ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΗΣ 20ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
17 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (19, 16-22)
Και ιδού, ένας πλησίασε τον Ιησού και είπε: “Διδάσκαλε, τι το καλό να κάνω για να έχω την αιώνια ζωή;” Κι εκείνος του είπε: “Γιατί με ρωτάς σχετικά με το τι είναι καλό; Ένας είναι ο καλός. Αλλά αν θέλεις να μπεις στη ζωή, τήρησε τις εντολές”. Του λέει: “Ποιες;”. Κι ο Ιησούς είπε: “Το μη φονεύσεις, μη μοιχέψεις, μη κλέψεις, μη δώσεις ψευδή μαρτυρία, τίμα τον πατέρα και τη μητέρα και να αγαπήσεις τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου”. Του λέει ο νεαρός: “Όλα αυτά τα έχω τηρήσει. Σε τι, ακόμα υστερώ;”. Κι ο Ιησούς του είπε: “Αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώστα στους φτωχούς και θα έχεις ένα θησαυρό στον ουρανό και έλα ακολούθησέ με”. Όταν, όμως ο νεαρός άκουσε αυτό το λόγο, αναχώρησε λυπημένος, διότι κατείχε μεγάλη περιουσία.
ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Ποια είναι η πρώτη προϋπόθεση της ευτυχίας; Το σημερινό Ευαγγέλιο φαίνεται να απαντά ακριβώς σε αυτό το ερώτημα μέσα από τη συνάντηση του Ιησού με έναν νέο, ο οποίος Τον ρωτά τι πρέπει να κάνει για να έχει την αιώνια ζωή. Ο Ιησούς τού υποδεικνύει καταρχάς τις εντολές. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτές αντιπροσωπεύουν αυτό που είναι στο χέρι μας, όσα μπορούμε συγκεκριμένα να κάνουμε για να προσανατολίσουμε τη ζωή μας προς το καλό. Αλλά αρκεί να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι;
Η ιστορία αυτού του νέου μάς λέει πως όχι. Μπορεί κανείς να είναι σωστός άνθρωπος, υπεύθυνος, ακόμη και άμεμπτος, και παρ’ όλα αυτά να αισθάνεται ότι κάτι του λείπει. Γιατί η ευτυχία δεν ταυτίζεται απλώς με μια ζωή που έχουμε υπό έλεγχο. Γι’ αυτό ο Ιησούς ανεβάζει τον πήχη: «Αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώσε τα στους φτωχούς και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό· και έλα! Ακολούθησέ με!». Δεν του ζητά απλώς να απαρνηθεί τα πράγματα. Του ζητά να τολμήσει να εμπιστευτεί Εκείνον. Εδώ βρίσκεται όλη η ουσιαστική διαφορά. Μπορούμε να περάσουμε τη ζωή μας αναζητώντας συνεχώς ασφάλειες ή μπορούμε να βρούμε κάτι —ή, καλύτερα, Κάποιον— για τον οποίο αξίζει να ρισκάρουμε. Και πραγματικά ρισκάρουμε μόνο όταν νιώθουμε ότι μας αγαπούν.
Όποιος δεν αισθάνεται αγαπημένος, αμύνεται, συσσωρεύει, ελέγχει, χτίζει γύρω του κελύφη. Εκείνος όμως που γνωρίζει ότι αγαπιέται, μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να αφήσει κάτι πίσω, να ξεκινήσει, να προσφέρει τον εαυτό του. Η αγάπη μεταμορφώνει τη ζωή από κέλυφος σε εφαλτήριο.
Να, λοιπόν, το βαθύτερο νόημα της τελευταίας λέξης του Ιησού: «Ακολούθησέ με». Η ζωή δεν αυτοσχεδιάζεται κάθε πρωί, αναζητώντας απλώς έναν τρόπο για να παραμείνουμε στην επιφάνεια. Χρειαζόμαστε μια κατεύθυνση, κάποιον πίσω από τον οποίο να βαδίσουμε.
Προσευχήσου……
Σήμερα δεν σου προτείνω το πώς θα ξεκινήσεις την προσευχή σου… άνοιξε την καρδιά σου στον Κύριο και πες του όλα όσα σε άγγιξαν από αυτή την περικοπή.
(π. Νίκος Ρούσσος)
