ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 25ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
23 Σεπτεμβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (9,1-6)
Κάλεσε τότε ο Ιησούς τους Δώδεκα και τους έδωσε δύναμη και εξουσία πάνω σε όλα τα δαιμόνια και να θεραπεύουν τις ασθένειες. Και τους απέστειλε να κηρύξουν τη βασιλεία του Θεού και να θεραπεύσουν τους ασθενείς. Και τους είπε: “Τίποτα να μη σηκώνετε στο δρόμο, ούτε ραβδί, ούτε σακκίδιο, ούτε ψωμί, ούτε ασημένια νομίσματα, ούτε να έχουν από δυο χιτώνες. Σε όποιο σπίτι και αν μπείτε, εκεί να μένετε και από εκεί να αναχωρείστε. ‘Οσοι δεν σας δέχονται, φεύγοντας απ’εκείνη την πόλη να αποτινάξτε τη σκόνη από τα πόδια σας, για να είναι μαρτυρία εναντίον τους”. Κι εκείνοι βγήκαν και περνούσαν από χωριό σε χωριό, φέρνοντας τη χαρούμενη αγγελία και κάνοντας παντού θεραπείες.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (don Luigi Maria Epicoco)
«Τότε κάλεσε κοντά του τους Δώδεκα και τους έδωσε δύναμη και εξουσία πάνω σε όλα τα δαιμόνια και να θεραπεύουν τις ασθένειες».
Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό να διαβάζουμε αυτό το εδάφιο του Ευαγγελίου την ημέρα κατά την οποία τιμούμε τη μνήμη του αγίου Πίου της Πιετρελτσίνα. Ο μακρύς χρόνος της διακονίας του σημαδεύτηκε ακριβώς από τη συνάντηση με ανθρώπους που κουβαλούσαν πληγές, βάσανα, αμαρτίες και κάθε λογής δυστυχία.
Όμως είναι όμορφο να θυμόμαστε ποιος ήταν ο τόπος όπου αυτός ο «γιατρός των ψυχών» επιτέλεσε τα μεγαλύτερα θαύματά του: το εξομολογητήριο. Για αμέτρητες ώρες άκουγε ανθρώπους, σήκωνε μαζί τους το βάρος της ζωής τους και, πάνω απ’ όλα, τους βοηθούσε να συναντήσουν το έλεος του Θεού.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το εξομολογητήριο υπήρξε το ιδιαίτερο «χειρουργείο» του, γιατί ακριβώς εκεί πολλοί άνθρωποι μπόρεσαν να επιτρέψουν στη χάρη να αγγίξει τις βαθύτερες πληγές της ύπαρξής τους.
Ίσως θα έπρεπε να ξαναανακαλύψουμε ακριβώς αυτή την πλευρά του μυστηρίου της Συμφιλίωσης. Πολύ συχνά κινδυνεύουμε να το ζούμε με επιφανειακό τρόπο. Κάποιες φορές το μετατρέπουμε σε μια απλή λίστα αμαρτιών που πρέπει να διαγραφούν γρήγορα. Άλλες φορές το συγχέουμε με μια ψυχολογική συζήτηση, στην οποία αναζητούμε κυρίως εξηγήσεις ή συμβουλές. Όμως η εξομολόγηση είναι πριν απ’ όλα ένα μυστήριο, δηλαδή μια πραγματική συνάντηση με το έλεος του Χριστού.
Δεν πηγαίνουμε να εξομολογηθούμε απλώς και μόνο για να νιώσουμε καλύτερα. Πηγαίνουμε επειδή έχουμε ανάγκη να μας δοθεί ξανά κάτι που μόνοι μας δεν μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας: η συγχώρεση.
Και το να συγχωρούμαστε σημαίνει ότι μπορούμε να ξαναρχίσουμε. Σημαίνει να ανακαλύπτουμε ότι η αμαρτία μας λέει κάτι αληθινό για εμάς, αλλά δεν λέει ολόκληρη την αλήθεια για εμάς. Είμαστε επίσης αυτό που το έλεος του Θεού μπορεί ακόμη να κάνει στη ζωή μας.
Με αυτή την έννοια, η Συμφιλίωση είναι πραγματικά ένα μυστήριο θεραπείας.
Ας ζητήσουμε, λοιπόν, τη μεσιτεία του αγίου Πίου της Πιετρελτσίνα, ώστε να μας βοηθήσει να ανακαλύψουμε ξανά το μεγαλείο αυτού του μυστηρίου.
Προσευχήσου……
Ιησού Χριστέ, ο οποίος με αγαπάς τόσο πολύ, Θεέ αληθινά παρόντα στην Ευχαριστία, άκουσε με! Θέλω να σε συναντήσω. Το θέλημα σου ας είναι και δικό μου θέλημα. Κάνε να το αναζητώ, να το βρίσκω, να το εκπληρώνω.
Εσύ έχεις για μένα το σχέδιο σου. Κάνε να το γνωρίσω, και δώσε μου τη δύναμη να το ακολουθήσω μέχρι την οριστική σωτηρία της ψυχής μου.
Κύριε ξέρω πως είσαι παρόν στη ζωή μου. Θέλω να σε συναντώ σε κάθε στιγμή της ζωής μου. Να σε συναντώ στις χαρές αλλά και στις λύπες της ζωής. Να είσαι μαζί μου στις αδυναμίες μου, να είσαι μαζί μου όταν πρέπει να προσπαθήσω για το καλύτερο.
Κύριε Ιησού, σου ζητώ μια καρδιά πιστή και γενναιόδωρη, που να μην ταλαντεύεται ούτε να κάμπτεται. Η δική σου η χάρη ας κατευθύνει τα βήματα μου στο δρόμο της ζωής.
Αισθάνομαι δυνατά μέσα μου την επιθυμία να σε αναζητήσω, να σε γνωρίσω, να σε αισθανθώ κοντά μου… Πιστεύω σ’ Εσένα Κύριε, Θεέ της ζωής. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
