις για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Σκέψεις για τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Πολλοί μου είπαν αυτές τις μέρες την ταλαιπωρία, τον πόνο, την ανάγκη να εγκαταλείψουμε τους εορτασμούς της Μεγάλης Εβδομάδας, και ιδιαίτερα την παραίτηση από τον εορτασμό των Αγίων Μυστηρίων. Το ξέρω αυτό και σε αυτές τις μέρες που βιώνουμε έχουμε κάνει και όλοι κάνουν σκέψεις, όμορφες και χρήσιμες σίγουρα, για να μας βοηθήσουν να ζήσουμε αυτή την «άτυπη» Μεγάλη Εβδομάδα, τόσο παράξενη με πολλούς τρόπους, και να τη ζήσουμε με γαλήνη, λιτή σίγουρα, αλλά πλούσια αν ξέρουμε πώς να την καλωσορίσουμε ως μια στιγμή παραίτησης, κένωσης και φτώχειας, αλλά και ως μια στιγμή χάριτος. Τρεις πτυχές έρχονται συχνά στο μυαλό μου αυτές τις μέρες και θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας.

Η πρώτη πτυχή είναι αυτή της ταλαιπωρίας και του πόνου. Ο πόνος, η ταλαιπωρία, η νηστεία αν θέλετε, που οι πιστοί πρέπει να αποδεχθούν στο χρόνο τους ώστε να είναι σε θέση να γιορτάσουν τα Ιερά Μυστήρiα γύρω από τον Επίσκοπο και τους ιερείς ως Εκκλησία του Χριστού, σε αυτές τις μέρες που είναι άγιες για όλους τους Χριστιανούς. Ένας πόνος, μία ταλαιπωρία, μια νηστεία που ακόμη και ο Επίσκοπος πρέπει να αποδεχθεί στο να μην είναι σε θέση να γιορτάσει με τους πιστούς, με το λαό του, με το ποίμνιό του, τα Ιερά Μυστήρiα. Πόνος, στέρηση, παραίτηση, νηστεία που βρίσκεται στην καρδιά του Επισκόπου και στις καρδιές των πιστών. Συμμερίζομαι τον πόνο των πιστών και μοιράζομαι μαζί τους, μαζί σου, και τον δικό μου.

Η δεύτερη πτυχή είναι η πίστη, όπου αυτές τις μέρες προσπαθώ να φέρει επίσης στην προσευχή μου, ώστε ποτέ να μην εγκαταλείψει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, γιατί ως Εκκλησία είστε Σώμα και Αίμα του Χριστού. Είναι το Σώμα του Χριστού, είναι η Εκκλησία του Χριστού, όταν γιορτάζουμε τα Ιερά Δώρα σε κοινωνία με τον Επίσκοπο, τόσο με όλη την κοινότητα που συγκεντρώνεται στον μεγάλο και όμορφο καθεδρικό ναό, όσο και μόνο με τον Επίσκοπο και τους ιερείς στο μικρό παρεκκλήσι της Εξαρχίας, μικρό σε χώρο, αλλά πολύ μεγάλο όσο θα έπρεπε να είναι η καρδιά του Επισκόπου και των ιερέων που κάνουν όλη την Εκκλησία παρούσα.

Η τρίτη πτυχή, προσβλέπει, στην ανάγκη να επαναξιολογούμε, όταν θα έρθει η ώρα «μετά την κρίση», να επαναξιολογούμε και να ανακαλύπτουμε εκ νέου την προσωπική, φυσική μας παρουσία, τη συμμετοχή μας στη Λειτουργία της Εκκλησίας κάθε Κυριακή. Ο πόνος και η ταλαιπωρία της παραίτησης αυτών των ημερών θα πρέπει να μας κάνει να προσμένουμε -και πάνω απ 'όλα να αισθανόμαστε τη νοσταλγία– για την ομορφιά της λειτουργικής και μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας.

+ Π.Εμμανουήλ Νιν

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 27ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 6 Οκτωβρίου 2022                                              Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου