ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΠΑΠΑ ΛΕΟΝΤΟΣ ΙΔ΄

ΓΙΑ ΤΗΝ 100ή ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 2026

[18 Οκτωβρίου 2026]

_________________

Ένα εν Χριστώ,  ενωμένοι στην αποστολή

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ιεραποστολών 2026, η οποία σηματοδοτεί την εκατονταετηρίδα μιας εορτής που θεσπίστηκε από τον Πίο ΙΑ΄ και είναι ιδιαιτέρως αγαπητή στην Εκκλησία, επέλεξα ως θέμα το «Ένα εν Χριστώ, ενωμένοι στην αποστολή». Μετά το Ιωβηλαίο Έτος, επιθυμώ να ενθαρρύνω ολόκληρη την Εκκλησία να συνεχίσει την ιεραποστολική της πορεία με χαρά και ζήλο εν Αγίω Πνεύματι. Αυτό προϋποθέτει καρδιές ενωμένες εν Χριστώ, κοινότητες συμφιλιωμένες και, μέσα στον καθένα μας, προθυμία για συνεργασία με γενναιοδωρία και εμπιστοσύνη.

Καθώς στοχαζόμαστε το να είμαστε ένα εν Χριστώ και ενωμένοι στην αποστολή, ας αφεθούμε να καθοδηγηθούμε και να εμπνευσθούμε από τη θεία χάρη, «ώστε να ανανεώσουμε μέσα μας τη φωτιά της ιεραποστολικής μας κλήσεως» και να προχωρήσουμε μαζί στη δέσμευση για τον ευαγγελισμό, σε αυτή τη «νέα ιεραποστολική εποχή» στην ιστορία της Εκκλησίας (Ομιλία, Ιωβηλαίο της Ιεραποστολής των Λαών και των Μεταναστών, 5 Οκτωβρίου 2025).

1. Ένα εν Χριστώ – Ιεραπόστολοι μαθητές ενωμένοι μαζί του και μεταξύ μας

Το μυστήριο της ενώσεως με τον Χριστό βρίσκεται στην καρδιά της αποστολής. Πριν από το Πάθος του, ο Ιησούς προσευχήθηκε στον Πατέρα: «να είναι όλοι ένα. Όπως εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος με εμένα κι εγώ με εσένα, έτσι να είναι κι αυτοί ενωμένοι με μας» (Ιω. 17,21). Τα λόγια αυτά φανερώνουν τη βαθύτερη επιθυμία του Ιησού, καθώς και την ταυτότητα της Εκκλησίας ως κοινότητας των μαθητών του. Πρόκειται, δηλαδή, για μια κοινωνία που πηγάζει από την Αγία Τριάδα και συνεχίζει να στηρίζεται από την Αγία Τριάδα. Μια κοινωνία στην υπηρεσία της αδελφοσύνης μεταξύ όλων των ανθρώπων και της αρμονίας με όλη τη δημιουργία.

Το να είναι κανείς χριστιανός δεν αφορά πρωτίστως πρακτικές ή ιδέες· είναι ζωή ενωμένη με τον Χριστό, κατά την οποία μετέχουμε στην υιική του σχέση με τον Πατέρα εν Αγίω Πνεύματι. Σημαίνει να παραμένουμε εν Χριστώ, όπως τα κλήματα στο αμπέλι (πρβλ. Ιω. 15,4), βυθισμένοι στη ζωή της Αγίας Τριάδος. Αυτή η ένωση γεννά την αμοιβαία κοινωνία μεταξύ των πιστών και αποτελεί την πηγή κάθε ιεραποστολικής καρποφορίας. Πράγματι, όπως δίδαξε ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄, «η κοινωνία αποτελεί τόσο την πηγή όσο και τον καρπό της αποστολής» (Αποστολική Παραίνεση Christifideles Laici, 32).

Στο πλαίσιο αυτό, πρωταρχική ιεραποστολική ευθύνη της Εκκλησίας είναι να ανανεώνει και να διατηρεί την πνευματική και αδελφική ενότητα μεταξύ των μελών της. Σε πολλές περιστάσεις συναντούμε συγκρούσεις, πόλωση, παρεξηγήσεις και έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Όταν αυτά συμβαίνουν ακόμη και μέσα στις κοινότητές μας, υπονομεύουν τη μαρτυρία μας. Η ευαγγελική αποστολή που ο Χριστός εμπιστεύθηκε στους μαθητές του απαιτεί, πάνω απ’ όλα, καρδιές συμφιλιωμένες και πρόθυμες για κοινωνία. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να εντείνουμε τις οικουμενικές προσπάθειες με όλες τις χριστιανικές Εκκλησίες, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που προκύπτουν από την κοινή εορτή για τη συμπλήρωση 1700 ετών από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας.

Τέλος, και όχι λιγότερο σημαντικό, το να είμαστε «ένα εν Χριστώ» μας καλεί να κρατούμε το βλέμμα μας σταθερά στραμμένο προς τον Κύριο, ώστε Εκείνος να βρίσκεται αληθινά στο κέντρο της ζωής και των κοινοτήτων μας, στο κέντρο κάθε λόγου, κάθε πράξεως και κάθε διαπροσωπικής σχέσεως, οδηγώντας μας να αναφωνούμε με θαυμασμό: «Δεν ζω πλέον εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός» (Γαλ. 2,20). Με την αδιάλειπτη ακρόαση του λόγου του και διά της χάριτος των Μυστηρίων, θα μπορέσουμε να γίνουμε ζωντανοί λίθοι της Εκκλησίας.

Σήμερα, η Εκκλησία καλείται να αναλάβει εκ νέου τα θεμελιώδη θέματα της Β΄ Συνόδου του Βατικανού και του μεταγενέστερου Ποντιφικού Διδακτικού Έργου, ιδιαιτέρως εκείνου του Πάπα Φραγκίσκου. Πράγματι, όπως λέγει ο Άγιος Παύλος, «δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας· κηρύττουμε τον Ιησού Χριστό ως Κύριο» (Β΄ Κορ. 4,5). Για τον λόγο αυτό επαναλαμβάνω τα λόγια του Αγίου Παύλου ΣΤ΄: «Δεν υπάρχει αληθινός ευαγγελισμός, εάν δεν διακηρύσσεται το όνομα, η διδασκαλία, η ζωή, οι υποσχέσεις, η βασιλεία και το μυστήριο του Ιησού από τη Ναζαρέτ, Υιού του Θεού» (Αποστολική Παραίνεση Evangelii Nuntiandi, 22). Αυτή η διαδικασία του γνήσιου ευαγγελισμού αρχίζει μέσα στην καρδιά κάθε χριστιανού, για να φθάσει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Επομένως, όσο περισσότερο είμαστε ενωμένοι εν Χριστώ, τόσο περισσότερο θα είμαστε σε θέση να επιτελούμε από κοινού την αποστολή που Εκείνος μας εμπιστεύεται.

2. Ενωμένοι στην αποστολή – Για να πιστέψει ο κόσμος στον Χριστό τον Κύριο

Η ενότητα των μαθητών δεν αποτελεί αυτοσκοπό· είναι προσανατολισμένη προς την αποστολή. Ο Ιησούς το διακηρύσσει με σαφήνεια: «ώστε ο κόσμος να πιστέψει ότι εσύ με απέστειλες» (Ιω. 17,21). Μέσω της μαρτυρίας μιας συμφιλιωμένης, αδελφικής και ενωμένης κοινότητας, η αναγγελία του Ευαγγελίου αποκτά όλη τη δύναμη της επικοινωνίας της.

Από αυτή την άποψη, αξίζει να θυμηθούμε το σύνθημα του Μακαριστού Πάολο Μάννα, «Όλη η Εκκλησία για τη μεταστροφή όλου του κόσμου», το οποίο εκφράζει συνοπτικά το ιδεώδες που ενέπνευσε την ίδρυση της Ποντιφικής Ιεραποστολικής Ένωσης το 1916. Με την ευκαιρία της 110ής επετείου της, εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου και παρέχω την ευλογία μου για την αφοσίωσή της στην έμπνευση και διαμόρφωση του ιεραποστολικού πνεύματος των ιερέων, των αφιερωμένων προσώπων και των λαϊκών πιστών, προωθώντας την ενότητα όλων των ευαγγελικών προσπαθειών.

Πράγματι, κανένας βαπτισμένος δεν εξαιρείται από την αποστολή ούτε μπορεί να παραμένει αδιάφορος απέναντί της: ο καθένας, σύμφωνα με την ιδιαίτερη κλήση του και την κατάσταση της ζωής του, συμμετέχει στο μεγάλο έργο που ο Χριστός εμπιστεύθηκε στην Εκκλησία του. Όπως μας υπενθύμιζε επανειλημμένως ο Πάπας Φραγκίσκος, η αναγγελία του Ευαγγελίου είναι πάντοτε μια πράξη αρμονική, κοινοτική και συνοδική.

Για τον λόγο αυτό, η ενότητα στην αποστολή σημαίνει τη διαφύλαξη και την καλλιέργεια της πνευματικότητας της κοινωνίας και της ιεραποστολικής συνεργασίας. Καλλιεργώντας καθημερινά αυτή τη στάση, η θεία χάρη μάς διδάσκει σταδιακά να βλέπουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας με τα μάτια της πίστεως. Μαθαίνουμε επίσης να αναγνωρίζουμε με χαρά το καλό που το Πνεύμα εμπνέει στον καθένα, να αγκαλιάζουμε την ποικιλομορφία ως θησαυρό, να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου και να αναζητούμε πάντοτε την ενότητα που προέρχεται άνωθεν.

Πράγματι, όλοι συμμετέχουμε σε μία και την αυτή αποστολή, με «έναν Κύριο, μία πίστη, ένα βάπτισμα, έναν Θεό και Πατέρα όλων, που είναι πάνω απ’ όλους, ενεργεί μέσω όλων και κατοικεί σε όλους» (Εφ. 4,5-6). Αυτή η πνευματικότητα αποτελεί την καθημερινή έκφραση της ιδιότητάς μας ως ιεραποστόλων μαθητών. Μας βοηθάει να ανακτήσουμε μια καθολική θεώρηση της ευαγγελικής αποστολής της Εκκλησίας και να υπερβούμε την έλλειψη συντονισμένων προσπαθειών και τη δημιουργία παρατάξεων μεταξύ των ακολούθων του ενός Κυρίου — όπως «εγώ ανήκω στον Παύλο», «εγώ στον Απολλώ» (πρβλ. Α΄ Κορ. 1,10-12).

Είναι αυτονόητο ότι η ιεραποστολική ενότητα δεν πρέπει να νοείται ως ομοιομορφία, αλλά ως σύγκλιση διαφορετικών χαρισμάτων προς τον ίδιο σκοπό, δηλαδή να καταστεί ορατή η αγάπη του Χριστού και να προσκληθούν όλοι σε συνάντηση μαζί του. Ο ευαγγελισμός πραγματοποιείται όταν οι τοπικές κοινότητες συνεργάζονται μεταξύ τους και όταν οι πολιτισμικές, πνευματικές και λειτουργικές διαφορές εκφράζονται πλήρως και αρμονικά μέσα στην ίδια πίστη.

Ως εκ τούτου, ενθαρρύνω όλους τους θεσμούς της Εκκλησίας να ενισχύσουν τη συνείδηση της εκκλησιαστικής ιεραποστολικής κοινωνίας και να αναπτύξουν δημιουργικούς και συγκεκριμένους τρόπους αμοιβαίας συνεργασίας για την αποστολή και μέσα σε αυτήν.

Στο σημείο αυτό, επιθυμώ να ευχαριστήσω τα Ποντιφικά Ιεραποστολικά Έργα για την υπηρεσία τους στην ιεραποστολική συνεργασία, την οποία γνώρισα και εκτίμησα με ευγνωμοσύνη κατά τη διάρκεια της διακονίας μου στο Περού. Τα Έργα αυτά — η Διάδοση της Πίστεως, η Αγία Παιδική Ηλικία, ο Άγιος Πέτρος ο Απόστολος και η Ποντιφική Ιεραποστολική Ένωση — συνεχίζουν να καλλιεργούν και να διαμορφώνουν την ιεραποστολική συνείδηση των πιστών κάθε ηλικίας και να προωθούν ένα δίκτυο προσευχής και φιλανθρωπίας που συνδέει κοινότητες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η ιδρύτρια του Έργου της Διάδοσης της Πίστεως, η Μακαριστή Παυλίνα Μαρία Ζαρικό, ίδρυσε πριν από διακόσια χρόνια το «Ζωντανό Ροδάριο». Ακόμη και σήμερα, αυτό συνεχίζει να συγκεντρώνει πολλούς πιστούς σε ολόκληρο τον κόσμο, προκειμένου να προσεύχονται για κάθε πνευματική και ιεραποστολική ανάγκη.

Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι, κατόπιν προτάσεως του Έργου της Διάδοσης της Πίστεως, ο Πίος ΙΑ΄ καθιέρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Ιεραποστολών το 1926. Οι ετήσιες προσφορές που συγκεντρώνονται κατά την ημέρα αυτή διανέμονται από το Έργο, εκ μέρους του Πάπα, για την υποστήριξη των διαφόρων αναγκών της ιεραποστολής της Εκκλησίας.

Τα τέσσερα Έργα, ως σύνολο αλλά και το καθένα με τη δική του ιδιαίτερη αποστολή, εξακολουθούν, επομένως, να διαδραματίζουν πολύτιμο ρόλο για ολόκληρη την Εκκλησία. Αποτελούν ζωντανό σημείο ενότητας και εκκλησιαστικής ιεραποστολικής κοινωνίας. Καλώ όλους να συνεργαστούν μαζί τους με πνεύμα ευγνωμοσύνης.

3. Αποστολή αγάπης – Αναγγέλλοντας, βιώνοντας και μοιραζόμενοι την πιστή αγάπη του Θεού

Εάν η ενότητα αποτελεί την προϋπόθεση της αποστολής, η αγάπη είναι η ουσία της. Τα Καλά Νέα που αποστελλόμαστε να αναγγείλουμε στον κόσμο δεν είναι ένα αφηρημένο ιδεώδες· είναι το Ευαγγέλιο της πιστής αγάπης του Θεού, η οποία σαρκώθηκε στο πρόσωπο και στη ζωή του Ιησού Χριστού.

Η αποστολή των μαθητών και ολόκληρης της Εκκλησίας είναι να συνεχίσουν την αποστολή του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι: μια αποστολή που γεννιέται από την αγάπη, βιώνεται μέσα στην αγάπη και οδηγεί στην αγάπη. Πράγματι, ο ίδιος ο Κύριος, στη μεγάλη προσευχή του προς τον Πατέρα πριν από το Πάθος του, αφού επικαλεσθεί την ενότητα μεταξύ των μαθητών του, καταλήγει: «ώστε η αγάπη με την οποία με αγάπησες να είναι μέσα τους κι εγώ μέσα τους» (Ιω. 17,26).

Ωθούμενοι από την αγάπη του Χριστού, οι Απόστολοι εξήλθαν τότε για να ευαγγελίσουν τον Χριστό (πρβλ. Β΄ Κορ. 5,14). Κατά τον ίδιο τρόπο, μέσα στους αιώνες, πλήθη χριστιανών — μάρτυρες, ομολογητές και ιεραπόστολοι — προσέφεραν τη ζωή τους για να καταστήσουν γνωστή στον κόσμο αυτή τη θεία αγάπη. Έτσι, καθοδηγούμενη από το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα της αγάπης, η ευαγγελιστική αποστολή της Εκκλησίας θα συνεχισθεί έως τη συντέλεια των αιώνων.

Θέλω να εκφράσω την ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη μου προς τους σημερινούς ιεραποστόλους ad gentes. Όπως ο Άγιος Φραγκίσκος Ξαβέριος, εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, τις οικογένειές τους και κάθε αίσθημα ασφάλειας, προκειμένου να αναγγείλουν το Ευαγγέλιο και να μεταφέρουν τον Χριστό και την αγάπη του σε τόπους που συχνά είναι δύσκολοι, φτωχοί, δοκιμαζόμενοι από συγκρούσεις ή πολιτισμικά μακρινοί.

Παρά τις αντιξοότητες και τους ανθρώπινους περιορισμούς, συνεχίζουν να προσφέρουν χαρούμενα τον εαυτό τους, διότι γνωρίζουν ότι ο ίδιος ο Χριστός και το Ευαγγέλιό του είναι οι μεγαλύτεροι θησαυροί που μπορούμε να προσφέρουμε. Με την επιμονή τους μαρτυρούν ότι η αγάπη του Θεού υπερβαίνει κάθε φραγμό.

Ο κόσμος εξακολουθεί να έχει ανάγκη από αυτούς τους θαρραλέους μάρτυρες του Χριστού, και οι εκκλησιαστικές κοινότητες εξακολουθούν να χρειάζονται νέες ιεραποστολικές κλήσεις. Ας τους κρατούμε πάντοτε κοντά στην καρδιά μας και ας προσευχόμαστε αδιαλείπτως στον Πατέρα γι’ αυτούς. Είθε Εκείνος να μας χαρίσει νέους και νέες, καθώς και ενήλικες, πρόθυμους να εγκαταλείψουν τα πάντα για να ακολουθήσουν τον Χριστό στον δρόμο του ευαγγελισμού έως τα πέρατα της γης!

Γεμάτος θαυμασμό για τους άνδρες και τις γυναίκες ιεραποστόλους, απευθύνω ιδιαίτερη έκκληση σε ολόκληρη την Εκκλησία να ενωθεί μαζί τους στην αποστολή του ευαγγελισμού, μέσω της μαρτυρίας της ζωής μας εν Χριστώ, μέσω της προσευχής και μέσω των προσφορών μας υπέρ των ιεραποστολών.

Όπως έλεγε ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, δυστυχώς συχνά «η Αγάπη δεν αγαπιέται», και προς αυτόν στρέφουμε ιδιαιτέρως το βλέμμα μας κατά την οκτακοσιοστή επέτειο της μετάβασής του στον ουρανό. Ας αντλήσουμε έμπνευση από την επιθυμία του να ζει μέσα στην αγάπη του Κυρίου και να τη μεταδίδει σε όσους βρίσκονται κοντά και μακριά, διότι, όπως έλεγε, «αυτή η αγάπη, που μας αγάπησε τόσο πολύ, αξίζει να αγαπηθεί πολύ» (Άγιος Μποναβεντούρα του Μπανιορέτζιο, Βίος του Αγίου Φραγκίσκου, κεφ. Θ΄, 1· Fonti Francescane, 1161).

Ας αντλήσουμε επίσης έμπνευση από τον ζήλο της Αγίας Θηρεσίας του Βρέφους Ιησού, η οποία δήλωνε ότι θα συνέχιζε την αποστολή της ακόμη και μετά τον θάνατό της: «Θα επιθυμώ στον ουρανό το ίδιο πράγμα που επιθυμώ τώρα στη γη: να αγαπώ τον Ιησού και να τον κάνω να λαβαίνει αγάπη» (Επιστολή 220 προς τον αββά Μπελιέρ, 24 Φεβρουαρίου 1897).

Εμπνεόμενοι από αυτές τις μαρτυρίες, ας δεσμευθούμε όλοι να συμβάλουμε στη μεγάλη αποστολή του ευαγγελισμού — η οποία είναι πάντοτε έργο αγάπης — σύμφωνα με την προσωπική μας κλήση και τα χαρίσματα που έχουμε λάβει.

Οι προσευχές σας και η έμπρακτη υποστήριξή σας, ιδιαίτερα κατά την Παγκόσμια Ημέρα Ιεραποστολών, θα αποτελέσουν μεγάλη βοήθεια για να μεταφέρουμε το Ευαγγέλιο της αγάπης του Θεού σε όλους, ιδιαιτέρως στους φτωχότερους και σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Κάθε προσφορά, όσο μικρή κι αν είναι, γίνεται μια ουσιαστική πράξη ιεραποστολικής κοινωνίας. Ανανεώνω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μου «για όλα όσα θα κάνετε, ώστε να με στηρίξετε να βοηθήσω τους ιεραποστόλους σε ολόκληρο τον κόσμο» (Βιντεομήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Ιεραποστολής 2025, 19 Οκτωβρίου 2025).

Για την ενίσχυση της πνευματικής κοινωνίας, σας απευθύνω την ευλογία μου με αυτή την απλή προσευχή:

Άγιε Πατέρα, κάνε μας ένα εν Χριστώ, ριζωμένους στην αγάπη του, η οποία ενώνει και ανανεώνει. Είθε όλα τα μέλη της Εκκλησίας να είναι ενωμένα στην αποστολή, υπάκουα στο Άγιο Πνεύμα, θαρραλέα στη μαρτυρία του Ευαγγελίου, διακηρύσσοντας και ενσαρκώνοντας καθημερινά την πιστή σου αγάπη για όλα τα δημιουργήματα.

Ευλόγησε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες ιεραποστόλους, στήριξέ τους στους αγώνες τους και φύλαξέ τους μέσα στην ελπίδα!

Υπεραγία Θεοτόκε, Βασίλισσα των Ιεραποστολών, συνόδευε το έργο του ευαγγελισμού σε κάθε γωνιά της γης· κάνε μας όργανα ειρήνης και αξίωσέ μας ώστε ολόκληρος ο κόσμος να αναγνωρίσει στον Χριστό το φως που σώζει. Αμήν.

Δόθηκε στο Βατικανό, 25 Ιανουαρίου 2026,
Τρίτη Κυριακή του Έτους,
Εορτή της Μεταστροφής του Αγίου Παύλου

ΛΕΩΝ ΙΔ΄