ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 22ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
4 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (5, 33-39)
Εκείνο τον καιρό, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς είπαν στον Ιησού: “Οι μαθητές του Ιωάννη νηστεύουν συχνά και κάνουν προσευχές. Το ίδιο κάνουν και οι μαθητές των Φαρισαίων, ενώ οι δικοί σου μαθητές τρώνε και πίνουν”
Ο Ιησούς όμως τους είπε: “Μήπως μπορείτε να κάμετε να νηστεύουν όσοι είναι καλεσμένοι στο γάμο, όσο καιρό είναι ο γαμπρός μαζί τους; Αλλά θα έλθουν μέρες, όταν θα τους πάρουν το γαμπρό, και τότε θα νηστέψουν τις μέρες εκείνες”.
Τους έλεγε ακόμα και μια παραβολή: “Κανένας δε ράβει μπάλωμα από καινούριο ύφασμα πάνω σε παλιό φόρεμα. Αλλοιώς, βέβαια, και το καινούριο θα σκίσει και στο παλιό δε θα ταιριάξει το μπάλωμα που προέρχεται από καινούριο ύφασμα.
Και κανένας δε βάζει καινούριο κρασί σε παλιούς ασκούς. Αλλοιώς, βέβαια, θα σχίσει το καινούριο κρασί τους ασκούς και αυτό θα χυθεί και οι ασκοί θα καταστραφούν. Αλλά το καινούριο κρασί πρέπει να μπει σε καινούριους ασκούς. Και κανένας που ήπιε παλιό κρασί δε θέλει το νέο. Διότι λέει: `το παλιό κρασί είναι καλύτερο!'”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός
Η εικόνα του καινούργιου κρασιού μού μιλά για έναν Θεό που δεν αρκείται στο να διορθώσει κάτι στη ζωή μου, αλλά επιθυμεί να την ανανεώσει.
Κι όμως, η αλλαγή δεν είναι εύκολη. Είναι πιο καθησυχαστικό να παραμένουμε στις πεποιθήσεις μας, στις ισορροπίες που έχουμε δημιουργήσει, ακόμη κι όταν αυτές δεν μας επιτρέπουν πια να ζούμε πραγματικά και ολοκληρωμένα.
Το να δεχτώ το καινούργιο κρασί σημαίνει να έχω το θάρρος να αφήσω τον Κύριο να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι, αγαπώ και βλέπω τα πράγματα.
Ακόμη και η νηστεία αποκτά ένα νέο νόημα: δεν είναι μια θυσία που επιδεικνύουμε στον εαυτό μας, στους άλλους ή στον Θεό, αλλά το κενό που μας βοηθά να θυμόμαστε και να δημιουργούμε χώρο για Εκείνον, τον μόνο που μπορεί να μας χορτάσει οριστικά.
Η καινοτομία του Θεού δεν μας στερεί τίποτα: μας ελευθερώνει, μας κάνει να ωριμάσουμε και ανανεώνει τη ζωή μας, μεταμορφώνοντάς την από την καρδιά.
Ποια καινούργια πραγματικότητα του Θεού δυσκολεύομαι να δεχτώ, επειδή προτιμώ την ασφάλεια αυτού που ήδη γνωρίζω;
Ίσως σήμερα το Ευαγγέλιο με καλεί ακριβώς σε αυτό: να έχω το θάρρος να αφήσω να φύγουν κάποιοι «παλιοί ασκοί» που κουβαλώ μέσα μου, ώστε ο Κύριος να μπορέσει να γεμίσει τη ζωή μου με το καινούργιο κρασί της αγάπης Του.
Προσευχή της ημέρας.
Κύριε, σε παρακαλώ,
Εσύ γνωρίζεις κάθε τι που είναι κρυφό
και δίνεις δύναμη σε όποιον σε αναζητά
με ειλικρίνεια.
Δώσε μου σταθερότητα και ορθή κρίση
στους σκοπούς της καρδιάς μου
ώστε να ενεργώ για τη δόξα του Πατέρα,
με τον Ιησού, για το καλό τον αδελφών μου. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
