Flashes

Mε την καταρρακτώδη βροχή δημιουργήθηκε στο ασφαλτοστρωμένο προαύλιο κοντά στο σπίτι μία λίμνη. Αφαίρεσα από τον σωλήνα ένα φύλλο  που είχε φράξει το πέρασμα του νερού. Ακόμα και  μερικά ίχνη εγωισμού  μπορούν να εμποδίσουν την αγάπη. Μπορούν  να  εμποδίσούν  το πέρασμα του Θεού  ανάμεσα σε εσένα και του πλησίον.

Όλες οι εποχές είναι όμορφες. Αγχώδη το φθινόπωρο; Μόνο αυτό όμως σου δίνει  τα εξαιρετικά χρώματα του δάσους. Μόνο εκείνο μετατρέπει  σε λουλούδια  ακόμη και τα φύλλα. Ο χειμώνας στερείται της ζωής;  Ευχαρίστησε  τα γυμνά κλαδιά του που σου επιτρέπουν  να χαρείς άμεσα το θέα του ήλιου.

Ενώ συνέχιζε να βρέχει  λίγο πιο μπροστά  βλέπω μια  ωραιότατη και πολύχρωμη ομπρέλα, πεταμένη  στο πεζοδρόμιο. Την παίρνω εντυπωσιασμένος που  μια τόσο ωραία ομπρέλα, τόσο ελκυστική  δεν προκάλεσε σε κανένα το ενδιαφέρον. Ναι, μια ωραιότατη και φανταχτερή, αλλά μια ομπρέλα που δεν ανοίγει, δεν εξυπηρετεί κανένα, δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Ανοίξου με το χαμόγελο και θα χρησιμεύσεις σε πολλούς.

Προχωρούσα ανήσυχος. Βλέπω να περνά στο δρόμο ένα αυτοκίνητο που είχε μια διαφημιστική πινακίδα  στο πλάι που έγραφε: Μείνε ήσυχος: υπάρχει η αγάπη, υπάρχει η ζεστασιά, υπάρχει η Italgas!”.

Τότε είπα στον εαυτό μου: “Μείνε ήσυχος: υπάρχει η αγάπη, υπάρχει η ζεστασιά,   υπάρχει…. Ο Θεός!”