Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 33ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

19 Νοεμβρίου 2026

                                      
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν

Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.

 

Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο  (19,41-44)

Τον καιρό εκείνο, ‘όταν πλησίασε ο Ιησούς και είδε την πόλη, έκλαψε γι’αυτήν και είπε: “Αν γνώριζες κι εσύ σήμερα, αυτά που είναι για την ειρήνη σου! Αλλά τώρα έχουν κρυφτεί απ’τα μάτια σου. 

Γιατί θα έλθουν για σένα μέρες που οι εχθροί σου θα στήσουν χαρακώματα και θα σε περικυκλώσουν και θα σε πολιορκήσουν από παντού. Θα σε κατεδαφίσουν και θα αφανίσουν τα παιδιά σου μέσα σου και δε θα σου αφήσουν πέτρα πάνω σε πέτρα. Κι αυτό γιατί δεν αναγνώρισες τον καιρό της επίσκεψής σου”.

Λόγος του Κυρίου

 

Στοχασμός  του don Luigi Maria Epicoco

«Αν είχες καταλάβει κι εσύ, αυτή την ημέρα, τι οδηγεί στην ειρήνη! Τώρα όμως αυτό έχει κρυφτεί από τα μάτια σου».

Το σημερινό Ευαγγέλιο του Λουκά μάς διηγείται ότι ο Ιησούς, αντικρίζοντας την Ιερουσαλήμ, έκλαψε γι’ αυτήν. Είναι δάκρυα που δεν απέχουν πολύ από τη θλίψη που πιθανότατα συνεχίζει να αισθάνεται ο Κύριος, όταν βλέπει τη σημερινή Ιερουσαλήμ, για άλλη μια φορά πληγωμένη από πολέμους, εχθρούς, χαρακώματα και διχασμούς.

Αυτή η αγία πόλη μοιάζει να μην μπορεί ποτέ να βρει την ειρήνη. Όμως, δεν πρέπει να διαβάζουμε αυτά τα δάκρυα μόνο ως πόνο για μια συγκεκριμένη, πραγματική πόλη, όπως είναι η Ιερουσαλήμ. Μέσα τους κρύβεται και η θλίψη για τη ζωή του καθενός μας.

Κάθε φορά που κλείνουμε την καρδιά μας στη σχέση με τον Θεό και πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, καταλήγουμε σχεδόν πάντα να καταστρέφουμε τον εαυτό μας με τα ίδια μας τα χέρια. Όχι επειδή ο Θεός μάς τιμωρεί, αλλά επειδή μακριά Του χάνουμε τον δρόμο που οδηγεί σε ό,τι πραγματικά μας δίνει ζωή.

Αυτό ακριβώς λέει ο Ιησούς στην Ιερουσαλήμ: δεν αναγνώρισες «τον καιρό που σε επισκέφθηκε ο Θεός».

Ο Θεός πέρασε, χτύπησε την πόρτα, αλλά δεν έγινε δεκτός.

Και όποιος μας αγαπά δεν μπορεί να μένει αδιάφορος μπροστά στη δυστυχία μας. Ας σκεφτούμε μια μητέρα που βλέπει το παιδί της να καταστρέφει τη ζωή του ή έναν φίλο που παρακολουθεί ανήμπορος τις λανθασμένες επιλογές ενός αγαπημένου του προσώπου. Δεν μπορούν να το αναγκάσουν να αλλάξει, αλλά ούτε και να πάψουν να υποφέρουν γι’ αυτό.

Τα δάκρυα του Ιησού είναι ακριβώς αυτό: μια δήλωση αγάπης.

Ο Θεός δεν μας κοιτάζει με αδιαφορία ή θυμό. Κλαίει για εμάς.

Και τότε, το ερώτημα που μπορούμε σήμερα να φέρουμε στην προσευχή μας είναι απλό:

Μπορούν αυτά τα δάκρυα να μας κάνουν να αλλάξουμε ζωή; Μπορούν να μας πείσουν ότι αξίζει να ανοίξουμε ξανά την πόρτα σε Εκείνον που δεν έπαψε ποτέ να μας αναζητά;

 

Προσευχή της ημέρας. 

Κύριε Ιησού,

δώσε μου μάτια για να σε διακρίνω,

και να σε υποδέχομαι όταν Εσύ έρχεσαι να με επισκεφτείς 

στο πρόσωπο των άλλων,

των φτωχών.

Όταν έρχεσαι να με επισκεφτείς στις χαρές, 

και στις θλίψεις σε κάθε στιγμή της ζωής μου.

κάνε με προσεκτικό στην Παρουσία Σου

πάντοτε. Αμήν.

(π. Νίκος Ρούσσος)

κοινοποίηση άρθρου:

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη