Η διπλή συμφιλίωση

Η διπλή συμφιλίωση


Η λέξη συμφιλίωση είναι η λέξη κλειδί  για να καταλάβουμε το γνήσιο πνεύμα της Τεσσαρακοστής. Η συμφιλίωση είναι η αποκατάσταση φιλικών σχέσεων με τους άλλους. Αυτοί οι άλλοι είναι ο συνάνθρωπός μας και ο Θεός μας και μάλιστα για να αποκαταστήσουμε τις φιλικές μας σχέσεις με το Θεό πρέπει να τις έχουμε εξασφαλίσει πρώτα με τους συνανθρώπους μας. Γιατί όπως γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Αν κάποιος πει: αγαπώ το Θεό, μισεί όμως τον αδελφό του, είναι ψεύτης…. Γιατί πραγματικά, αυτός που δεν αγαπάει τον αδελφό του, τον οποίο βλέπει, πως μπορεί να αγαπάει το Θεό, τον οποίο δεν βλέπει;». (Α΄Ιωαν. 4,20)

Ο άνθρωπος από μόνος του μπορεί να συμφιλιωθεί με τον συνάνθρωπό του, όμως δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με το Θεό,  τον οποίο πρόσβαλε με την αμαρτία του. Γι’ αυτό είναι ο ίδιος ο Θεός που παίρνει την πρωτοβουλία να προσφέρει στον άνθρωπο αυτή την  δυνατότητα και την ικανότητα να συμφιλιωθεί μαζί Του. Όμως αυτή η πρωτοβουλία του Θεού προϋποθέτει και την δική μας ενεργό συμμετοχή. Δεν αρκεί παθητικά να την δεχθούμε, αλλά οφείλουμε να συνεργαστούμε μαζί Του, να προχωρήσουμε στην ειλικρινή  μετάνοια. Αυτή θα μας οδηγήσει στη μεταστροφή που είναι και η προϋπόθεση για να λάβουμε τη θεϊκή συμφιλίωση.

Η  συμφιλίωση με το Θεό Πατέρα πραγματοποιείται χάρη στη θυσία του Χριστού και χορηγείται στον άνθρωπο μέσω της Εκκλησίας.

Οι λειτουργοί της Εκκλησίας που έχουν λάβει το Μυστήριο της ιεροσύνης και το Πνεύμα του Θεού τους κατέστησε μεσίτες μεταξύ Θεού και ανθρώπων,  γίνονται οι πρέσβεις του Χριστού, και στο όνομα του Χριστού καλούν τον εαυτόν τους, αλλά και όλα τα μέλη της Εκκλησίας σε μετάνοια και σε μεταστροφή και μαζί με τον Απόστολο Παύλο επαναλαμβάνουν: «στο όνομα του Χριστού, λοιπόν, σας παρακαλούμε: Συμφιλιωθείτε με το Θεό». (Β΄Κορινθ. 5,20)

Ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού που είμαστε, οφείλουμε πρώτα να συμφιλιωθούμε μεταξύ μας , μέσα στην μικρή μας φυσική οικογένεια, την  ευρύτερη οικογένεια που είναι η ενορία, την ακόμη πιο μεγάλη που είναι η τοπική μας Εκκλησία, αλλά και όλη  την ανθρώπινη κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Τότε η κάθε μια και ο κάθε ένας μας, από τη θέση στην οποία ο Κύριος μας έταξε μέσα στην Εκκλησία του, μπορεί να συμφιλιωθεί και με τον πλησίον του που είναι η προϋπόθεση για να συμφιλιωθεί και με το Θεό.

Η επιστροφή στο Θεό προϋποθέτει αλλαγή πορείας. Ο δρόμος που ο άνθρωπος ακολουθεί εξ αιτίας της αμαρτίας του τον οδηγεί μακριά από το Θεό. Ο εύσπλαχνος όμως Θεός παίρνει την πρωτοβουλία να μας επαναφέρει κοντά του, να μας σφίξει στην πατρική αγκαλιά του, όπως ο γεμάτος από αγάπη πατέρας του άσωτου υιού. Για να γίνει αυτό πρέπει να εγκαταλείψουμε το δρόμο της δυστυχίας  και να ακολουθήσουμε το δρόμο της σωτηρίας. Αυτό το δρόμο συνεχώς μας υποδεικνύει ο λόγος του Κυρίου. Αυτός ο δρόμος είναι ο ίδιος ο Χριστός που μας βεβαίωσε: « εγώ είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή, κανένας δεν πηγαίνει στον Πατέρα αν δεν περάσει από μένα». (Ιωάν. 13,6).

Για να ακολουθήσουμε το Χριστό χρειαζόμαστε μια ριζική αλλαγή. Μια αλλαγή που να ξεκινά από την ίδια την καρδιά μας. Η εξωτερική συμπεριφορά του ανθρώπου πολλές φορές είναι ψεύτικη, απατηλή, τυπική, φαρισαϊκή. Αυτό συμβαίνει όταν η πίστη μας είναι συναισθηματική , επιδερμική και όχι πραγματική.

Ο Ιησούς ζητά να μετατρέψουμε τις εξωτερικές πράξεις λατρείας  και μετανοίας που προβλέπει ο νόμος σε πράξεις εσωτερικές. Η ελεημοσύνη πρέπει να είναι μυστική, κρυφή, η απονέκρωση χαρούμενη και η προσευχή ταπεινή,  και τότε  «ο Πατέρας, που βλέπει στα κρυφά, θα σας ανταμείψει», (Ματθ. 6,4).

Ας επωφεληθούμε ακόμη περισσότερο από τις τελευταίες αυτές ημέρες της Τεσσαρακοστής καις ας προχωρήσουμε σε κάτι πιο συγκεκριμένο, που θα είναι η απόδειξη πως με ειλικρίνεια ζητούμε τη συμφιλίωση με το Θεό. Ας κάνουμε εγκράτεια στον εγωισμό μας, ας νηστέψουμε από την υπερηφάνειά μας και ας πάρουμε την πρωτοβουλία να συμφιλιωθούμε και να αγαπήσουμε έστω και ένα άτομο το οποίο δεν αγαπούμε όπως ο Χριστός μας ζητά ή και χειρότερα ίσως και μισούμε. Αν αυτό το καταφέρουμε, με τη χάρη του Θεού, ας πάρουμε τη μεγάλη απόφαση να συμφιλιωθούμε και με το Θεό. Αυτή η συμφιλίωση γίνεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο που ο ίδιος ο Χριστός έχει ορίσει στην Εκκλησία του για όλα τα παιδιά του. Αυτός ο τρόπος λέγεται «Μυστήριο της μετανοίας». Εξομολογούμαστε την κάθε αμαστία μας και εκδηλώνουμε την απόφαση μας να μην την επαναλάβουμε. Τότε  και ο Κύριος μέσω του Λειτουργού της Εκκλησίας μας με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μας συμφιλιώνει μαζί του, μέσω του Θανάτου και της Αναστάσεως του υιού του, μας χορηγεί την άφεση, τη γαλήνη και την ειρήνη για α συνεχίσουμε την πνευματική μας πορεία με τη δύναμη της μυστηριακή χάρης που μας δίνεται το Μυστήριο της Μετανοίας.

Έτσι θα έχουμε αληθινά προετοιμαστεί  και με τον καλύτερο τρόπο για να εορτάσουμε την εορτή της υπέρτατης αγάπης του Θεού για μας που είναι η εορτή του Πάσχα Κυρίου.

+N

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Αποκαταστάθηκε ο Ναός του Αγίου Ιωσήφ στη Χίο

Το πρωί της Τετάρτης, 7 Δεκεμβρίου, ο Αποστολικός Τοποτηρητής της Καθολικής Επισκοπής Χίου,  Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Ιωσήφ, μαζί με τον Εφημέριο Χίου π. Λέοντα, επισκέφτηκαν τα

10 Δεκεμβρίου μνήμη της Παναγίας του Λορέτο

  Το προσκύνημα της Παναγίας του Λορέτο κτίστηκε στον τόπο όπου σύμφωνα με την παράδοση τοποθετήθηκε η κατοικία της Παναγίας που είχε μεταφερθεί με θαυματουργό

Mελέτη  του Ευαγγελίου της ημέρας

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 2ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ 10 Δεκεμβρίου 2022                                     Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου