Ο Γάμος δεν είναι απλώς μια τελετή αλλά μια πορεία από το εγώ στο εμείς

Ο Γάμος δεν είναι απλώς μια τελετή αλλά μια πορεία  από το εγώ στο εμείς

Στη χθεσινή (31/10/2018) γενική ακρόαση ο Πάπας Φραγκίσκος  επεσήμανε  ότι κάθε χριστιανική κλήση, όπως της ιεροσύνης, και της μοναχικής ζωής είναι ένας γάμος.

Η «πρωταρχική μας κλήση»  είναι   «στην πλήρη και πιστή γαμήλια αγάπη, που ο Ιησούς Χριστός μας αποκάλυψε  και μας δώρισε» Αυτό υπενθύμισε ο Πάπας Φραγκίσκος στη χθεσινή γενική ακρόαση που έγινε στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου, ολοκληρώνοντας την κατήχησή του  πάνω στην έκτη εντολή: “Μη μοιχεύσεις”.

Η επανάσταση

Ο Ποντίφικας  αναφέρθηκε στην Επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Εφεσίους, αποκαλώντας «επαναστατικό» για «την ανθρωπολογία εκείνης της εποχής, το εδάφιο της Επιστολής  που βεβαιώνει ότι:  “ο σύζυγος οφείλει να αγαπά την σύζυγο του όπως ο Χριστός την Εκκλησία”.

Ίσως για εκείνη την εποχή, είναι το πιο επαναστατικό  που ειπώθηκε για το γάμο.

Η προσωπική σημασία

Ο Ποντίφικας υπενθύμισε ότι «η αγάπη του Χριστού είναι το φως  που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει  την ομορφιά της ανθρώπινης αγάπης», στην πιστότητα, στο δέξιμο και στην ευσπλαχνία. Είναι μια εντολή, που αναφέρεται “άμεσα στην πιστότητα του γάμου”, και οδηγεί τη σκέψη μας “πάνω στη πραγματική σημασία του γάμου. Μια “εντολή πιστότητας”, εξήγησε ο Πάπας Φραγκίσκος, που δεν αφορά μόνο τους συζύγους  αλλά και όλους μας”, διότι “είναι ένας Λόγος Πατρικός του Θεού που απευθύνεται σε κάθε άνδρα και γυναίκα”.

Η  πορεία της ανθρώπινης ωρίμανσης  είναι η διαδρομή  της ίδιας της αγάπης  που πάει από το δέξιμο φροντίδας  μέχρι  την ικανότητα του δοσίματος της  φροντίδας, από  το δέξιμο της ζωής, μέχρι την ικανότητα να δώσει τη ζωή.  Το να γίνουμε  ώριμοι άνδρες και γυναίκες  σημαίνει  στο να φθάσουμε  να ζούμε  μία κατάσταση γάμου που θα εκδηλώνεται στις διάφορες περιπτώσεις της ζωής  όπως στην ικανότητα  να πάρουμε πάνω μας  το βάρος κάποιου άλλου  και απόλυτα  να τον αγαπούμε. Είναι λοιπόν μία ολική κατάσταση του προσώπου που δέχεται την  πραγματικότητα  και ξέρει  να δημιουργεί μία ισχυρή σχέση με τους άλλους.

Ο γάμος είναι πορεία από το εγώ στο εμείς

Στη συνέχεια ο Ποντίφικας εξήγησε πως ένα άτομο μοιχό, ασελγές, άπιστο, είναι «ανώριμο,  επειδή κρατάει «για τον εαυτό του τη προσωπική ζωή  του, και ερμηνεύει  τις καταστάσεις «με βάση  την προσωπική καλοπέραση ευημερία και προσωπική ικανοποίηση».

Για να παντρευτεί κάποιος  δεν φθάνει να τελέσει  το γάμο! Χρειάζεται να κάνει ένα πέρασμα από το εγώ  στο εμείς, από το να σκέπτεται μόνος του στο να σκέπτεται  ως δύο: από το να ζει μόνος του, στο να ζει σε δύο: είναι μια ωραία πορεία. Όταν φθάσουμε έξω από το εγώ μας, τότε κάθε πράξη μας είναι γαμήλια: εργαζόμαστε, μιλούμε, αποφασίζουμε, συναντούμε  τους άλλους  με μία συμπεριφορά υποδοχής και προσφοράς».

Ιεροσύνη και αφιερωμένη παρθενία

Με αυτή την έννοια, αποσαφηνίζει ο Πάπας, “κάθε” χριστιανική κλήση είναι γαμήλια.   

Αυτό διότι είναι η κλήση εν Χριστώ για την Εκκλησία, για να υπηρετήσουμε  την κοινότητα με όλη μας την αγάπη, με τη συγκεκριμένη φροντίδα και σοφία που ο Κύριος μας χαρίζει. Στην Εκκλησία δεν χρειάζονται  υποψήφιοι  για  ρόλο ιερέα – όχι – δεν χρειάζονται, καλύτερα  να μείνουν στο σπίτι τους. Στην Εκκλησία χρειάζονται  άνδρες  στους οποίους το Άγιο Πνεύμα  αγγίζει την καρδιά  με μια αγάπη χωρίς περιορισμούς , χωρίς επιφυλάξεις  προς  τη Νύμφη του Χριστού. Στην ιεροσύνη  αγαπιέται ο λαός του Θεού  με όλη την πατρότητα, την τρυφερότητα  και τη δύναμη ενός νυμφίου  και ενός πατέρα. Το ίδιο συμβαίνει και με την εν Χριστώ αφιερωμένη παρθενία, εκεί βιώνεται  με πιστότητα  και με χαρά  ως γαμήλια  και γόνιμη  μητρότητας και πατρότητας.

Η πλήρης έννοια της σεξουαλικότητας

Η χριστιανική κλήση είναι πράγματι “καρπός του συνδέσμου της αγάπης  στην οποία  όλοι είμαστε αναγεννημένοι”, χάρη  στο Χριστό.

Ξεκινώντας από την πιστότητά του, από την αγάπη του , από τη γενναιοδωρία του ατενίζουμε με πίστη  στο γάμο σε κάθε κλήση, και αντιλαμβανόμαστε   την πλήρη έννοια της σεξουαλικότητας. Το ανθρώπινο πλάσμα  στην άρρηκτη ενότητά του σώματος και της ψυχής του, στην αρσενικότητα και θηλυκότητα, είναι μια πολύ καλή πραγματικότητα που προορίζεται  στο να αγαπά και να αγαπιέται. Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι ένα εργαλείο ικανοποίησης, αλλά χώρος της κλήσης  μας στην αγάπη και  στην  αυθεντική αγάπη δεν υπάρχει περιθώριο  για την ακολασία και την   επιπολαιότητα . Οι άνδρες και οι γυναίκες αξίζουν που περισσότερο από αυτό!

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής (του Σεβ. Νικολάου)

  ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ακούσαμε είναι ένα από τα πιο γνωστά επεισόδια του Ευαγγελίου, ο «πολλαπλασιασμός των άρτων».

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου