ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 21ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
28 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (25,1-13)
Τον καιρό εκείνο, ο Ιησούς είπε στους μαθητές του την παρακάτω παραβολή: «Η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με δέκα παρθένες, οι οποίες αφού πήραν τα λυχνάρια τους βγήκαν σε προϋπάντηση του γαμπρού. Αλλά πέντε απ’ αυτές ήταν επιπόλαιες και πέντε συνετές. Οι επιπόλαιες όταν πήραν τα λυχνάρια τους, δεν πήραν μαζί τους λάδι. Ενώ οι συνετές πήραν λάδι στα δοχεία μαζί με τα λυχνάρια τους. Αλλά επειδή ο γαμπρός αργούσε όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν.
Κατά τα μεσάνυχτα ακούστηκε κραυγή: “Έρχεται ο νυμφίος! Βγείτε σε συνάντησή του!”. Τότε σηκώθηκαν όλες οι κοπέλες κι ετοίμασαν τα λυχνάρια τους. Αλλά οι επιπόλαιες είπαν στις συνετές: “Δώστε μας από το λάδι σας, διότι τα λυχνάρια μας σβήνουν”. Απάντησαν τότε οι συνετές και είπαν: “Όχι, διότι υπάρχει κίνδυνος να μη φθάσει ούτε για μας ούτε για σας. Πηγαίνετε, καλύτερα, στους πωλητές και αγοράστε για σας”.
Κι ενώ εκείνες πήγαιναν να αγοράσουν, ήλθε ο γαμπρός κι αυτές που ήταν έτοιμες μπήκαν μαζί του στο γάμο κι έκλεισε η πόρτα. Ύστερα ήλθαν και οι υπόλοιπες κοπέλες και έλεγαν: “Κύριε, κύριε, άνοιξέ μας!”. Αλλά εκείνος απάντησε λέγοντας: “Αλήθεια σας λέω: δε σας γνωρίζω”.
Αγρυπνείτε, λοιπόν, διότι δε γνωρίζετε ούτε την ημέρα ούτε την ώρα”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Η εορτή του Αγίου Αυγουστίνου συνοδεύεται σήμερα από την παραβολή των δέκα παρθένων. Πέντε χαρακτηρίζονται συνετές και πέντε επιπόλαιες. Όμως το ενδιαφέρον είναι ότι η διαφορά μεταξύ τους δεν βρίσκεται στην ανθρώπινη αδυναμία. Όλες, πράγματι, κάποια στιγμή αποκοιμιούνται. Είναι μια παρηγορητική λεπτομέρεια: η αγιότητα δεν συνίσταται στο να μην είμαστε ποτέ κουρασμένοι, στο να μην κάνουμε ποτέ λάθη, στο να μην περνάμε ποτέ στιγμές αδυναμίας. Η πραγματική διαφορά βρίσκεται αλλού.
Οι συνετές παρθένες είχαν μαζί τους μικρά δοχεία με λάδι. Φαίνεται σαν μια ασήμαντη λεπτομέρεια, κι όμως ακριβώς αυτή η λεπτομέρεια τα καθορίζει όλα. Ίσως ο Ιησούς θέλει να μας θυμίσει ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή σχεδόν ποτέ δεν στηρίζονται σε μεγάλες πράξεις, αλλά στην πιστότητα στα μικρά πράγματα.
Ένας γάμος δεν διαρκεί χάρη σε μία και μοναδική ηρωική πράξη αγάπης, αλλά μέσα από την καθημερινή φροντίδα, την προσοχή, μια λέξη που ειπώθηκε την κατάλληλη στιγμή, μια συγχώρεση που ανανεώνεται συνεχώς. Μια κλήση ή μια αποστολή δεν παραμένει ζωντανή χάρη στον αρχικό ενθουσιασμό, αλλά μέσα από την κρυφή πιστότητα της κάθε ημέρας. Μια φιλία δεν αντέχει επειδή κάποτε κάναμε κάτι σπουδαίο, αλλά επειδή συνεχίζουμε να είμαστε παρόντες.
Εμείς, αντίθετα, συχνά γοητευόμαστε από τον ηρωισμό. Θα θέλαμε να είμαστε ικανοί για μεγάλα κατορθώματα και ξεχνάμε ότι είμαστε απλώς άνθρωποι. Κάνουμε λάθη, πέφτουμε, κουραζόμαστε, κάποτε μάλιστα αποκοιμιόμαστε. Μπορούμε όμως πάντοτε να φυλάμε το μικρό μας δοχείο με το λάδι.
Ο Άγιος Αυγουστίνος πέρασε ένα μέρος της ζωής του αναζητώντας μακριά αυτό που στην πραγματικότητα βρισκόταν πολύ κοντά του. Στις Εξομολογήσεις του θα φτάσει να αναγνωρίσει ότι ο Θεός ήταν πιο εσωτερικός και πιο κοντά του απ’ όσο ο ίδιος ήταν στον εαυτό του. Ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγάλα μαθήματα της μεταστροφής του: μπορούμε να αναζητούμε την ευτυχία παντού και να μην αντιλαμβανόμαστε ότι ο αποφασιστικός τόπος της συνάντησης με τον Θεό είναι η ίδια μας η καρδιά.
Μπορεί να είμαστε έξυπνοι, λαμπροί, ακόμη και ιδιοφυείς, και να χάσουμε ακριβώς αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία: ο Θεός κατοικεί στο μικρό δοχείο με το λάδι της καρδιάς μας.
Η ευαγγελική σοφία ίσως συνίσταται στο να κατανοήσουμε την αξία των μικρών πράξεων πιστότητας. Μια προσευχή που γίνεται ακόμη κι όταν δεν έχουμε διάθεση. Μια τρυφερή πράξη. Ένας καλός λόγος. Ένα καθήκον που εκπληρώνεται με αγάπη. Μια συγχώρεση. Μερικά λεπτά σιωπής.
Αυτό είναι το λάδι που κρατά αναμμένο το λυχνάρι.
Και όταν έρθει ο Νυμφίος, ίσως ανακαλύψουμε ότι η αιωνιότητα προετοιμάστηκε ακριβώς μέσα από όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που κάθε μέρα επιλέγαμε να κάνουμε με αγάπη.
Προσευχή της ημέρας
Κύριε, συγχώρεσε με
όταν ζω την πρόσκληση σου να αγρυπνώ,
να σε ακούω, να προσεύχομαι,
ως φορτίο, ως ένα ακόμη πράγμα που πρέπει να κάνω ανάμεσα σε τόσα άλλα.
Δώσε μου να βλέπω όλα αυτά
και κυρίως την προσευχή και την μελέτη του Λόγου σου ως μια πρόσκληση στη γιορτή,
ως ότι πιο ωραίο και σημαντικό
μπορεί να μου συμβεί,
στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
