ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 32ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
12 Νοεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (17,20-25)
Τον καιρό εκείνο, ο Ιησούς ρωτήθηκε απ’ τους Φαρισαίους για το πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, τους απάντησε και είπε: “Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με τρόπο που να μπορείς να την παρατηρήσεις. Ούτε θα πουν: `εδώ είναι’ ή `εκεί είναι’, διότι, ιδού, η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σας”.
Και είπε προς τους μαθητές: “Θα έλθουν μέρες που θα επιθυμείστε να δείτε μια από τις μέρες του Υιού του ανθρώπου και δεν θα τη δείτε. Και θα σας πουν: εκεί είναι’ ή εδώ είναι’. Μην πάτε ούτε να τους ακολουθείστε. Διότι όπως αστράπτει η αστραπή απ’ τη μιαν άκρη του ουρανού και λάμπει μέχρι την άλλη, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου κατά την ημέρα του.
Αλλά ο Υιός του ανθρώπου πρέπει πρώτα να πάθει πολλά και να αποδοκιμασθεί απ’ αυτή τη γενιά.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται με τρόπο που να τραβά την προσοχή, και κανείς δεν θα πει: “Να, εδώ είναι” ή “Να, εκεί”. Γιατί, ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι ανάμεσά σας!»
Η απάντηση που δίνει σήμερα ο Ιησούς στους Φαρισαίους περιέχει ένα σπουδαίο μάθημα. Όλοι αναζητούμε ό,τι είναι ουσιαστικό. Όλοι περιμένουμε να συμβεί το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή μας: να έρθει η βασιλεία του Θεού — δηλαδή να φανερωθεί ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο αξίζει πραγματικά να ζούμε. Συχνά τη φανταζόμαστε σαν κάτι εξαιρετικό και εντυπωσιακό, που κάποια μέρα θα έρθει και θα αλλάξει τα πάντα. Ο Ιησούς, όμως, μάς λέει ότι είναι ήδη εδώ. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως δεν έχουμε μάτια για να το αντιληφθούμε. Ό,τι αναζητούμε βρίσκεται τώρα μπροστά μας. Το ψάχνουμε αλλού, στο μέλλον, σε μια διαφορετική κατάσταση, σε μια άλλη ζωή, κι έτσι μας διαφεύγει η ζωή που ζούμε.
Ζούμε διαρκώς περιμένοντας κάτι και, έτσι, δεν κατοικούμε ποτέ πραγματικά στο παρόν. Λέμε στον εαυτό μας: «Θα είμαι ευτυχισμένος όταν τα πράγματα πάνε καλύτερα, όταν λύσω εκείνο το πρόβλημα, όταν έχω περισσότερο χρόνο». Όμως αυτό το «όταν» μπορεί να μην έρθει ποτέ. Αν το συνειδητοποιούσαμε, θα ζούσαμε πιο έντονα όσα έχουμε μπροστά μας: και τα καλά και τα δύσκολα, όσα μας ευχαριστούν και όσα μάς κοστίζουν κόπο. Γιατί αν γνωρίζαμε ότι η βασιλεία του Θεού είναι εδώ, τώρα, και ότι ζούμε μέσα της, θα βιώναμε τη ζωή μας με περισσότερο πάθος και μεγαλύτερη ένταση, χωρίς να περιμένουμε κάτι άλλο.
Ο Θεός δεν μας περιμένει κάπου μακριά. Μας περιμένει στο πρόσωπο του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας, στη σημερινή μας εργασία, στην κούραση αυτού του βραδιού, στην απρόσμενη χαρά μιας συνηθισμένης στιγμής. Η βασιλεία δεν κάνει θόρυβο. Μεγαλώνει σιωπηλά, σαν σπόρος. Κι όποιος μαθαίνει να την αναγνωρίζει ανακαλύπτει ότι η ζωή, όπως ακριβώς είναι, κατοικείται ήδη από τον Θεό.
Προσευχήσου……
Δεν σε ρωτώ, Κύριε,
πότε θα έρθεις,
αλλά πως θέλεις
να προετοιμαστώ για τον ερχομό σου.
Εσύ θέλεις να βάψω με ελπίδα
την καθημερινότητά μου,
να ενεργώ με αγάπη,
και να πεθαίνω κάθε μέρα ως προς τον εαυτό μου,
για να έχω ζωή μέσα μου,
τη δική σου αληθινή ζωή. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
