Η αιώνια ζηλότυπη αγάπη
Παντού μέσα στη δημιουργία θαυμάζουμε τα σημάδια της αγάπης του Θεού: Ο Θεός δεν μπορεί να μην αγαπά, δεν μπορεί να αγνοεί τα δημιουργήματά του. Αυτό που με κλόνισε βαθειά με θετικό αποτέλεσμα είναι που έμαθα ότι και οι αιώνιες φωτιές κάνουν ορατή και ανεξίτηλη την αιώνια αγάπη μεταξύ του Δημιουργού και των δημιουργημάτων του. Η κόλαση είναι μία αδιάλυτη αγάπη απορριπτέα για την αιωνιότητα.
Ο Θεός, για να θαυμάσει ακόμη περισσότερο την πιο όμορφη αντανάκλαση του εαυτού Του, δημιούργησε τον άνθρωπο «κατ’ εικόνα του». Ο Θεός σε μένα μπορεί να μακαρίζεται μόνο για τον εαυτόν Του. “Με κατέστησες ως ένα θαύμα” (Ψαλ. 139). Ολόκληρη την οικουμένη την επικέντρωσε στον άνθρωπο.
Εκείνος είναι ζηλότυπος του εαυτού Του, (Έξ. 20, 4,5) για μένα, για καθένα. Η δική Του είναι θεϊκή και δεν μπορεί να δεχθεί εξαιρέσεις: «θα αγαπήσεις τον Κύριο το Θεό σου, με όλη την ψυχή σου, με όλη την καρδιά σου , με όλο σου το νου και με όλες δυνάμεις σου”.
Σε προφυλάσσει από κάθε πιθανή προδοσία : “Δεν θα έχεις άλλο Θεό εκτός από μένα”.
Η ζηλότυπη αγάπη Του προσφέρεται ολότελα δωρεάν. Εκείνος φαίνεται να σου λέει: δεν έχω ανάγκη από σένα, δεν σκέπτομαι εμένα. Έχω ανάγκη εσύ να αισθάνεσαι ότι με χρειάζεσαι. “Χωρίς εμένα δεν μπορείς να κάνεις τίποτε”.
Σε μένα, σε σένα ο Θεός καθρεπτίζεται και θαυμάζει τον Ιησού, τον αγαπητό Υιό….. να γιατί μας αγαπά απεριόριστα. “Ο Ιησούς ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο, ώστε να μπορούμε να τον συναντούμε και να τον αγαπούμε κάθε στιγμή: αυτό μας το επιβεβαιώνει με αυτά τα λόγια: «το έκανες σε μένα».
Είσαι εσύ, ω Θεέ μου, που σε κάθε λουλούδι που συναντώ, μου βεβαιώνεις την αγάπη σου, Εσύ το φύτεψες για μένα.
Σε κάθε άστρο, που σε μυριάδες στερέωσες στον ουρανό, μου δηλώνεις: “Σε αγαπώ με μια αιώνια αγάπη”.
+Ν
