ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Σήμερα το Ευαγγέλιο (πρβλ. Μτ 18,21-35) μας μιλά για μια θεμελιώδη αξία της χριστιανικής ζωής: τη συγχώρηση. Ο Ιησούς τη δίδαξε και τη μαρτύρησε μέχρι και επάνω στον σταυρό, όπου προσευχήθηκε στον Πατέρα για εκείνους που Τον καταδίωκαν, με τα λόγια που όλοι γνωρίζουμε: «Πατέρα, συγχώρησέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν» (Λκ 23,34).
Στο σημερινό ευαγγελικό απόσπασμα, ο Πέτρος ρωτά τον Διδάσκαλο ακριβώς γι’ αυτό το θέμα: «Κύριε –Τον ρωτά–, πόσες φορές θα σφάλει σ’ εμένα ο αδελφός μου και θα τον συγχωρήσω; Μέχρι επτά φορές;» (Μτ 18,21). Τα λόγια του φανερώνουν μια γενναιόδωρη καρδιά: ο αριθμός επτά, πράγματι, στη Βίβλο συμβολίζει την πληρότητα, και το «να συγχωρεί κανείς επτά φορές» σημαίνει να συγχωρεί με μεγάλη γενναιοδωρία. Η απάντηση του Ιησού, όμως, πηγαίνει ακόμη πιο πέρα: «Δεν σου λέω μέχρι επτά φορές –του λέει–, αλλά μέχρι εβδομήντα φορές επτά» (στ. 22), δηλαδή πέρα από κάθε όριο, χωρίς μέτρο.
Και για να κάνει ακόμη πιο σαφή τη σκέψη Του, ο Σωτήρας αφηγείται την παραβολή ενός δούλου, ο οποίος όφειλε στον κύριό του ένα τόσο μεγάλο χρέος, ώστε πρακτικά ήταν αδύνατον να το εξοφλήσει. Μολονότι το χρέος του διαγράφηκε από καθαρή ευσπλαχνία, ο ίδιος δεν έδειξε την ίδια ευσπλαχνία προς έναν σύνδουλό του και, γι’ αυτό, επιπλήχθηκε και τιμωρήθηκε αυστηρά (πρβλ. στ. 23-30).
Με αυτά τα λόγια, ο Ιησούς μάς υπενθυμίζει ότι το δώρο και η συγχώρηση βρίσκονται στα θεμέλια της ύπαρξής μας. Όλα μάς δίνονται από τον Θεό από καθαρή αγάπη, και κανείς από εμάς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ανταποκρίνεται τέλεια σε τόση αγαθότητα. Γι’ αυτό η ανιδιοτέλεια, που βρίσκεται στην πηγή της ίδιας μας της ζωής, αποτελεί και τον καλύτερο κανόνα για τη συμβίωσή μας. Το διαπιστώνουμε καθημερινά. Η συγχώρηση είναι απαραίτητη και, όταν απουσιάζει, δεν είναι δυνατόν να ζήσουμε ειρηνικά: αργά ή γρήγορα, μέσα στην καρδιά και ανάμεσα στους ανθρώπους, γεννιούνται συγκρούσεις, κατηγορίες, πικρίες και εκδικήσεις, που καταστρέφουν τις σχέσεις, διαιρούν τις οικογένειες και πυροδοτούν πολέμους.
Μόνο η συγχώρηση ελευθερώνει και ξαναφέρνει το φως, ακόμη και εκεί όπου η υλική και ηθική φτώχεια του ανθρώπου, έστω και για λίγο, έχει σκοτεινιάσει τον ορίζοντα και έχει κάνει αβέβαιη την πορεία. Η συγχώρηση, σαν ένας ευεργετικός άνεμος, διαλύει ακόμη και τα πιο πυκνά σύννεφα, μέχρι να φανεί ξανά ο ήλιος.
Ο ίδιος ο Άγιος Πέτρος το βίωσε πολλές φορές στη ζωή του. Ιδιαιτέρως όταν, αφού είχε αρνηθεί και εγκαταλείψει τον Ιησού κατά το Πάθος, Τον συνάντησε αναστημένο στην όχθη της λίμνης και άκουσε να του απευθύνεται μία μόνο ερώτηση: «Σίμων […], με αγαπάς;» (Ιω 21,15), μαζί με μια πρόσκληση: «Ακολούθησέ με!» (στ. 19). Ακριβώς όπως στην αρχή, την ημέρα της πρώτης τους συνάντησης, σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Και αυτή η αγάπη, που λησμονεί και θεραπεύει, θα αποτελέσει για τον Πρώτο των Αποστόλων την επιβεβαίωση της αποστολής του.
Ας ζητήσουμε, λοιπόν, από την Αειπάρθενο Μαρία, τη Μητέρα του Ελέους, να μας βοηθά να συγχωρούμε πάντοτε, ακόμη και όταν είναι δύσκολο να κάνουμε το πρώτο βήμα, και να διαδίδουμε με θάρρος και σταθερότητα το γαλήνιο και θεραπευτικό φως της αγάπης, που νικά το μίσος και αφοπλίζει κάθε μνησικακία.
——————
Μετάφραση: π.Λ
