ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

 Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2026

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!

Στη σημερινή Θεία Λειτουργία, ο Κύριος, διά του προφήτη Ησαΐα, μας προσφέρει έναν μεγάλο λόγο ελπίδας, λέγοντάς μας ότι οι σκέψεις Του δεν είναι οι δικές μας σκέψεις και οι οδοί Του δεν είναι οι δικές μας οδοί (πρβλ. Ησ 55,8). Ναι, τα σχέδια του Θεού είναι απείρως μεγαλύτερα και, θα μπορούσαμε να πούμε, περισσότερο «ανθρώπινα» από εκείνα που εμείς, άνδρες και γυναίκες σημαδεμένοι από την αμαρτία, μπορούμε να συλλάβουμε και να πραγματοποιήσουμε. Γι’ αυτό είναι τόσο επίκαιρη η πρόσκληση του προφήτη: να εγκαταλείψουμε τις στρεβλές οδούς μας και να επιστρέψουμε στον Κύριο, ο οποίος είναι έλεος και συγχώρηση (πρβλ. στ. 6-7).

Στο Ευαγγέλιο, οι παραβολές του Ιησού περιγράφουν την καινούργια πραγματικότητα που ο Θεός έχει ετοιμάσει για εμάς, αλλά συνήθως φανερώνουν και την αντίσταση που είμαστε έτοιμοι να προβάλλουμε απέναντι σε μια δικαιοσύνη πιο γενναιόδωρη και σε μια αγάπη πιο μεγάλη. Σήμερα, ιδιαιτέρως, ακούμε την παραβολή των εργατών που καλούνται να εργαστούν στον αμπελώνα (πρβλ. Μτ 20,1-16): άλλοι για όλη την ημέρα, άλλοι μόνο για λίγες ώρες και άλλοι όταν η ημέρα είχε σχεδόν φθάσει στη δύση της.

Το κέντρο, όμως, της παραβολής βρίσκεται στη στιγμή της αμοιβής, όταν ο ιδιοκτήτης του αμπελώνα τηρεί τον λόγο του απέναντι στους εργάτες της πρώτης ώρας και τους πληρώνει όπως είχε συμφωνήσει μαζί τους, αλλά θέλει ταυτόχρονα να δουν την αγαθότητά του και, μπροστά στα μάτια τους, μεταχειρίζεται με τον ίδιο τρόπο και τους τελευταίους.

Υπάρχει, πράγματι, μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να μας διαφύγει. Ο ιδιοκτήτης δίνει στον επιστάτη μια συγκεκριμένη εντολή ως προς τη σειρά που πρέπει να ακολουθήσει: οι εργάτες θα πληρωθούν «αρχίζοντας από τους τελευταίους και φθάνοντας στους πρώτους» (Μτ 20,8). Η αρνητική αντίδραση εκείνων που είχαν εργαστεί όλη την ημέρα θα μπορούσε, επομένως, εύκολα να είχε αποφευχθεί. Αντιθέτως, επιδιώκεται, διότι η αποκάλυψη της αγαθότητας του Θεού απευθύνεται σε όλους και όχι μόνο σε ορισμένους.

Ο Θεός έχει διαφορετικούς δρόμους και καινούργιες σκέψεις ακόμη και για εκείνους που θεωρούν τον εαυτό τους «πρώτο» και πιστεύουν ότι κέρδισαν μόνοι τους αυτό που είναι, ότι άξιζαν όσα κατόρθωσαν. Όλοι, αντιθέτως, κερδίζουμε χαρά, σοφία και μέλλον όταν ο νόμος της αγάπης διακόπτει τη λογική του υπολογισμού, όταν η εμπειρία του ελέους διευρύνει τη λογική της αξίας και της ανταμοιβής, όταν το δώρο της ειρήνης αναστέλλει τους ανταγωνισμούς και μας φέρνει πιο κοντά μέσα στην ευγνωμοσύνη.

Αδελφοί και αδελφές, είναι χάρη το να είμαστε συνεργάτες του Θεού, να εργαζόμαστε στον αμπελώνα Του, να υπηρετούμε τη Βασιλεία Του, τη Βασιλεία της δικαιοσύνης και της ειρήνης! Δεν υπάρχει χώρος για φθόνο και διαίρεση εκεί όπου εισβάλλει η νέα πραγματικότητα του Θεού.

Ας αναζητούμε, λοιπόν, τον Κύριο όσο αφήνεται να βρεθεί, ας Τον επικαλούμαστε όσο είναι κοντά· ας εγκαταλείψουμε τις στρεβλές οδούς και τις άδικες σκέψεις μας (πρβλ. Ησ 55,6-7)!

Ας στρέψουμε το βλέμμα μας προς την Υπεραγία Μητέρα μας: είναι πλάσμα όπως κι εμείς, αλλά είναι άσπιλη. Γι’ αυτό μας βοηθά να ελπίζουμε στον Θεό και να εμπιστευόμαστε το έλεός Του, ώστε οι οδοί Του να γίνουν και δικές μας οδοί και οι σκέψεις Του να γίνουν και δικές μας σκέψεις.

———————

Μετάφραση: π.Λ