Πίστη και προσευχή

Εάν η πίστη εξαφανισθεί, η προσευχή σταματά. Στην πράξη ποιος θα προσευχηθεί για κάτι που δεν πιστεύει; Γι αυτό ο Απόστολος παροτρύνει στην προσευχή: «όποιος επικαλεσθεί το όνομα του Θεού, θα σωθεί». Στη συνέχει για να δείξει ότι η πίστη είναι η πηγή της προσευχής και ότι νερό δεν τρέχει αν η πηγή ξεραθεί, προσθέτει: «πώς θα τον επικαλεσθούν αν δεν τον έχουν πιστέψει (Ρωμ. 10,13).
Πιστεύουμε λοιπόν, για να μπορούμε να προσευχηθούμε και προσευχόμαστε ώστε η πίστη που είναι η βάση της προσευχή μας, να μη μας εγκαταλείψει. Η πίστη διορθώνει την προσευχή και η προσευχή διορθώνει με τη σειρά της, στερεώνει την πίστη! Κοιτάξτε την Εκκλησία ποιος θα πήγαινε αν δεν είχε πίστη! Αλλά αυτή η πίστη αν ήταν τέλεια, όλοι θα μετακινούσαν τα όρη! (Μτθ. 17,20).
Κοιτάξετε τους Αποστόλους, αν δεν είχαν μεγάλη πίστη δεν θα άφηναν τα πάντα για να διασχίσουν τον κόσμο με τα πόδια, για να ακολουθήσουν τον Χριστό. Κι όμως, η πίστη τους δεν ήταν τέλεια! Διαφορετικά δεν θα είχαν πει στον Κύριο: Κύριε αύξησε την πίστη μας!

Αγ. Αυγουστίνος (430)
Μετάφραση π. Μάρκος Βιδάλης