“«Ο Θεός δεν διαλέγει νικητές»: η πίστη του Λουίς ντε λα Φουέντε, ομοσπονδιακού προπονητή της Ισπανίας και το μάθημα ταπεινότητας πριν από κάθε αγώνα” του σεβασμ. Ιωάννη Σπιτέρη

«Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΓΕΙ ΝΙΚΗΤΕΣ»: Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ ΝΤΕ ΛΑ ΦΟΥΕΝΤΕ, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΓΩΝΑ

Ομολογώ πως δεν είμαι ιδιαίτερα φίλαθλος. Ωστόσο, κάθε τέσσερα χρόνια παρακολουθώ τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, γιατί πρόκειται για ένα γεγονός που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. Έτσι και φέτος, ανάμεσα στη νύστα και την περιέργεια, έμεινα μέχρι το τέλος για να δω την Ισπανία να κατακτά δίκαια το τρόπαιο, ύστερα από μια εξαιρετική πορεία.

Μέχρι πριν από λίγο καιρό δεν γνώριζα καν το όνομα του ομοσπονδιακού προπονητή της Ισπανίας, του Λουίς ντε λα Φουέντε. Τον γνώρισα μέσα από ένα άρθρο που διάβασα λίγες ημέρες πριν από τον τελικό σε ένα διαδικτυακό περιοδικό και πραγματικά με εντυπωσίασε. Δεν ήταν τόσο οι ποδοσφαιρικές του γνώσεις όσο ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε για την πίστη του στον Θεό και για τη σημασία της προσευχής στη ζωή του.

Με αφορμή και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις που θεωρώ ιδιαίτερα όμορφες και επίκαιρες. Άλλωστε, βρισκόμαστε στην περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να ασχοληθούμε με ένα πιο ανάλαφρο θέμα, χωρίς όμως να στερείται βαθύτερων μηνυμάτων.

Ο Λουίς ντε λα Φουέντε έχει κατακτήσει την κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Ισπανίας. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα, οδήγησε την εξαιρετική ομάδα του στη δίκαιη κατάκτηση του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πίσω όμως από τις μεγάλες επιτυχίες και τις διακρίσεις, κρύβεται ένας άνθρωπος με βαθιά χριστιανική πίστη, ο οποίος αντιμετωπίζει την προσευχή όχι ως μέσο για τη νίκη, αλλά ως καθημερινή έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον Θεό.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Ισπανός προπονητής μίλησε με απλότητα για τη σχέση του με την πίστη, προσφέροντας μια μαρτυρία που ξεχωρίζει σε έναν χώρο όπου η επιτυχία συχνά επισκιάζει τις βαθύτερες αξίες.

Βέβαια υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος, όταν ένα δημόσιο πρόσωπο μιλά για την πίστη του, να εξιδανικεύεται περισσότερο λόγω της δημοτικότητάς του παρά για το πραγματικό του παράδειγμα. Στην περίπτωση του Λουίς ντε λα Φουέντε, όμως, η εκτίμηση δεν στηρίζεται σε μια επικοινωνιακή εικόνα, αλλά στη συνέπεια ζωής. Η ορθή κατανόηση της χριστιανικής διδασκαλίας, οι ανθρώπινες αρετές και η επαγγελματική του πορεία, που οικοδομήθηκε με κόπο και επιμονή, συνθέτουν μια προσωπικότητα που εμπνέει σεβασμό.

Κατά τη διάρκεια αυτής της συνέντευξης Τύπου, ο Ντε λα Φουέντε ξεκαθάρισε ότι η προσευχή αποτελεί σταθερό μέρος της ζωής του και δεν εξαρτάται από τη σημασία ενός αγώνα. «Προσεύχομαι κάθε μέρα, όχι όμως επειδή συμμετέχω στο Παγκόσμιο Κύπελο Ποδοσφαίρου», δήλωσε, υπογραμμίζοντας ότι δεν βλέπει την προσευχή ως τρόπο εξασφάλισης της επιτυχίας.

Όπως εξήγησε, κάθε πρωί ευχαριστεί τον Θεό απλώς επειδή ξυπνά υγιής και του χαρίζεται μία ακόμη ημέρα ζωής. Πρόκειται για μια στάση πίστης που δεν στηρίζεται στην ανταπόδοση, αλλά στην ευγνωμοσύνη. 

Η πιο χαρακτηριστική στιγμή της συνέντευξης ήρθε όταν ρωτήθηκε τι ζητά από τον Θεό πριν από έναν κρίσιμο αγώνα.

Η απάντησή του ήταν αποκαλυπτική: «Θα ήταν άδικο να ζητήσω από τον Θεό να βοηθήσει εμένα και όχι τον αντίπαλό μου.». Μέσα σε μία μόνο φράση συμπυκνώνεται μια ουσιαστική θεολογική αλήθεια: ο Θεός δεν παίρνει θέση σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ούτε γίνεται «ο δωδέκατος παίκτης» κάποιας ομάδας. Η πίστη δεν καταργεί την ανθρώπινη προσπάθεια ούτε αντικαθιστά την ευθύνη, αλλά δίνει νόημα στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αγωνίζεται.

Ο ίδιος εξήγησε ότι αυτό που ζητά από τον Θεό είναι πολύ πιο απλό και ουσιαστικό:«Ζητώ, πάνω απ’ όλα, υγεία και τη δύναμη να συνεχίσω να αγωνίζομαι.»

Όλα τα υπόλοιπα, όπως αφήνει να εννοηθεί, κατακτώνται μέσα στον αγωνιστικό χώρο με εργασία, πειθαρχία, επιμονή και προσωπική ευθύνη.

Αυτή ακριβώς η φιλοσοφία φαίνεται να χαρακτηρίζει συνολικά την πορεία του Λουίς ντε λα Φουέντε. Οι επιτυχίες δεν παρουσιάζονται ως «δώρο» που εξασφαλίζεται με προσευχές, αλλά ως καρπός σκληρής δουλειάς, χωρίς να χάνεται ποτέ η επίγνωση ότι κάθε ημέρα ζωής αποτελεί πρώτα απ’ όλα λόγο ευχαριστίας προς τον Θεό.

Η μαρτυρία του υπενθυμίζει ότι η αληθινή πίστη δεν αναζητά θαυματουργικές νίκες, αλλά διαμορφώνει χαρακτήρες ταπεινούς, ευγνώμονες και υπεύθυνους, τόσο μέσα όσο και έξω από τα γήπεδα.

Πηγή: Περιοδικό on line: OMNES

κοινοποίηση άρθρου:

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη