ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 19ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
11 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (18, 1-5.10.12-14)
Εκείνη την ώρα πλησίασαν τον Ιησού οι μαθητές και του είπαν: “ποιος, άραγε, είναι ο ανώτερος στη βασιλεία των ουρανών;” Κι αφού προσκάλεσε ένα παιδί, το έστησε ανάμεσά τους και είπε: “Αλήθεια σας λέω: αν δεν μεταστραφείτε και γίνετε όπως τα παιδιά, δεν θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος, λοιπόν, ταπεινώσει τον εαυτό του όπως αυτό το παιδί, αυτός θα είναι ο ανώτερος στη βασιλεία των ουρανών. Κι όποιος δεχθεί ένα τέτοιο παιδί στο όνομά μου, δέχεται εμένα.
Κοιτάξτε να μη καταφρονείστε ένα από αυτούς τους μικρούς. Διότι, σας λέω, ότι οι άγγελοί τους στους ουρανούς, βλέπουν πάντα το πρόσωπο του Πατέρα μου, του επουράνιου.
Τι σας φαίνεται; Αν ένας άνθρωπος έχει εκατό πρόβατα και ένα απ’ αυτά χαθεί, δεν θα αφήσει τα ενενήντα εννιά πάνω στα βουνά και θα πάει να αναζητήσει το χαμένο; Και αν συμβεί και το βρει, αλήθεια σας λέω: χαίρεται περισσότερο γι’ αυτό παρά για τα ενενήντα εννιά που δεν είχαν χαθεί. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν θέλει ο Πατέρας σας, που βρίσκεται στους ουρανούς, να χαθεί ένας από αυτούς τους μικρούς.
ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Εάν δεν μετανοήσετε και δεν γίνετε σαν τα παιδιά, δεν θα εισέλθετε στη Βασιλεία των Ουρανών». Αυτά τα λόγια του Ιησού είναι από τα πιο παρεξηγημένα λόγια του Ευαγγελίου. Το να γίνουμε σαν τα παιδιά δεν σημαίνει να παραμείνουμε ανώριμοι ή να ζούμε μια μορφή παιδικής πνευματικότητας. Σημαίνει να ξαναβρούμε αυτό που κάνει ένα παιδί πραγματικά παιδί: την εμπιστοσύνη. Το παιδί ζει γνωρίζοντας ότι βρίσκεται στα χέρια κάποιου που το φροντίζει. Αυτή είναι η ευαγγελική μικρότητα. Πολύ συχνά πιστεύουμε ότι το να γίνουμε ενήλικες σημαίνει να μη χρειαζόμαστε κανέναν, να ελέγχουμε τα πάντα και να αρκούμαστε στον εαυτό μας.
Το Ευαγγέλιο, όμως, μας διδάσκει το αντίθετο. Η ωριμότητα της πίστης συνίσταται στο να αναγνωρίζουμε ότι η ζωή μας βρίσκεται πραγματικά σε ασφάλεια όταν είναι στα χέρια του Θεού. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν μας κάνει πιο αδύναμους. Μας κάνει πιο ελεύθερους. Εκείνος που αισθάνεται ότι προστατεύεται από μια μεγαλύτερη αγάπη είναι ακριβώς αυτός που βρίσκει το θάρρος να πάρει μεγάλες αποφάσεις στη ζωή του. Ο φόβος, άλλωστε, μας κάνει προσεκτικούς μέχρι το σημείο να μας παραλύσει. Η εμπιστοσύνη, αντίθετα, καθιστά δυνατή την τόλμη. Γι’ αυτό να είσαι μικρός σύμφωνα με το Ευαγγέλιο δεν σημαίνει να είσαι παθητικός, αλλά να αντλείς δύναμη από την πηγή για τις πιο θαρραλέες επιλογές.
Η Αγία Κλάρα της Ασίζης, τη μνήμη της οποίας τιμούμε σήμερα, αποτελεί μια φωτεινή μαρτυρία γι’ αυτό. Μόνο μια νέα γυναίκα βαθιά πεπεισμένη ότι βρίσκεται στα χέρια του Θεού θα μπορούσε να τα αφήσει όλα, να πάει κόντρα στις προσδοκίες της εποχής της και να δώσει ζωή σε έναν τρόπο ύπαρξης που θα άλλαζε την ιστορία της Εκκλησίας. Δεν ήταν η εμπιστοσύνη στις δικές της ικανότητες εκείνη που τη στήριξε, αλλά η βεβαιότητα ότι στηριζόταν από την αγάπη του Κυρίου. Αυτό είναι το παράδοξο του Ευαγγελίου: οι μικροί είναι οι μεγαλύτεροι. Όποιος εμπιστεύεται τον Θεό δεν παραιτείται από το να σκέφτεται, να επιλέγει ή να αγωνίζεται. Απλώς παύει να κουβαλά μόνος του το βάρος της ύπαρξής του.
Προσευχήσου……
Κύριε, βοήθησέ με ν’ αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα όσα θα μου φέρει η σημερινή ημέρα. Βοήθησέ με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο άγιο θέλημά Σου. Στην κάθε ώρα της ημέρας φώτιζέ με και δυνάμωνέ με για το κάθε τι.
Όποιες ειδήσεις κι αν λάβω σήμερα, δίδαξέ με να τις δεχθώ με ηρεμία και με την ακλόνητη πεποίθηση ότι τίποτε δεν συμβαίνει, χωρίς να το επιτρέψεις Εσύ.
Καθοδήγησε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου σε όλα τα έργα και τα λόγια. Στις απρόοπτες περιστάσεις μη με αφήσεις να ξεχάσω ότι όλα παραχωρούνται από Σένα.
Δίδαξέ με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλος της οικογένειάς μου και σ’ όλους τους συνανθρώπους μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μη συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.
Κύριε, δώσε μου τη δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα της ημέρας αυτής, σε όλη τη διάρκειά της.
Καθοδήγησε τη θέλησή μου και δίδαξέ με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και ν’ αγαπώ κάθε άνθρωπο…..
(π. Νίκος Ρούσσος)
