«ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ» ΣΟΥΗΔΙΑΣ:
ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΖΩΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ
Η Καθολική Εκκλησία της Σουηδίας θυμίζει τη δική μας Εκκλησία: σε πληθυσμό περίπου 10 εκατομμυρίων κατοίκων, οι Καθολικοί πιστοί είναι το 2% και αυτό λόγω της άφιξης χιλιάδων Καθολικών μεταναστών, στις πρόσφατες δεκαετίες, από όλο τον κόσμο. Ο, πολωνικής καταγωγής, γηγενής πληθυσμός έχει εμπλουτισθεί με αφρικανικής, ασιατικής, νοτιοαμερικανικής αλλά και άλλης ευρωπαϊκής προέλευσης, το ίδιο, δε, συμβαίνει και με τους ιερείς που την εξυπηρετούν. Αντίστοιχες είναι οι γλώσσες στις οποίες γίνονται οι θείες λειτουργίες. Διαφέρουμε στο γεγονός ότι όλη η χώρα είναι μια Επισκοπή (Στοκχόλμης), όπου προΐσταται ο καρδινάλιος Αρμπορέλιους.
Όλοι επίσης έχουμε ακούσει ότι η θρησκευτική πρακτική στη χώρα, όπου εθνική εκκλησία είναι η Ευαγγελική – Λουθηρανική είναι σπάνια, όπως στις περισσότερες χώρες της Βόρειας Ευρώπης και ζητήματα όπως διακοπή κύησης, χειροτονία των γυναικών ή γάμοι μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι αποδεκτά και από θρησκευτικά αδιάφορους και από τους υπόλοιπους.
Παρόλ’ αυτά η Επιτροπή «Δικαιοσύνη και Ειρήνη» της Επισκοπής αποφάσισε να παρέμβει, με αφορμή τις γενικές εκλογές της 13ης Σεπτεμβρίου και να θέσει θέματα ζωής στην «κοσμική» αυτή χώρα και συγκεκριμένα να παρουσιάσει τη θέση της Καθολικής Εκκλησίας για την άμβλωση και την ευθανασία.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Ιησουίτης π. Τόμας Ιντεργκαντ, σημειώνει ότι οι Χριστιανοί πρέπει να είναι εξοπλισμένοι να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή. Η πολιτική συμμετοχή είναι νόμιμη έκφραση της χριστιανικής ηθικής. Όμως, υπάρχουν θέματα που αφορούν απόλυτες αξίες, που αφορούν τη ζωή και το θάνατο, όπου η πίστη συνδέεται με τη συνείδηση. Σε αυτό το σημείο η Επιτροπή προσδιορίζει την ευθανασία ως το κύριο ζήτημα, που η ψήφος μπορεί να έχει αντίκτυπο στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο, γιατί υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των κομμάτων. Σχετικά με την άμβλωση «όλοι βρίσκονται στην ίδια γραμμή», μια πραγματικότητα που υπογραμμίζει τη σημασία του εγγράφου, σε ένα πολιτικό τοπίο όπου το ζήτημα αυτό έχει ασυνήθιστη συναίνεση. «Όμως η Καθολική Εκκλησία της χώρας ήταν πάντα ενεργή σε ζητήματα υπέρ της ζωής» σημείωσε ο π. Ιντεργκαντ.
Η γενική γραμματέας του Respekt, οργάνωσης υπέρ της ζωής της Καθολικής Εκκλησίας, Μπενεντίκτ Λίμπεργκ, περιέγραψε το έγγραφο ως «σημαντικό και μάλλον τολμηρό βήμα στο σουηδικό πλαίσιο» επισημαίνοντας και αυτή ότι, στο πολιτικό και πολιτιστικό τοπίο της χώρας, η άμβλωση είναι διευθετημένο ζήτημα πέρα από πολιτικές αμφισβητήσεις.
Όμως η Εκκλησία δικαιούται να έχει άποψη και ας μην είναι δημοφιλής.
Υ.Γ. Ένας άνθρωπος που εξέφραζε για χρόνια την άποψή του, ανεξάρτητα από αντιδράσεις, ήταν και ο π. Σπύρος Τσιάκαλος, που έφυγε πριν λίγες μέρες, όπως ενημέρωσε η οικογένειά του. Από αγροτική οικογένεια σπούδασε Θεολογία και πρόσφερε διακονία, για δεκαετίες, σε ενορίες του Λεκανοπεδίου.
Οι περισσότεροι, όπως και ο υπογράφων, τον γνωρίσαμε ως παπαΤσάκαλο, στα ΜΜΕ της δεκαετίας του `90, να μιλά για διάφορα θέματα. Προσωπικά θα τον θυμάμαι σε τηλεοπτικές εκπομπές του 2001, όπου συμμετείχαμε, ως έναν από τους λίγους Ορθόδοξους κληρικούς που στήριξαν την πρόσκληση της Εκκλησίας της Ελλάδος, για να έρθει ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ στην Ελλάδα. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Πληροφορίες και φωτογραφίες από National Catholic Register
Φωτογραφία π. Τσιάκαλου από facebook
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ
μέλος Συνοδικής Επιτροπής “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ”
