ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 33ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
18 Νοεμβρίου 2026
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (19, 11-28)
Ενώ αυτοί άκουγαν αυτά, ο Ιησούς πρόσθεσε μια παραβολή, επειδή βρισκόταν κοντά στην Ιερουσαλήμ και διότι αυτοί νόμιζαν ότι η βασιλεία του Θεού επρόκειτο να φανερωθεί αμέσως. Τους είπε, λοιπόν: “‘Ενας ευγενής πήγε σε μια μακρινή χώρα για να πάρει ένα βασιλικό τίτλο και να επιστρέψει. Κάλεσε τότε δέκα δούλους του, τους έδωσε δέκα χρυσά νομίσματα και τους είπε: `Εμπορευθείτε μ’ αυτά έως ότου έλθω’. Οι συμπολίτες του όμως τον μισούσαν κι έστειλαν μετά απ’αυτόν μια αντιπροσωπεία για να πει: `δεν θέλουμε αυτός να γίνει βασιλιάς μας’. ‘Οταν επέστρεψε, αφού πήρε το βασιλικό τίτλο, είπε να του φωνάξουν τους δούλους στους οποίους είχε δώσει τα χρήματα, για να μάθει πως τα εμπορεύθηκαν. Πήγε τότε ο πρώτος και είπε: `κύριε, το νόμισμά σου επέφερε άλλα δέκα’. Του είπε τότε ο κύριός του: `εύγε, καλέ δούλε! Επειδή φάνηκες πιστός στα λίγα, να έχεις εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις’. Πήγε κι ο δεύτερος και είπε: `το νόμισμά σου, κύριε, απέδωσε άλλα πέντε’. Είπε ο κύριος και σ’αυτόν: `Πάρε κι εσύ εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις’. Πήγε και κάποιος άλλος και του είπε: `κύριε, πάρε το νόμισμά σου, που το είχα κρυμμένο σ’ένα μαντήλι. Διότι σε φοβόμουν επειδή είσαι αυστηρός άνθρωπος, που παίρνεις ό,τι δεν κατέθεσες και θερίζεις ό,τι δεν έσπειρες’. Λέει τότε ο κύριος και σ’αυτόν: `πονηρέ δούλε, θα σε κρίνω απ’τα ίδια σου τα λόγια: γνώριζες ότι είμαι αυστηρός, ότι παίρνω ό,τι δεν κατέθεσα και ότι θερίζω αυτό που δεν έσπειρα; Γιατί τότε δεν κατέθεσες τα χρήματά μου στην τράπεζα; Κι εγώ όταν ερχόμουν θα τα εισέπρατα με τον τόκο’. Είπε τότε στους παραβρισκόμενους: `πάρτε το χρυσό νόμιασμα απ’αυτόν και δώστε το σ’αυτόν που έχει τα δέκα’. Κι όταν του είπαν: `κύριε, έχει δέκα’, τους απάντησε: `σας λέω ότι σε όποιον έχει θα το δοθεί κι άλλο, ενώ από εκείνον που δεν έχει και αυτό που έχει θα του το πάρουν’. ‘Οσο για τους εχθρούς μου εκείνους που δεν ήθελαν να γίνω βασιλιάς τους, φέρτε τους εδώ και σφάξτε τους μπροστά μου'”.
Οταν ο Ιησούς τα είπε αυτά, προχώρησε μπροστά από τους άλλους, ανεβαίνοντας στην Ιερουσαλήμ.
Στοχασμός
Καθώς ο Ιησούς πλησιάζει στην Ιερουσαλήμ, πολλοί φαντάζονται πως η βασιλεία του Θεού πρόκειται να φανερωθεί αμέσως. Τότε ο Κύριος διηγείται μια παραβολή: ένας άνθρωπος αναχωρεί για να λάβει τον τίτλο του βασιλιά και εμπιστεύεται στους υπηρέτες του ένα χρηματικό ποσό, για να το διαχειριστούν όσο εκείνος θα λείπει. Η αναμονή της επιστροφής του δεν πρέπει να γίνει χρόνος κενός, αλλά ευκαιρία να αξιοποιήσουν την ευθύνη που τους εμπιστεύτηκε.
Κάποιοι υπηρέτες κάνουν τα χρήματα να αποδώσουν, ενώ ένας τα κρύβει σε ένα μαντίλι, πιστεύοντας πως είναι πιο συνετό να μην πάρει κανένα ρίσκο. Η στάση του πηγάζει από τον φόβο του κυρίου του, τον οποίο θεωρεί σκληρό, και δείχνει πόσο μια διαστρεβλωμένη εικόνα της εξουσίας μπορεί να παραλύσει κάθε πρωτοβουλία.
Και στη σχέση μας με τον Θεό μπορεί να μας κυριεύσει ο φόβος μήπως κάνουμε λάθος, με αποτέλεσμα να βλέπουμε την πίστη μόνο ως υποχρέωση να αποφεύγουμε τα σφάλματα. Ο Ιησούς, όμως, μας καλεί σε μια έμπρακτη πιστότητα, που μετατρέπει τα δώρα που λάβαμε σε συγκεκριμένες ευκαιρίες για αγάπη.
Ο χρόνος, οι ικανότητες και οι δυνατότητές μας δεν μας εμπιστεύτηκαν για να μείνουν αχρησιμοποίητα, αλλά για να συμβάλουμε στο καλό των άλλων. Δεν μπορούμε όλοι να καταφέρουμε τα ίδια πράγματα, αλλά ο καθένας μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για ό,τι του έχει εμπιστευτεί, χωρίς να παραλύει από τις συγκρίσεις ή από την αναζήτηση τέλειων αποτελεσμάτων.
Η παραβολή περιέχει και αυστηρά λόγια για την άρνηση της βασιλείας, τα οποία ανήκουν στη γλώσσα της διήγησης και δεν πρέπει να μετατρέπονται σε δικαιολόγηση της θρησκευτικής βίας. Άλλωστε, ο ίδιος ο Ιησούς ανεβαίνει προς την Ιερουσαλήμ, όπου θα φανερώσει τη βασιλική Του εξουσία προσφέροντας τη ζωή Του.
Έτσι, το Ευαγγέλιο μάς καλεί να ζούμε το παρόν με υπευθυνότητα. Γιατί το να περιμένουμε την ολοκλήρωση της βασιλείας του Θεού σημαίνει να συμβάλλουμε από τώρα στην ανάπτυξή της, κάνοντας καρπούς αγάπης τα δώρα που λάβαμε.
Προσευχήσου
Κύριε,
διαπαιδαγώγησέ με στο να επιθυμώ
πάντοτε το καλό,
δώσε μου μια θέληση που να με δεσμεύει
για ότι πραγματικά αξίζει,
ώστε να ζήσω μια ζωή ολοκληρωμένη.
Εσύ είσαι ανάμεσά μας,
ως Εκείνος ο οποίος σώζει,
θεραπεύει, διαπερνά τις κλειστές μας πόρτες,
και μπαίνει για να ανοίξει το νου και τις καρδιές μας.
Χορήγησέ μου, να είμαι και εγώ ικανός
να υποδέχομαι όποιον έχει την καρδιά κλειστή
και με δυσκολία κατανοεί, με δυσκολία αγαπά,
με δυσκολία πιστεύει. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)


