ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 24ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
16 Σεπτεμβρίου 2026
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Λούκα Άγιο Ευαγγέλιο (7, 31-35)
Λοιπόν, με τι να παρομοιάσω τους ανθρώπους αυτής γενιάς και με ποιούς μοιάζουν; Μοιάζουν με παιδιά που κάθονται στην αγορά και που φωνάζουν οι μέν στους δε και λένε: “Σας παίξαμε φλογέρα και δε χορέψατε, σας τραγουδήσαμε μοιρολόγια, αλλά δεν κλάψατε”.
Πράγματι, ήλθε ο Ιωάννης που ούτε έτρωγε ψωμί ούτε έπινε κρασί και λέτε: “έχει δαιμόνιο”. ‘Ηλθε ο Υιός του ανθρώπου που τρώει και πίνει και λέτε: “Να ένας άνθρωπος φαγάς και οινοπότης, φίλος τελώνων και αμαρτωλών. Κι έτσι η σοφία δικαιώθηκε από όλα τα παιδιά της”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός
Αν η ζωή μας μπορούσε να προχωρήσει μόνο χάρη στην αποδοχή των άλλων, αργά ή γρήγορα θα απογοητευόμασταν αναπόφευκτα. Το σημερινό Ευαγγέλιο μας φέρνει αντιμέτωπους με μια αντίφαση που γνωρίζουμε πολύ καλά: ό,τι κι αν κάνουμε, πάντα θα υπάρχει κάποιος έτοιμος να μας ασκήσει κριτική. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ζει μια ασκητική ζωή και επικρίνεται. Ο Ιησούς ζει μέσα στην κοινωνικότητα, τρώει και πίνει με τους άλλους, και πάλι επικρίνεται.
Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να σκεφτούμε ιδιαίτερα πόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας αφιερώνουμε προσπαθώντας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των άλλων. Θέλουμε να μας καταλαβαίνουν, να μας εκτιμούν, να μας αναγνωρίζουν. Αναζητούμε διαρκώς επιβεβαίωση που να μας λέει ότι κάνουμε το σωστό, ότι βρισκόμαστε στο σωστό μέρος, ότι οι άλλοι είναι ευχαριστημένοι μαζί μας. Όμως, το να ζούμε έτσι σημαίνει να παραδίδουμε την ελευθερία μας στα χέρια της κρίσης των άλλων. Και η κρίση των άλλων είναι αναπόφευκτα μεταβλητή. Αυτό που αρέσει σε κάποιον μπορεί να ενοχλεί κάποιον άλλον. Για εκείνο για το οποίο σήμερα μας χειροκροτούν, μπορεί αύριο να μας επικρίνουν. Ο Ιησούς, λοιπόν, μας διδάσκει μια διαφορετική ελευθερία: να ζούμε κάτω από το βλέμμα του Θεού.
Αυτό δεν σημαίνει ότι γινόμαστε αδιάφοροι απέναντι στους άλλους, ανίκανοι να ακούσουμε μια κριτική ή πεπεισμένοι ότι έχουμε πάντα δίκιο. Σημαίνει να αναρωτηθούμε μπροστά σε ποιο βλέμμα θέλουμε πραγματικά να ζήσουμε τη ζωή μας. Αν γνωρίζουμε ότι αναζητήσαμε ειλικρινά το καλό και ότι ενεργήσαμε σύμφωνα με τη συνείδησή μας ενώπιον του Θεού, δεν μπορούμε να επιτρέπουμε σε κάθε εξωτερική κρίση να θέτει διαρκώς υπό αμφισβήτηση την αξία μας. Η αληθινή ελευθερία αρχίζει όταν σταματάμε να ζούμε προσπαθώντας να αρέσουμε σε όλους.
Προσευχήσου……
Λυτρωτή μου, Θεέ της χαράς,
Εσύ είσαι ο διδάσκαλος
που με καθοδηγείς στους δρόμους της ζωής.
Κάνε με προσεκτικό στα καλέσματά σου,
άνοιξε τα μάτια μου
για να μπορέσω να αναγνωρίσω
τον ερχομό σου ανάμεσα μας
και να χαρώ για τη ζωή που δίνεις σε όλους μας
δίχως να υπολογίζεις την αξία του καθενός. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
