ΙΝΔΙΑ: «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Δύο ιστορίες «αθλητών» – αφιερωμένων στην Καθολική Εκκλησία της Ινδίας ήρθαν στην επικαιρότητα τον τελευταίο καιρό και τις παρουσιάζουμε.

Πριν ένα μήνα διεξήχθησαν στο Μπουτάν οι 12οι Διεθνείς Αγώνες Άρσης Βαρών powerlilfting. Ένας Ινδός Καθολικός ιερέας, 48 ετών, επικράτησε στην κατηγορία των 92 κιλών και παρέλαβε το χρυσό μετάλλιο με την ιερατική του ενδυμασία. Πρόκειται για τον π. Ντένις Ντόμινικ Τζόζεφ, από την Επισκοπή Αμραβάτι της πολιτείας Μαχαράστρα. Ο π. Ντένις, χειροτονηθείς το 2010, είναι βοηθός εφημέριος στην ενορία Αγίου Ιγνατίου στην πόλη Πούνε και Διευθυντής του Λυκείου αγοριών του Αγίου Ιωσήφ στην ίδια περιοχή. Ξυπνά στις 3:30 το πρωί για να μπορέσει να γυμνασθεί πριν αναλάβει τα καθήκοντά του. Δεν έχει προπονητή και θεωρεί την Παναγία ως προπονήτριά του και δύναμή του στις καθημερινές δυσκολίες. Στην αρχή πολλοί του έλεγαν ότι αθλητισμός και ιεροσύνη δεν ταιριάζουν, αλλά, όταν άρχισε να κατακτά νίκες, άλλαξαν γνώμη. Ευτυχώς ο Επίσκοπος της Αμραβάτι Σεβ/ότατος Μάλκολμ Σεκέιρα τον ενθάρρυνε εξαρχής στις προσπάθειές του.

Ο π. Ντένις πιστεύει ότι η πίστη δεν ανταγωνίζεται την πειθαρχία αλλά την ενισχύει. Αφιέρωσε το χρυσό μετάλλιο στους γονείς του και όλους τους γονείς αφιερωμένων προσώπων: οι γονείς του εόρτασαν φέτος το ιωβηλαίο του γάμου τους και ήθελε να τους κάνει δώρο τη νίκη του. Αισθάνεται ευτυχισμένος που μπορεί, μέσω του αθλητισμού, να εμπνέει τους νέους, ώστε να διεκδικούν τα όνειρά τους. 

Την ίδια περίπου περίοδο, στην πολιτεία της Κεράλα, σε αγώνες στίβου όλων των ηλικιών, μια ξυπόλητη καλόγρια στάθηκε στην αφετηρία του αγώνα μετ` εμποδίων άνω των 55 ετών! Ξεπέρασε άνετα τα εμπόδια και τερμάτισε πρώτη, κερδίζοντας το θαυμασμό της τοπικής Υπουργού Αθλητισμού και χιλιάδων θεατών, ενώ το σχετικό βίντεο στο διαδίκτυο αναπαρήγαγε την είδηση σε εθνικό επίπεδο.

Ήταν η, έχουσα το ίδιο επώνυμο με τον ανωτέρω ιερέα, αδ. Σαμπίνα Τζόζεφ, από τις «Αδελφές της Προσκύνησης του Αγίου Μυστηρίου» καθηγήτρια φυσικής αγωγής σε σχολεία, από 30ετίας. Μαθήτρια αθλητικών σχολείων, με επιδόσεις στα εμπόδια επέλεξε τον μοναχισμό το 1993, ενώ είχε δικαίωμα να γίνει δημόσια υπάλληλος. Έκανε πρώτους όρκους το 1997 και οριστικούς μοναχικούς όρκους το 2000. Έχει περάσει όλη τη ζωή της μεταξύ προσευχής, προπονήσεων και ταξιδιών με τις σχολικές ομάδες. Προπόνησε εκατοντάδες παιδιά σε στίβο, πυγμαχία, ταε-κβον-ντο και μπάντμιντον και ολοκληρώνει την καριέρα της ως καθηγήτρια τον Μάρτιο του 2026, οπότε αποφάσισε να συμμετάσχει και η ίδια σε αγώνα στίβου, μετά από δεκαετίες.

Έχει βοηθήσει αρκετά παιδιά φτωχών και αγροτικών οικογενειών, να αλλάξουν τη ζωή τους μέσω του αθλητισμού, συστήνοντάς τα σε ομάδες όπως την P.S. Jeera, από χριστιανική οικογένεια, η οποία υπήρξε αρχηγός της Εθνικής Γυναικών στο μπάσκετ και η πρώτη επαγγελματίας παίκτρια που έπαιξε στο εξωτερικό. Θεωρεί ότι ο αθλητισμός μπορεί να θεραπεύει σύγχρονα προβλήματα, όπως τον εθισμό σε ουσίες, την μοναξιά και την έλλειψη στόχων, γιατί διδάσκει ομαδική εργασία, πειθαρχία και πίστη, και πιστεύει ότι δεν υπάρχει έργο που δεν μπορούν να κάνουν οι μοναχές όταν ο Θεός είναι μαζί τους. 

Πληροφορίες και φωτογραφία για Ινδό ιερέα από The Tablet

Πληροφορίες και φωτογραφία για Ινδή μοναχή από National Catholic Reporter

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ

μέλος της Συνοδικής Επιτροπής “Δικαιοσύνη και Ειρήνη”