ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 31ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
4 Νοεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (14,15-24)
Μαζί με τον Ιησού πήγαινε πολύς κόσμος κι εκείνος στράφηκε και τους είπε: “Αν κάποιος έρχεται σε μένα και δε μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές και την ίδια τη ζωή του, δε μπορεί να είναι μαθητής μου. Και όποιος δεν σηκώνει το σταυρό του και να ακολουθεί πίσω μου, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.
Διότι, ποιός από σας που θέλει να οικοδομήσει ένα πύργο δε κάθεται πρώτα να υπολογίσει τη δαπάνη, αν έχει αρκετά για να τον τελειώσει; ‘Ωστε μη τυχόν και βάλει θεμέλια και δε μπορεί να τελειώσει το έργο κι όλοι όσοι τον βλέπουν αρχίζουν να τον κοροϊδεύουν λέγοντας: `Αυτός άρχισε να κτίζει, αλλά δεν μπόρεσε να τελειώσει’. ‘Η ακόμα, ποιός βασιλιάς που πάει να πολεμήσει έναν άλλο βασιλιά δε κάθεται πρώτα να σκεφθεί αν είναι αρκετά δυνατός με δέκα χιλιάδες στρατό για να αντιμετωπίσει τον άλλο που έρχεται εναντίον του με είκοσι χιλιάδες; Αλλοιώς, ενώ αυτός είναι ακόμα μακριά, στέλνει πρεσβευτές και διαπραγματεύεται την ειρήνη. ‘Ετσι, λοιπόν, κι όποιος από σας, που δεν απαρνείται όλα τα υπάρχοντά του, δε μπορεί να είναι μαθητής μου.
Λόγος του Κυρίουù
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Εάν κάποιος έρχεται σε μένα και δεν με αγαπά περισσότερο από τον πατέρα του, τη μητέρα του, τη γυναίκα του, τα παιδιά του, τους αδελφούς του, τις αδελφές του, ακόμη και περισσότερο από την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. Όποιος δεν σηκώνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου».
Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, ο Ιησούς, στο σημερινό Ευαγγέλιο, προσπαθεί να αραιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο το πλήθος των θαυμαστών που Τον ακολουθούν. Ο Ιησούς δεν θέλει θαυμαστές, θέλει μαθητές. Και για να γίνει κανείς μαθητής, χρειάζεται να κάνει πολύ συγκεκριμένες επιλογές. Δεν αρκεί να Τον εκτιμά, να Τον χειροκροτεί, να Τον βρίσκει συναρπαστικό· χρειάζεται πραγματικά να Τον ακολουθεί.
Η πρώτη επιλογή είναι να μην ειδωλοποιούμε ποτέ καμία ανθρώπινη σχέση αυτής της ζωής, κάνοντάς την θεό μας.
Ένας πατέρας, μια μητέρα, μια σύζυγος, ένα παιδί, ένας αδελφός, μια αδελφή, ένας φίλος δεν μπορούν να γίνουν ο θεός μας. Όχι επειδή πρέπει να τους αγαπάμε λιγότερο, αλλά επειδή κανείς τους δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος του να είναι τα πάντα για εμάς.
Όταν ζητάμε από έναν άνθρωπο να μας σώσει, αργά ή γρήγορα τον συνθλίβουμε κάτω από αυτό το βάρος και, αργά ή γρήγορα, απογοητευόμαστε κι εμείς από εκείνον.
Μόνο όταν ο Θεός βρίσκεται στην πρώτη θέση, τα συναισθήματα και οι αγάπες μας βρίσκουν τη σωστή τους θέση και μπορούμε επιτέλους να αγαπάμε τους ανθρώπους γι’ αυτό που πραγματικά είναι.
Η δεύτερη επιλογή είναι να σταματήσουμε να παραπονιόμαστε και να αγκαλιάσουμε την καθημερινή πραγματικότητα.
Αυτό σημαίνει, στην ουσία, να σηκώνουμε τον σταυρό μας: όχι να αναζητούμε εξαιρετικές δοκιμασίες και οδύνες, αλλά να αποδεχόμαστε τη ζωή όπως είναι, με τις δυσκολίες της, τα όριά της, τις πληγές της και τους ανθρώπους που δεν επιλέξαμε εμείς.
Το παράπονο μάς κρατά καθηλωμένους. Μας κάνει να ζούμε κάπου αλλού, μέσα στη ζωή που θα θέλαμε να είχαμε.
Ο σταυρός, αντίθετα, όταν τον αγκαλιάζουμε, μας βάζει στον δρόμο πίσω από τον Ιησού, κάθε άγια ημέρα.
Αυτές δεν είναι προϋποθέσεις για λίγους ήρωες. Είναι οι βασικές προϋποθέσεις κάθε αληθινού μαθητή του Χριστού.
Όποιος τις αποδέχεται ανακαλύπτει ότι το να ακολουθεί τον Χριστό δεν σημαίνει να χάνει τη ζωή του, αλλά να την βρίσκει επιτέλους και να τη ζει πραγματικά, με όλη της την πληρότητα.
Προσευχήσου……
Άνοιξε, Κύριε,
τα χέρια και την καρδιά μου
στις ανάγκες των αδελφών μου,
έτσι ώστε, όσοι με πλησιάζουν
να μπορούν να αισθανθούν την
προνοητική αγάπη του Πατέρα,
και έτσι και εγώ να είμαι αληθινός
μαθητής του Χριστού. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
