Αυξάνεται η πείνα στον κόσμο.
Η πείνα στον κόσμο σαφώς αυξάνει. Για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια τα Ηνωμένα Έθνη ανακοίνωσαν ένα βήμα προς τα πίσω στην καταπολέμηση του υποσιτισμού: Το 2016 υπέφεραν από αυτόν 815 εκατομμύρια άνθρωποι, φέτος 38 εκατομμύρια περισσότερα από ότι το προηγούμενο έτος. Το στοιχείο αυτό περιλαμβάνεται στη αναφορά: «Κατάσταση της Επισιτιστικής Ασφάλειας και της Διατροφής στον Κόσμο», η οποία συντάχθηκε από πέντε Οργανισμούς του Ο.Η.Ε. (Fao, Unicef, Oms, Ifadκαι Pam) και η οποία δημοσιεύθηκε χθες.
Η πείνα εντοπίζεται ιδιαίτερα στην Ασία, με 520 εκατομμύρια και στην Αφρική, με 243 εκατομμύρια, ενώ στη Νότια και Κεντρική Αμερική ζουν τα υπόλοιπα 42 εκατομμύρια που υποφέρουν. Όσον αφορά στην αφρικανική ήπειρο η έκθεση αναφέρει το Νότιο Σουδάν, τη Νιγηρία, τη Σομαλία και την Υεμένη.
«Στο Νότιο Σουδάν, λέει η Giorgia Caccarelli, υπεύθυνη των πολιτικών για την επισιτιστική ασφάλεια της Oxfam Italia, η οποία δημοσίευσε ένα ανακοινωθέν, ο λιμός έχει ήδη εκδηλωθεί, ενώ στην Σομαλία, στην Υεμένη και στη βόρεια Νιγηρία υπάρχει υψηλότατος κίνδυνος. Η ανησυχία μας είναι ότι, χωρίς άμεσες παρεμβάσεις ώστε να κατευνάσουμε την επείγουσα κατάσταση του λιμού, αυτοί οι αριθμοί μπορεί να αυξηθούν ακόμη περισσότερο».
Τα Ηνωμένα Έθνη επισημαίνουν τον πολλαπλασιασμό των συγκρούσεων και των εγχώριων βιαιοτήτων στις χώρες αυτές και την κλιματική αλλαγή, ιδιαίτερα το φαινόμενο ElNino, ως τις δύο κύριες αιτίες αύξησης της πείνας. Αλλά η Oxfam υπογραμμίζει ακόμη ένα ανησυχητικό στοιχείο ότι «η επισιτιστική ανασφάλεια έχει αυξηθεί και σε εκείνες τις χώρες που σήμερα ζουν με πολιτική σταθερότητα και έχουν ειρήνη, αλλά στις οποίες η οικονομική κρίση έχει παίξει μια πολύ αρνητική συνέπεια: κυρίως σε εκείνες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές».
Το ζήτημα της επισιτιστικής ανασφάλειας δεν εξαρτάται από την παραγωγή, αλλά από την κακή διανομή τροφίμων: ένα μέρος του κόσμου υποφέρει από την πείνα, ενώ το άλλο τρώει υπερβολικά. «Είναι σαφές ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα πρόσβασης και όχι διαθεσιμότητας τροφίμων, σχολιάζει η Giorgia Ceccarelli, η τροφή υπάρχει, αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να την αγοράσουν για λόγους οικονομικούς, κοινωνικούς και υποδομής. Και αυτό το πρόβλημα πλήττει κυρίως τις γυναίκες που είναι πολύ περισσότερο ευάλωτες από ότι οι άνδρες: Είναι οι γυναίκες που γενικά φροντίζουν ολόκληρη την οικογένεια και επομένως εκείνες που τρώνε μετά και που έρχονται πάντα μετά από τους συζύγους και τα παιδιά. Και αυτό αποτελεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα όσον αφορά στις έγκυες γυναίκες οι οποίες με το υψηλό επίπεδο επισιτιστικής ανασφάλειας, έρχονται στη συνέχεια αντιμέτωπες με μια σειρά αρνητικών επιπτώσεων ακόμη και με το ζήτημα των παιδιών που γεννιούνται με πολύ υψηλές διατροφικές ανεπάρκειες».
Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών σημειώνει την πρόοδο για την εξάλειψη της πείνας και του υποσιτισμού που έχει τεθεί σε ισχύ μέχρι το 2030. Παρά τα θετικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν τα περασμένα χρόνια, σήμερα γίνονται βήματα προς τα πίσω. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Σύμφωνα με την Ceccarelli οι λύσεις υπάρχουν«και είναι αυτές που ως κοινωνία πολιτών, συνεχίζουμε και απαιτούμε. Είναι, εξηγεί, αυτές οι μακροπρόθεσμες επενδυτικές δράσεις για τη γεωργία μικρής κλίμακας: υπενθυμίζουμε ότι το 80% της τροφής που παράγεται παγκοσμίως προέρχεται από την παραγωγή μικρής κλίμακας και από την οικογενειακή γεωργία. Ως εκ τούτου, αυτοί είναι οι κύριοι επενδυτές στη γεωργία και όχι οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Συνεπώς, οι μακροπρόθεσμες επενδύσεις πρέπει να βαθμονομηθούν και να επικεντρωθούν σε αυτούς τους ανθρώπους, στους ανθρώπους που γνωρίζουν τη γη και ξέρουν πώς να τη χειριστούν».
Η Oxfam κάνει έκκληση και προς την Ιταλία, ώστε να επιβεβαιώσει και να αυξήσει την ευαισθησία της στο πλαίσιο του προβλήματος της πείνας και να διατηρήσει την πίστη της στην κατανομή των προβλεπόμενων πόρων ήδη από τον προσεχή δημοσιονομικό νόμο και που σύντομα θα φτάσει στα Επιμελητήρια.
Μετάφραση:ρφ
