ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 22ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
2 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (4,38-44)
Τον καιρό εκείνο, σηκώθηκε ο Ιησούς κι έφυγε από τη συναγωγή και πήγε στο σπίτι του Σίμωνα. Η πεθερά του Σίμωνα υπέφερε από υψηλό πυρετό και τον παρακάλεσαν για λογαριασμό της. Ο Ιησούς στάθηκε από πάνω της, επιτίμησε τον πυρετό και την άφησε. Κι αμέσως σηκώθηκε και τους υπηρετούσε.
‘Οταν βασίλευε ο ήλιος, όλοι όσοι είχαν ασθενείς από διάφορες αρρώστιες τους έφερναν στον Ιησού. Κι εκείνος τους θεράπευε, βάζοντας το χέρι του πάνω στον καθένα τους. Αλλά από πολλούς έβγαιναν και δαιμόνια, που φώναζαν κι έλεγαν: “Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού”. Ο Ιησούς επιτιμώντας τα, δεν τα άφηνε να μιλούν, επειδή γνώριζαν καλά ότι αυτός είναι ο Χριστός.
Οταν ξημέρωσε, έφυγε και πήγε σε έρημο τόπο. Ο κόσμος, όμως, τον αναζητούσε και πήγαν και τον βρήκαν και τον κρατούσαν για να μη φύγει από κοντά τους. Αλλά εκείνος τους είπε: “Εγώ πρέπει να αναγγείλω τη βασιλεία του Θεού και στις άλλες πόλεις, διότι γι’αυτό το σκοπό έχω σταλεί”. Πήγε και κήρυττε στις συναγωγές της Ιουδαίας.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Η θεραπεία της πεθεράς του Πέτρου, όπως μας διηγείται το σημερινό Ευαγγέλιο, ξεκινά μέσα από μια προσευχή μεσιτείας. Κάποιος μιλά στον Ιησού για αυτή τη γυναίκα που είναι άρρωστη και ο Ιησούς την πλησιάζει. Αυτό όμως που συγκινεί περισσότερο είναι η συγκεκριμένη τρυφερότητα της πράξης Του. Δεν εκφωνεί μεγάλους λόγους. Πλησιάζει, τη συναντά μέσα στην αδυναμία της και την ξανασηκώνει στα πόδια της. Και είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει αμέσως μετά που μας αποκαλύπτει τι σημαίνει πραγματικά να θεραπεύεσαι: «Σηκώθηκε αμέσως και άρχισε να τους διακονεί».
Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι η διακονία είναι απλώς το τίμημα που πρέπει να πληρώσει κανείς αφού δεχθεί ένα θαύμα. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το γεγονός ότι αυτή η γυναίκα ξαναρχίζει να υπηρετεί σημαίνει ότι ξαναβρήκε την κυριότητα της ζωής της. Προηγουμένως ήταν αναγκασμένη να υποφέρει εξαιτίας της ασθένειας· τώρα μπορεί και πάλι να επιλέξει τι θα κάνει με τον εαυτό της. Και επιλέγει να προσφέρει τον εαυτό της.
Ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο συγκεκριμένες αποδείξεις της συνάντησης με τον Χριστό: να ξανασταθούμε στα πόδια μας. Να πάψουμε να ζούμε απλώς ως θύματα όσων μας συνέβησαν και να αρχίσουμε και πάλι να αισθανόμαστε πρωταγωνιστές της ύπαρξής μας. Το να είμαστε όμως πρωταγωνιστές δεν σημαίνει να βάζουμε τον εαυτό μας στο κέντρο.
Το Ευαγγέλιο μας προσφέρει ένα υπέροχο παράδοξο: γινόμαστε πραγματικά πρωταγωνιστές όταν γινόμαστε ικανοί να προσφέρουμε. Όσο χρησιμοποιούμε τους άλλους, τα πράγματα, τις σχέσεις, ακόμη και τον ίδιο τον Θεό, μόνο και μόνο για να αισθανόμαστε εμείς καλύτερα, παραμένουμε ακόμη φυλακισμένοι στον εγωισμό μας. Η βαθύτερη θεραπεία που έχουμε ανάγκη είναι, λοιπόν, να ελευθερωθούμε από τη νοοτροπία του θύματος και από τον εγωισμό.
Δεν μπορούμε πάντα να αλλάξουμε αυτό που μας συνέβη, μπορούμε όμως να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με αυτό. Ο Χριστός μάς ξανασηκώνει στα πόδια μας, ώστε η ζωή μας να μπορέσει και πάλι να γίνει προσφορά. Υπάρχει όμως και μια τελευταία λεπτομέρεια. Καθώς η φήμη του Ιησού μεγαλώνει, Εκείνος αποφασίζει να πάει αλλού. Δεν θέλει να μετατρέψει την επιτυχία σε φυλακή. Η αποστολή Του είναι να αναγγείλει τη Βασιλεία του Θεού και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίσει την πορεία Του.
Είναι ένα αποφασιστικό μάθημα και για την Εκκλησία και για τον καθένα από εμάς. Όταν νομίζουμε ότι έχουμε φτάσει στον προορισμό μας, όταν τακτοποιούμαστε, όταν αρχίζουμε απλώς να υπερασπιζόμαστε ό,τι έχουμε χτίσει, κινδυνεύουμε να προδώσουμε τη λογική του Ευαγγελίου. Ο Χριστός θεραπεύει για να μας ξαναβάλει στον δρόμο. Μας ξανασηκώνει στα πόδια μας για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε, να υπηρετήσουμε, να ξεκινήσουμε ξανά. Στο βάθος, το να έχουμε θεραπευτεί σημαίνει ακριβώς αυτό: να πάψουμε να ζούμε εγκλωβισμένοι σε όσα μας λείπουν και να αρχίσουμε και πάλι να κάνουμε από τη ζωή μας κάτι καλό.
Προσευχή της ημέρας.
Σ’ ευχαριστώ Κύριε,
για το παράδειγμα που μας δίνεις.
Βοήθησέ μας με κάθε κόστος
να αναζητούμε και να επιδιώκουμε
κάθε μέρα της ζωής μας μικρές παύσεις για προσευχή
για διάλογο με Εσένα και τον Πατέρα σου
κάτω από την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος.
Ώστε ότι και αν πράττουμε έπειτα
να έχει ζωή από την αγάπη σου. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
